บทที่ 204: เหมันต์ใกล้มาเยือนกับการทดสอบของผู้กำกับ

สถานที่นัดหมายคือพิพิธภัณฑ์ทหารปลดระเบิดแห่งหนึ่งแถบชานเมืองปักกิ่ง

มันเป็นสถานที่ทุรกันดาร ประตูเหล็กที่มีรอยสนิมเขรอะแง้มไว้อย่างหมิ่นเหม่ ด้านในไร้เงาผู้คน แสงแดดฤดูหนาวที่สาดส่องเข้ามาเฉียงๆ ไม่ได้ช่วยให้รู้สึกอบอุ่นขึ้นเลยแม้แต่น้อย

ซ่งหยุนเจี๋ยกระชับเสื้อโค้ทตัวหนาเข้าหาตัว ฝ่ามือของเธอเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ ที่นี่ดูไม่เหมือนสถานที่สัมภาษณ์งานเลยสักนิด แต่กลับเหมือนโรงงานร้างที่ถูกทอดทิ้งเสียมากกว่า

หลินเยี่ยนเดินนำหน้าผ่านโถงทางเดินที่เต็มไปด้วยเหรียญตราและภาพถ่ายเก่าๆ จนกระทั่งถึงหน้ารถถังรุ่นเก่าที่สีหลุดลอก พวกเขาจึงได้พบกับ เฉินสวี่ตง

ชายชราสวมเสื้อนอกสีเขียวขี้ม้าซีดจาง รูปร่างผอมเพรียวทว่าแผ่นหลังกลับตั้งตรงแน่ว เขา กำลังจดจ่ออยู่กับการมองสายพานของรถถังคันนั้น นิ้วมือลูบไล้ไปบนเกราะที่หยาบกร้านอย่างแผ่วเบา ราวกับกำลังสนทนาอยู่กับสหายศึกที่จากกันไปนาน