บทที่ 201 เซ่นไหว้บรรพบุรุษ

"พวกเราออกมาดูดอกไม้ไฟกันอย่างมีความสุข... แท้จริงแล้วในใจเจ้ามัวแต่ใคร่ครวญว่าจะเอ่ยเรื่องนี้กับข้าอย่างไรอยู่ตลอดใช่หรือไม่"

เฉินเฮ่ออวี่เงยหน้ามองนาง แววตาดูสงบนิ่ง ทว่าแฝงด้วยประกายเฉียบคมราวกับมองทะลุปรุโปร่ง

เมื่อครู่ตอนอยู่บนทางเขาก็รู้สึกแล้วว่านางมีท่าทีอึกอักคล้ายจะพูดแต่ก็ไม่พูด ราวกับมีเรื่องหนักใจ