บทที่ 209: อย่าแสดงเป็นฮีโร่ ให้แสดงเป็นมนุษย์

"เริ่มถ่ายได้!"

สิ้นเสียงของเฉินสวี่ตง โลกทั้งใบก็ถูกจุดให้ลุกโชนในพริบตา ระเบิดเพลิงฉีกกระชากท้องนภาทิ้งหางเป็นลำแสงสีส้มแดงประดุจมัจจุราชที่ร่วงหล่น มันกระแทกเข้ากับสมรภูมิที่ทหารอาสาซุ่มกำลังอยู่ ทะเลเพลิงกลืนกินหิมะขาวโพลนในชั่วพริบตา แรงอัดอากาศหอบเอาดินร้อนและเศษหินซัดเข้าใส่ร่างของ เฉินผิง ที่รับบทโดยหลินเยี่ยนอย่างจัง

เขาถูกกดให้นิ่งสนิทอยู่ในหลุมระเบิด หูอื้ออึงไปด้วยเสียงกัมปนาท จมูกเต็มไปด้วยกลิ่นเขม่าปืนและดินไหม้ เขาเงยหน้าขึ้นมองผ่านเปลวไฟที่วูบไหว เห็นร่างหนึ่งพุ่งออกไป

นั่นคือทหารน้อยที่รับบทโดยจ้าวสื่อเสวียน เขาอายุเพียง 17 ปี เป็นพลทหารใหม่ที่เพิ่งเข้าสู่สนามรบได้ไม่นาน สิ่งที่เขาภูมิใจที่สุดคือแตรสัญญาณ (แตรเดี่ยว) ที่ยึดมาได้และขัดจนเงาวับ ในวินาทีนี้ แตรนั่นตกอยู่ริมทะเลเพลิงที่ห่างออกไปไม่ไกลและกำลังถูกเปลวไฟเลียโลม

"กลับมา!" เสียงคำรามของเฉินผิงถูกกลบด้วยเสียงระเบิด