บทที่ 200 ดอกไม้ไฟ

เฉินเฮ่ออวี่เล่นไพ่ไปพลาง เงี่ยหูฟังเสียงหัวเราะเจื้อยแจ้วจากฝั่งสตรีไปพลาง ก่อนจะเหลือบสายตามองไปแวบหนึ่ง—

ครั้นเห็นว่าเหมยต่วนร่วมวงสนทนากับคนอื่นได้แล้ว เขาก็กองความกังวลลงเงียบ ๆ

เฉินต้าหลางที่อยู่ข้าง ๆ สายตามองตรงไปข้างหน้า ขณะทิ้งไพ่ก็แอบยื่นเท้าใต้โต๊ะเตะเขาไปทีหนึ่ง