บทที่ 127 คัดเลือก

เฉินเฮ่ออวี่ทั้งขำทั้งขันพยุงบิดาลงมา แล้วดึงตัวเขาไปรับการคารวะจากลูกเขย

ตลอดทางฉางซิงโหวก็ยังคงกระหยิ่มยิ้มย่อง "โดนเจ้าชิ่งชุนโหวข่มมาตั้งกี่ปี ทุกวันเป็นต้องไล่ตามโม้ให้ข้าฟังว่าลูกชายมันได้ดั่งใจเพียงใด วันนี้ในที่สุดข้าก็เอาคืนได้สักกระดานแล้ว!"

พ่อตา บุตรเขย และพ่อลูกร่วมกินมื้ออาหารด้วยกัน พักผ่อนครู่หนึ่งแล้วจึงแยกย้าย