บทที่ 211: ความเอาใจใส่ของคุณกวน

ภายใต้ร่มเงาของต้นสน ชายชราผมขาวคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้น

เขาอยู่ในชุดผ้าปูสีน้ำเงินซีดจางที่ผ่านการซักจนสีอ่อนลง ในมือถือกระติกน้ำทหารสีเขียวขี้ม้า มีกลิ่นเหล้าจางๆ ลอยออกมาจากปากกระติก หลินเยี่ยนไม่ได้ตื่นตระหนกที่ถูกจำลูบหน้าได้ เพราะที่นี่... เขาไม่ใช่ดาราหลินเยี่ยน

ชายชราเดินเข้ามา แสงสลัวๆ ขับเน้นใบหน้าที่เต็มไปด้วยร่องรอยเหี่ยวย่นของเขา เขาไม่มีการทักทายที่เยิ่นเย้อ เพียงแต่หยิบแก้วสังกะสีเคลือบออกมาสองใบจากอกเสื้อ รินเหล้าขาวแรงๆ ออกมาสองแก้วแล้วยื่นให้หลินเยี่ยนแก้วหนึ่ง

"บนตัวคุณ... มีกลิ่นเขม่าปืนที่ล้างไม่ออก" สายตาของชายชราหยุดอยู่ที่เขาครู่หนึ่งก่อนจะเบือนไปมองป่าช้าเบื้องหน้า "แล้วก็มีความโดดเดี่ยวด้วย"