ตอนที่ 55 คลื่นลมก่อตัว

เซี่ยซีเหยาสวมชุดอยู่บ้านตัวหลวม ปล่อยผมที่เคยมวยไว้ให้สยายลงมา เธอเดินเคียงข้างกู้ซิงอี้เข้าไปในโรงแรม ดูน่ารักน่ามองเป็นพิเศษ

ปอยผมนุ่มสลวยบดบังใบหน้า ทำให้กู้ซิงอี้มองไม่ออกว่าตอนนี้เธอทำหน้าแบบไหนอยู่

ตอนนี้กู้ซิงอี้ตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ดีไม่ดีจะตื่นเต้นยิ่งกว่าตอนรู้ว่าตัวเองทะลุมิติมาเสียอีก

เขารู้สึกเหมือนหัวใจแทบจะรับไม่ไหว ในลิฟต์แคบๆ แห่งนี้ เขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นตึกตักชัดเจนเหลือเกิน

ฝั่งเซี่ยซีเหยาเองก็ไม่ได้ต่างกัน เธอไม่รู้ว่าเมื่อกี้ผีตัวไหนเข้าสิง พอได้ยินกู้ซิงอี้บอกให้กลับ จู่ๆ กลับไม่อยากรีบกลับขึ้นมาเสียอย่างนั้น แต่พอมาถึงตอนนี้ ไอร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวกู้ซิงอี้ข้างๆ กลับทำเอาเธอแทบจะหายใจไม่ทั่วท้อง

ไม่ต้องเอามือจับก็รู้ว่าหน้าของเธอตอนนี้ต้องร้อนผ่าวจนแทบจะต้มน้ำเดือดได้แน่ๆ

ตายแน่! เมื่อกี้ทำไมถึงไม่ยอมกลับไปนะ! แล้วต่อจากนี้จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย

ทั้งสองคนแต่งงานกันเพราะท้องก่อนแต่ง นับตั้งแต่แต่งกับกู้ซิงอี้มา เธอก็ไม่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งแนบเนื้อกับเขาอีกเลย

เธอเอาแต่ก้มมองปลายเท้าตัวเองเขม็ง ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า และไม่รู้ว่าควรทำตัวอย่างไรดี

"ติ๊ง~"

ยังไม่ทันที่ทั้งคู่จะได้คิดอะไรต่อ ประตูลิฟต์ก็เปิดออก ถึงชั้นสามแล้ว และห้องที่กู้ซิงอี้จองไว้คืนนี้ก็อยู่บนชั้นนี้เอง

กู้ซิงอี้ก้าวออกจากลิฟต์ไปตามสัญชาตญาณ โดยมีเซี่ยซีเหยาเดินก้มหน้าก้มตาต้วมเตี้ยมตามหลังมา

แตะคีย์การ์ดเปิดประตู กู้ซิงอี้เดินนำเข้าไป พลางกวาดตามองรอบห้องพักเดี่ยวมาตรฐาน ภายในมีเตียงอยู่เพียงหลังเดียว

ตอนนี้เซี่ยซีเหยาสมองตื้อไปหมด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองเดินตามเข้ามาได้อย่างไร และกู้ซิงอี้ปิดประตูลงตั้งแต่ตอนไหน

ภายในห้องเหลือเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสอง

เรื่องที่จะเกิดขึ้นต่อไปใครๆ ก็เดาได้ แต่เซี่ยซีเหยากลับรู้สึกตื่นกลัวขึ้นมากะทันหัน เธอยังไม่พร้อม... เธอเพิ่งจะเริ่มเปิดใจให้เขาได้แค่นิดเดียว ยังไม่อาจทำเรื่องอื่นใดที่ลึกซึ้งไปกว่านี้ได้

ทว่ากู้ซิงอี้กลับไม่รู้ความคิดของเซี่ยซีเหยาเลยสักนิด ต่อให้เขาจะซื่อบื้อแค่ไหนก็รู้ว่า การที่ผู้หญิงคนหนึ่งยอมขึ้นมานั่งเล่นในห้องพักโรงแรมของผู้ชาย มันหมายความว่าอย่างไร

ชาติก่อนเขาอาจจะเป็นหนุ่มโสดสนิทมาตลอดชีวิตก็จริง แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะไร้เดียงสาเรื่องพรรค์นี้เสียหน่อย

ถึงไม่เคยกินเนื้อหมู ก็ต้องเคยเห็นหมูวิ่งบ้างล่ะน่า!

สำหรับเซี่ยซีเหยาแล้ว กู้ซิงอี้เคยทบทวนกับตัวเองอยู่หลายครั้ง จากแรกเริ่มที่แค่อยากชดเชยให้เธอ ต่อมาก็เริ่มสงสารเห็นใจ ขยับมาเป็นชอบเข้าทีละนิด จนกลายมาเป็นความชื่นชมหลงใหลในที่สุด เขาเข้าใจความรู้สึกของตัวเองเป็นอย่างดี

กู้ซิงอี้นั่งลงที่ขอบเตียง มองเซี่ยซีเหยาที่ยังคงยืนก้มหน้าอยู่ที่เดิม เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเอื้อมมือไปดึงมือเธอมากุมไว้

อุ่นนุ่มละมุนดั่งหยก นี่คือความรู้สึกแรกที่เซี่ยซีเหยามอบให้แก่กู้ซิงอี้

เมื่อมือน้อยอันนุ่มอุ่นถูกกุมไว้ในมือ กู้ซิงอี้จึงเงยหน้าขึ้น สบสายตากับเซี่ยซีเหยาตรงๆ ทว่าในวินาทีถัดมา เปลวไฟที่ลุกโชนอยู่ในใจเขากลับดับวูบลงทันที

ดวงตารูปผลซิ่งคู่งามของเธอในตอนนี้ เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก กระวนกระวาย และความหวาดกลัวปนเปกันไปหมด

"ฮู่ว~"

กู้ซิงอี้ถอนหายใจออกมายาวๆ แล้วค่อยๆ ปล่อยมือเซี่ยซีเหยา

"ผมขอไปล้างหน้าก่อนนะ"

น้ำเสียงของเขาแหบพร่า

เซี่ยซีเหยายังคงก้มหน้าอยู่อย่างนั้น เธอทำได้เพียงส่งเสียง "อืม" ตอบรับเบาๆ ด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

กู้ซิงอี้ใช้น้ำเย็นล้างหน้าอยู่นานสองนาน กว่าจะสงบสติอารมณ์ลงได้สนิท

พอเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วเห็นเซี่ยซีเหยาอีกครั้ง เขาก็ถึงกับหลุดยิ้มออกมา

เธอยังคงก้มหน้ายืนทึ่มอยู่ที่เดิม ดูหงอเหมือนนกกระทาไม่มีผิด

ยัยบื้อคนนี้ ไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้มันยิ่งท้าทายให้คนตบะแตก!

รู้จักแต่จุดไฟแต่ไม่รับผิดชอบช่วยดับเนี่ย มันน่าตีนนักเชียว!

"ไปเถอะ เดี๋ยวผมลงไปส่ง"

"เอ๊ะ?"

เซี่ยซีเหยารีบเงยหน้าขึ้นมองกู้ซิงอี้ทันที

"เอ๊ะอะไรเล่า! รีบไปได้แล้ว!"

กู้ซิงอี้แกล้งทำเสียงดุ พลางยื่นมือไปเคาะหัวเธอเบาๆ เซี่ยซีเหยารีบยกมือขึ้นกุมหัวป้อยๆ ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำคู่นั้นมองกู้ซิงอี้ตาแป๋ว ปากน้อยๆ เบะออกอย่างน่าสงสาร

ท่าทางแบบนี้ ถอดแบบมาจากเสี่ยวไน่ไน่ไม่มีผิดเพี้ยน

เพียงแต่พอเป็นเซี่ยซีเหยาทำ มันกลับยิ่งดูมีเสน่ห์เย้ายวนชวนมอง

ให้ตายสิ! ยัยปีศาจยั่วใจชัดๆ!

กู้ซิงอี้ชักจะทนไม่ไหวแล้ว นี่เธอไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าตัวเองมีเสน่ห์ขนาดไหน?

"รีบไปเร็ว! ขืนยังไม่ไปอีก คืนนี้ก็ไม่ต้องคิดจะไปไหนแล้วนะ! ยัง... ยังจะมาทำหน้างอน้อยใจอีก!"

กู้ซิงอี้เปิดประตู แล้วเริ่มออกปากไล่

เซี่ยซีเหยารีบก้าวเท้าเดินออกไป พอเห็นกู้ซิงอี้ปิดประตูห้องลง เธอก็ยกมือทาบอกพลางลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก

กู้ซิงอี้เดินลงไปส่งเซี่ยซีเหยาถึงชั้นล่าง เขามองส่งเธอขึ้นรถแล้วยืนรออยู่เงียบๆ จนกระทั่งเธอขับออกไป

ใครจะคิดว่าพอสตาร์ตเครื่องยนต์ เซี่ยซีเหยากลับเลื่อนกระจกรถลงกะทันหัน เธอจ้องมองกู้ซิงอี้ตาไม่กะพริบด้วยสองแก้มแดงระเรื่อ

"กู้ซิงอี้ ทำไมล่ะคะ? คุณ...คุณไม่อยากเหรอ?"

"......"

กู้ซิงอี้เอามือกุมขมับพลางถอนหายใจยาว

"เฮ้อ! แล้วคุณว่าไงล่ะครับ?"

"แต่เรื่องแบบนี้มันต้องเต็มใจด้วยกันทั้งสองฝ่ายสิครับ! ไว้วันไหนที่คุณภรรยาพร้อม ผมยินดีเป็นอย่างยิ่งเลย!"

ใบหน้าของเซี่ยซีเหยาแดงลามไปถึงลำคอทันที แต่นัยน์ตากลับยิ่งทอประกายระยิบระยับ

"ฉันไปแล้วนะคะ!"

"ขับรถระวังๆ นะครับ! ถึงบ้านแล้วโทรมานะ!"

พอรถแล่นลับสายตาไป กู้ซิงอี้ก็ยิ้มเจื่อนพลางหมุนตัวกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับเข้าไปในโรงแรม

วันนี้ก็นอนดึกมากอีกแล้ว! ต้องรีบไปอาบน้ำนอนเร็วๆ ไม่งั้นได้หัวใจวายตายไปเสียก่อน!

พอกู้ซิงอี้กลับถึงห้องและเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เซี่ยซีเหยาก็โทรมาบอกว่าถึงอพาร์ตเมนต์เรียบร้อยแล้ว

ทั้งสองต่างบอกฝันดีให้แก่กันก่อนวางสาย

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้เลยก็คือ บนเวยปั๋วได้มีโพสต์หนึ่งเกี่ยวกับเซี่ยซีเหยาผุดขึ้นมา และกำลังค่อยๆ ไต่ขึ้นสู่อันดับฮอตเสิร์ช

จนกระทั่งเช้าวันรุ่งขึ้น โพสต์นั้นก็พุ่งขึ้นมาติดอันดับสิบของฮอตเสิร์ชเข้าแล้ว

"เซี่ยซีเหยานอกใจสามี? ลักลอบคบชู้กับนักร้องลึกลับซิงเหยา!"

เนื้อหาในโพสต์แต่งเรื่องเล่าเป็นตุเป็นตะว่า เซี่ยซีเหยากับกู้ซิงอี้แต่งงานกันแล้วและมีลูกสาวหนึ่งคน แต่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ระหองระแหงมาโดยตลอด

เพื่อที่จะหวนคืนวงการ เซี่ยซีเหยาจึงใช้มารยาหญิงล่อลวงซิงเหยา จนทำให้เขายอมแต่งเพลงให้เธอ

โพสต์นี้เขียนบรรยายได้อย่างสมเหตุสมผลจนดูน่าเชื่อถือ ซ้ำยังมีแอ็กเคานต์ปั่นกระแสช่วยแชร์ต่อกันเป็นจำนวนมาก ความคิดเห็นจึงหลั่งไหลเข้ามาอย่างล้นหลาม

ส่งผลให้มันพุ่งทะยานติดอันดับฮอตเสิร์ชตั้งแต่เช้าตรู่

แรกเริ่มชาวเน็ตที่เห็นยังรู้สึกเคลือบแคลงสงสัยอยู่บ้าง แต่ก็ไม่อาจต้านกระแสคอมเมนต์ที่เทไปทางเดียวกัน ซ้ำยังมีพวกแอ็กเคานต์ปั่นกระแสคอยช่วยโหมประโคมข่าวไม่หยุด

จากความสงสัยจึงเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นปักใจเชื่อ แล้วตามมาด้วยการรุมประณามด่าทอเซี่ยซีเหยา

ยิ่งผู้คนเริ่มตื่นนอนและเห็นโพสต์นี้กันมากขึ้นเรื่อยๆ เรื่องนี้ก็กลายเป็นกระแสคลื่นลูกใหญ่ในพริบตา

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างพากันเข้ามาแสดงความคิดเห็น จนเวยปั๋วของเซี่ยซีเหยาถูกถล่มยับเยิน

"เหอะ! ฉันก็ว่าอยู่ว่าทำไมถึงได้เพลงของซิงเหยาไปร้อง ที่แท้ก็เอาตัวเข้าแลกนี่เอง!"

"ซิงเหยาก็ใช่ว่าจะดีเด่อะไรเหมือนกันนั่นแหละ! เรียกว่าสมรู้ร่วมคิด เลวพอกันทั้งคู่!"

"ฉันไม่เชื่อหรอกว่าซิงเหยาจะทำเรื่องแบบนี้! พวกแกเตรียมตัวโดนตบหน้าแหกได้เลย!"

"ถึงฉันจะไม่รู้จักเซี่ยซีเหยาดี แต่ฉันเชื่อมั่นในตัวซิงเหยา! คนที่แต่งเพลงระดับนั้นออกมาได้จะไปเป็นชู้กับผู้หญิงมีผัวแล้วเนี่ยนะ? ใช้สมองคิดกันหน่อยสิ!"

"แล้วจะอธิบายยังไงเรื่องที่ซิงเหยาแต่งเพลงให้แค่เซี่ยซีเหยาคนเดียวล่ะ? อีกอย่างพวกคุณสังเกตไหมว่า ซิงเหยาร่วมสร้างสรรค์เพลง 'ขอเพียงธรรมดา' กับฮวาอินเพื่ออินไห่เอ็นเตอร์เทนเมนต์ แล้วเซี่ยซีเหยาก็เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่กับอินไห่เอ็นเตอร์เทนเมนต์หลังจากนั้นพอดี!"

"ต้องเป็นความผิดของเซี่ยซีเหยาแน่ๆ! ยังไงซิงเหยาของฉันก็ต้องโดนหลอกแน่นอน!"

คอมเมนต์ด่าทออันดุเดือดสะดุดตาผุดขึ้นใต้โพสต์ล่าสุดในเวยปั๋วของเซี่ยซีเหยาอย่างบ้าคลั่ง เพียงแค่หนึ่งชั่วโมง พอถึงเวลาเก้าโมงเช้า โพสต์ดังกล่าวและเวยปั๋วของเซี่ยซีเหยาก็ถูกดันขึ้นสู่อันดับหนึ่งและอันดับสองของชาร์ตฮอตเสิร์ชทันที!

ในขณะเวลานี้ กู้ซิงอี้ที่เพิ่งจะวิ่งออกกำลังกายตอนเช้าเสร็จ กลับยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยแม้แต่น้อย