บทที่ 73 ความแตกต่างสุดขั้วในวันโปรโมตละคร

เสียงจากปลายสายตื่นเต้นจนแทบจะพูดไม่เป็นภาษา

"ไอ้หนู! เห็นหรือยัง! ระเบิดแล้ว! ดังระเบิดเถิดเทิงไปแล้ว! ตอนนี้ทั่วทั้งเน็ตกำลังพูดถึงอวี้อู๋ซิน! ถ้านายยังมัวแต่มุดหัวถ่ายละครอยู่บนเขา ไม่รีบตีเหล็กตอนร้อนออกมาโปรโมต ก็เท่ากับเอาของดีไปทิ้งชัดๆ!"

"โปรดิวเซอร์เหอ ผมยังถ่าย ดุจเกล็ดน้ำค้าง อยู่นะครับ" หลินเยี่ยนเตือนสติเขาอย่างใจเย็นปนระอาใจ

"ฉันรู้! ฉันไม่สน! นายต้องลางานออกมาให้ได้!" ท่าทีของเหอเจียนแข็งกร้าว "เดี๋ยวฉันจะคุยกับตาแก่หัวแข็งจางฉวนอันเอง!"

หลินเยี่ยนจินตนาการภาพเหอเจียนทำหน้าตาขึงขังหนวดกระดิกที่ปลายสายออกเลย

เขานวดขมับ ส่งโทรศัพท์ให้ทีมงานที่ทำหน้างงอยู่ข้างๆ

เป็นไปตามคาด ไม่กี่นาทีต่อมา ผู้ช่วยผู้กำกับของจางฉวนอันก็เดินหน้าดำคร่ำเครียดมาเชิญหลินเยี่ยนไปที่ห้องพักผู้กำกับ

ในห้องพัก จางฉวนอันกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ หน้าเขียวคล้ำ บรรยากาศรอบตัวมืดมน

"ตาเฒ่าเหอ! อย่ามาไม้นี้กับฉัน! คนของฉัน ทำไมต้องไปโปรโมตละครให้นายด้วย?"

เหอเจียนที่ปลายสายก็ไม่ใช่ตะเกียงขาดน้ำมัน เสียงดังลั่นจนหลินเยี่ยนยืนอยู่หน้าประตูยังได้ยินชัดแจ๋ว

"เขาเป็นนักแสดงในละครเรื่องใหม่ของฉัน การให้ศิลปินร่วมมือโปรโมตตามเนื้อเรื่องมันอยู่ในขอบเขตสัญญาโว้ย"

"อีกอย่าง จางฉวนอัน นายอย่าทำเป็นได้กำไรแล้วยังทำไขสือ! ตอนนี้กระแสหลินเยี่ยนแรงแค่ไหน?

สุดท้ายความดังของ บันทึกเมฆาเก้าสวรรค์ มันก็ย้อนกลับไปหนุน ดุจเกล็ดน้ำค้าง ของนายไม่ใช่เหรอ?

ถึงตอนนั้นถ้าคนทั้งเน็ตรู้ว่าเทพจันทราในละครนายก็คืออวี้อู๋ซิน ทราฟฟิกนี้แกจะเอาไม่เอา?"

ประโยคนี้จี้ถูกจุดอ่อนของจางฉวนอันเข้าอย่างจัง

เขาเงียบไปครู่ใหญ่ อึกอักอยู่นาน ในที่สุดก็...

"สองวัน! ให้มากสุดแค่สองวัน! ต้องส่งคนกลับมาแบบครบสามสิบสอง ถ้าทำตารางถ่ายทำฉันรวน ฉันไม่จบกับนายแน่!"

วางสาย จางฉวนอันหันมองหลินเยี่ยนที่หน้าประตู สีหน้ายังคงดูไม่ได้ แต่น้ำเสียงผ่อนคลายลงมาก "ไปเถอะ รีบไปรีบกลับ"

คืนนั้น หลินเยี่ยนกลับถึงห้องพักโรงแรม เข้าระบบออนไลน์เพื่อร่วมไลฟ์สตรีมกับทีมนักแสดงนำ บันทึกเมฆาเก้าสวรรค์

ทันทีที่สัญญาณเชื่อมต่อ ผู้ชมนับล้านก็หลั่งไหลเข้ามาในห้องไลฟ์ คอมเมนต์วิ่งเร็วรัวจนตาลาย

หน้าจอถูกแบ่งเป็นช่องเล็กๆ หลายช่อง มีทั้งพระเอกเซียวหราน นางเอก เจียงอีเหริน พระรอง ซ่งหลิ่วชิง ที่รับบทจอมมารเยี่ยวั่งกู้ และนักแสดงอาวุโสที่รับบทอาจารย์ฝ่ายธรรมะ ช่องของหลินเยี่ยนอยู่ท้ายสุด เพราะเชื่อมต่อสำเร็จเป็นคนสุดท้าย

เซียวหรานในฐานะนักแสดงชื่อดังผู้เจนจัดเวที รับหน้าที่เอนเตอร์เทนทันที

เขาเป็นคนแรกที่ยิ้มให้กล้อง แล้วเอ่ยแซว "เพื่อนๆ ผู้ชมเห็นหรือยังครับ 'อสุราหน้าหยก' ของพวกเรายอมโผล่หน้ามาแล้ว เมื่อกี้คอมเมนต์แทบจะท่วมผมตาย ถามกันจังว่าผมเอาเขาไปซ่อนไว้ไหน"

มุกตลกประโยคเดียว ดึงระยะห่างระหว่างกันให้ใกล้ชิดขึ้นทันที

ในจอภาพของหลินเยี่ยน ฉากหลังเป็นเพียงกำแพงสีขาวเรียบๆ สวมชุดอยู่บ้านสีเทาแสนธรรมดา

เขาดูเหนื่อยล้านิดหน่อย ใบหน้าซีดเซียวแฝงความอิดโรยจางๆ สีหน้ายังคงเรียบเฉยเย็นชาเหมือนเดิม

ความรู้สึกขัดแย้งที่แตกต่างจากอวี้อู๋ซินผู้เด็ดขาดเหี้ยมโหดในละครอย่างสิ้นเชิงนี้ กลับยิ่งทำให้เหล่า "เมียทิพย์" ในคอมเมนต์คลั่งไคล้หนักกว่าเดิม

[หลงไม่ไหวแล้ววว เจ้าลูกหมาน้อยขี้โรค น่ารักน่าเอ็นดูสุดๆ~]

[ความแตกสลายพุ่งทะลุปรอท ทำไมตัวจริงถึงได้น่าทะนุถนอมขนาดนี้]

[แม่คะ หนูมีความรัก! แม่เห็นเขาไหม?]

พิธีกรเริ่มยิงคำถาม ส่วนใหญ่จะวนเวียนอยู่กับตัวละคร

ต่างจากเซียวหรานที่ช่างพูดและนางเอกที่ร่าเริง คำตอบของหลินเยี่ยนมักจะกระชับได้ใจความ แต่ทุกประโยคกลับเจาะลึกตรงประเด็น

"อาจารย์หลินเยี่ยนครับ ไม่ทราบว่าคุณตีความตัวละครอวี้อู๋ซินไว้อย่างไรบ้างครับ?"

หลินเยี่ยนมองกล้อง เหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างจริงจัง ผ่านไปครู่หนึ่งถึงค่อยๆ เอ่ยปาก "เขาคือภาชนะครับ"

"ภาชนะที่ว่างเปล่า ไม่มีอดีต ไม่มีอารมณ์ มีแต่ภารกิจ การปรากฏตัวของอวิ๋นจิงหง คือแสงสว่างแรกที่สาดส่องเข้ามาในชีวิตของเขา และก็เป็นยาพิษขนานแรกด้วยเช่นกัน"

ความรู้สึกห่างเหินแบบ "ถูกบังคับให้มาทำงาน" ผสมกับความตั้งใจจริงในการตอบคำถาม ก่อเกิดปฏิกิริยาเคมีที่แปลกประหลาด

คอมเมนต์วิ่งเร็วกว่าเดิม

[กริ๊ดดด เขาจริงจังมาก! ขนาดโดนบังคับมาออกงานยังตั้งใจขนาดนี้!]

[ความรู้สึกเย็นชาแต่แอบเด๋อนี่มันอะไรกัน น่ารักโว้ย!]

[เขาเข้าใจอวี้อู๋ซินจริงๆ ฉันร้องไห้แล้ว!]

[สหายรู้ใจที่ต่างฝ่ายต่างช่วยเยียวยากัน ทำไมฉันได้กลิ่นความรักลอยมาจางๆ ล่ะเนี่ย]

[คุณพระ นี่คือความรักที่เจ้าตัวการันตีเองเลยเหรอ? แม่จ๋า หนูเกิดใหม่แล้ว!!!]

ไลฟ์ดำเนินมาได้ครึ่งทาง พิธีกรเริ่มหาทำ ขอให้นักแสดงทุกคนจำลองฉากเด็ดในละคร

พอถึงตาหลินเยี่ยน โจทย์คือให้แสดงฉากที่อวี้อู๋ซินพูดกับอวิ๋นจิงหงที่ตามมาทัน หลังจากลอบสังหารท่านผู้นำในตอนต้นของตอนที่ 2

"เส้นทางสู่ปรโลกยาวไกล ข้าไม่ไปส่งนะ"

หลินเยี่ยนได้ยินดังนั้น เพียงแค่ขยับท่านั่งเล็กน้อย

เขาหลุบตาลงต่ำ พอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง บรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

เขามองกล้อง ราวกับมองอวิ๋นจิงหงผู้ไม่เจียมตัวที่ตามมาในละคร

"เส้นทางสู่ปรโลกยาวไกล ข้าไม่ไปส่งนะ"

ทะลุผ่านหน้าจอ ความหนาวเหน็บเสียดกระดูกราวกับจะทิ่มแทงเข้าไปถึงไขสันหลัง

[!!!!!!! การแสดงระเบิดพลัง!]

[ฉันตายแล้ว สายตานี้ฆ่าฉันเถอะ!]

[แม่ถามว่าทำไมต้องคุกเข่าดูมือถือ!]

เซียวหรานมองหลินเยี่ยน แววตาฉายความชื่นชมอย่างไม่ปิดบัง

เขาเป็นฝ่ายรับช่วงต่อจากพิธีกร ดึงบทสนทนาเข้าหาตัวเอง ช่วยแก้สถานการณ์ให้หลินเยี่ยนอย่างแนบเนียน

"พูดจริงๆ นะ ตอนถ่ายฉากนี้ในกองถ่าย ผมเองยังตกใจสายตานั้นของเขาเลย"

เซียวหรานพูดทีเล่นทีจริง "หลินเยี่ยนเป็นนักแสดงที่ทุ่มเทที่สุดเท่าที่ผมเคยร่วมงานมา ท่าหมุนตัวฆ่าคนท่านั้น เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด เขาซ้อมคนเดียวอยู่ข้างๆ เป็นร้อยรอบ ผมนับถือจริงๆ"

คำพูดนี้ สยบข่าวลือเรื่องการแย่งซีนแย่งตำแหน่งของทั้งสองคนไปจนหมดสิ้น

แฟนคลับคู่จิ้นหวีดกันสนั่นคอมเมนต์ พิมพ์คำว่า "kswl" (ฟินตายไปเลย) กันรัวๆ

ช่วงท้ายของไลฟ์เป็นช่วงตอบคำถามจากคอมเมนต์

มีแฟนคลับถามว่า "อาจารย์หลินเยี่ยน คุณมองความ 'ชั่วร้าย' ของอวี้อู๋ซินยังไงคะ?"

หลินเยี่ยนคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะให้คำตอบที่ทำให้แฟนนิยายต้นฉบับทุกคนต้องซาบซึ้ง

"เขาไม่ได้ชั่วร้าย เขาแค่ว่างเปล่า เพราะไม่มีอะไรเลย จึงไม่กลัวอะไรทั้งนั้น" เขาหยุดนิดหนึ่ง แล้วเสริมว่า "แต่ใจคนไม่ใช่ก้อนหิน ต่อให้เป็นทุ่งร้างที่เวิ้งว้างแค่ไหน ขอแค่มีเมล็ดพันธุ์ตกลงไป ก็ย่อมมีวันที่ดอกไม้จะบาน อวิ๋นจิงหงก็คือเมล็ดพันธุ์เม็ดนั้น"

ความเข้าใจของเขา แม่นยำและลึกซึ้ง ทำเอาแฟนนิยายน้ำตาซึมหน้าจอ คอมเมนต์เต็มไปด้วยคำว่า "ตัวละครมีชีวิตขึ้นมาจริงๆ แล้ว"

[เขาพาอวี้อู๋ซินออกมาจากหนังสือจริงๆ]

[ขอประกาศเลย หลินเยี่ยนคืออวี้อู๋ซินตัวจริง!]

ใกล้จบไลฟ์ มีแฟนคลับถามจี้อย่างไม่ยอมแพ้ว่า รอบนี้จุดจบของอวี้อู๋ซินจะยังเป็น BE (Bad Ending) อยู่หรือเปล่า

เพราะบทที่ผ่านๆ มาของเขา มีแต่รันทดกับรันทดกว่าทั้งนั้น

หลินเยี่ยนมองคอมเมนต์ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มจางๆ ที่หาดูได้ยาก

เขาไม่ตอบตรงๆ แต่เลือกที่จะอุบไว้ก่อน "ความลับครับ ผมไม่สปอยล์นะ หวังว่าทุกคนจะติดตามและสนับสนุน บันทึกเมฆาเก้าสวรรค์ กันต่อไปนะครับ"

ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในสมอง

[ค่าชื่อเสียงเพิ่มขึ้นเล็กน้อย, พลังชีวิต +12 ชั่วโมง]

อาจเป็นเพราะความเหนื่อยล้าจากการถ่ายทำติดต่อกันหลายวัน หรืออาจเพราะคอแห้ง เขาจึงเผลอไอออกมาเบาๆ สองสามครั้ง

ฟิลเตอร์ในห้องไลฟ์ที่ค่อนข้างขาวอยู่แล้ว ทำให้ใบหน้าที่ซีดเซียวของเขายิ่งดูเปราะบางในกล้อง ราวกับแตะนิดเดียวก็จะแตกสลาย

คราวนี้แฟนคลับยิ่งใจเจ็บกันไปใหญ่

แฮชแท็ก #หลินเยี่ยน ความแตกสลาย ก็กวาดกระแสไปได้อีกระลอก

หลังจบไลฟ์ เหอเจียนรีบส่งตารางงานวันพรุ่งนี้มาให้ทันที —— เดินสายโปรโมต ที่โรงภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดใจกลางเมือง S

หลินเยี่ยนมองตารางงานแน่นเอี๊ยดบนหน้าจอมือถือ รู้สึกปวดฟันตุบๆ

ดูท่า ศึกหนักออฟไลน์รอบนี้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้วสินะ