บทที่ 245: กลิ่นอายสังหาร... ไม่ได้มาจากการแสดง

หลินเยี่ยนปิดหนังสือ "สื่อจี้" เล่มหนาลง วินาทีต่อมา เขารู้สึกถึงเม็ดทรายที่สากคายเต็มปาก

กองถ่ายเรื่อง "ฉิน" ได้ย้ายสถานที่ถ่ายทำมายังฐานถ่ายทำภาพยนตร์ในทะเลทรายทางตะวันตกเฉียงเหนือเรียบร้อยแล้ว ที่นี่ไม่มีความโอ่อ่ากดดันเหมือนพระราชวังเสียนหยาง มีเพียงทรายเหลืองที่ปลิวว่อนและลมพายุที่พัดกระหน่ำไม่เคยหยุด

ในข้าวกล่องของกองถ่ายมักจะมีทรายละเอียดปนอยู่บางๆ เสมอ เวลาเคี้ยวจะรู้สึกสากจนเสียวฟันไปถึงราก

ซ่งหยุนเจี๋ยรู้สึกสงสารเขาจับใจ พยายามกล่อมให้หลินเยี่ยนกลับไปทานอาหารในรถบ้านที่จัดเตรียมไว้เป็นพิเศษหลายต่อหลายครั้ง

แต่หลินเยี่ยนเพียงใช้ตะเกียบพุ้ยข้าวที่มีทรายปนอยู่ในชาม แล้วกลืนลงไปโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า "ทัพเสือดาวของแคว้นฉิน... ไม่มีรถบ้านหรอกครับ"