บทที่ 239 การปะทะบทบาทกับหลวี่บู้อวี่

คำถามนั้นราวกับทะลุผ่านฝุ่นผงแห่งประวัติศาสตร์ แฝงไปด้วยความสับสนและความกลัวของจักรพรรดิหนุ่มยามขึ้นสู่บัลลังก์ครั้งแรก มันกระแทกเข้าหูของกวนเจิ้งหลินอย่างแม่นยำ

กวนเจิ้งหลินยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ ความเย็นวาบแล่นปราดจากปลายเท้าขึ้นสู่สมอง เขามองดูชายหนุ่มบนแท่นสูงที่ถูกห่อหุ้มด้วยชุดเหมี่ยนฝูอันหนักอึ้งและอำนาจสูงสุด นักแสดงคนหนึ่งไม่มีทางถามประโยคแบบนี้ออกมาหลังจากผู้กำกับสั่ง "คัต" ไปแล้วเด็ดขาด

นี่คือการเข้าถึงอารมณ์ขั้นสูงสุด มันคือสภาวะที่จิตใต้สำนักเชื่อมต่อกัน จนในวินาทีหนึ่ง ร่างกายที่เป็นเพียงปุถุชนของหลินเยี่ยนได้สัมผัสเข้ากับจิตวิญญาณอันโดดเดี่ยวของจักรพรรดิเมื่อสองพันปีก่อนเข้าจริงๆ

จางอี้ที่อยู่หลังจอมอนิเตอร์เองก็นิ่งเงียบไปเช่นกัน เขาไม่ได้สั่งให้ทีมงานเข้าไปขัดจังหวะในทันที เพียงแต่สั่งผ่านวิทยุสื่อสารด้วยเสียงที่เบาที่สุดว่า

"ทุกคนเงียบ... สามนาที"