ตอนที่ 56 ความบริสุทธิ์ย่อมกระจ่างในตัวเอง

เมื่อคืนเซี่ยซีเหยานอนแทบไม่หลับ แค่หลับตาลง ภาพที่กู้ซิงอี้กุมมือเธอไว้ในโรงแรมก็ผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุด

กว่าเธอจะตื่นในตอนเช้า พี่อวิ๋นกับเถาเล่อเล่อก็ลุกกันหมดแล้ว

ไน่ไน่กำลังนั่งกินมื้อเช้าที่เถาเล่อเล่อทำไว้ให้ ส่วนเซี่ยซีเหยาอ้าปากหาวหวอด เดินหมดเรี่ยวแรงออกมาพร้อมขอบตาดำคล้ำทั้งสองข้าง

พี่อวิ๋นกับเถาเล่อเล่อสบตากันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความกังวล

ทั้งคู่คิดว่าเซี่ยซีเหยาเห็นฮอตเสิร์ชแล้วถึงได้นอนไม่หลับทั้งคืน เถาเล่อเล่อมีสีหน้ากระวนกระวาย รีบเดินตรงเข้าไปหาเซี่ยซีเหยาที่เพิ่งนั่งลงหน้าโต๊ะอาหาร

"พี่ซีเหยา กู้ซิงอี้ว่ายังไงบ้างคะ เขาไม่คิดจะออกมาช่วยชี้แจงอะไรหน่อยเหรอ"

เรื่องแบบนี้ ทางที่ดีที่สุดคือกู้ซิงอี้ต้องออกมาอธิบายด้วยตัวเอง ถ้าเป็นเซี่ยซีเหยาที่ออกแถลงการณ์ ก็มีแต่จะยิ่งส่งผลเสีย

สมองของเซี่ยซีเหยายังมึนเบลออยู่ พอได้ยินสิ่งที่เถาเล่อเล่อพูด เธอก็ชะงักไปอย่างงงงวย ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร

"ชี้แจงอะไร กู้ซิงอี้มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกงั้นเหรอ"

เถาเล่อเล่อถึงกับพูดไม่ออก เพิ่งจะรู้ว่าที่แท้เซี่ยซีเหยาไม่รู้เรื่องอะไรเลยสักนิด

เธอเลยยิ่งโมโหกู้ซิงอี้ขึ้นไปอีก จนป่านนี้แล้วยังไม่ยอมออกมาช่วยออกหน้าแทนพี่ซีเหยา ข่าวลือบนอินเทอร์เน็ตแทบจะถล่มเวยปั๋วของพี่ซีเหยาจนมิดอยู่แล้ว!

"พี่ซีเหยา! พี่ยังจะไปห่วงเขาอยู่อีก! เขาไม่ได้เป็นอะไรหรอก แต่พี่น่ะกำลังจะมีเรื่องแล้ว! พี่ลองเปิดดูเวยปั๋วของตัวเองเถอะค่ะ!"

เซี่ยซีเหยาจับน้ำเสียงของเถาเล่อเล่อได้ จึงเริ่มรู้ตัวว่ามีเรื่องผิดปกติเกิดขึ้น

เธอหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเปิดแอปเวยปั๋ว สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือข้อความส่วนตัวและคอมเมนต์มากมายจนตาลายไปหมด

พอเซี่ยซีเหยากดเปิดอ่านข้อความส่วนตัวที่เต็มไปด้วยความมุ่งร้ายเหล่านั้น มือของเธอก็สั่นระริกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเลื่อนหน้าจอลงไปดูต่อ แทบจะเก้าในสิบข้อความล้วนเป็นคำด่าทอสาปแช่งเธอทั้งสิ้น

พอกดย้อนออกจากกล่องข้อความ เธอถึงได้เห็นโพสต์แฉเจ้าปัญหานั้น รวมถึงโพสต์จากบรรดาแอ็กเคานต์ปั่นกระแสอีกหลายเจ้าที่เกาะกระแสตามกันมา

ผ่านไปครู่หนึ่ง เซี่ยซีเหยาก็วางโทรศัพท์ลง แล้วลงมือกินมื้อเช้าต่อด้วยสีหน้าราบเรียบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยสักนิด

พอเห็นเซี่ยซีเหยาเป็นแบบนี้ เถาเล่อเล่อก็ยิ่งเป็นกังวล กระแสสังคมบนโลกออนไลน์รุนแรงขนาดนี้ พี่ซีเหยาจะรับไหวหรือเปล่า

"พี่ซีเหยา จะเอายังไงดีคะ พวกเราจะไม่ทำอะไรเลยเหรอ"

เซี่ยซีเหยาตบหลังมือของเถาเล่อเล่อเบา ๆ กลายเป็นฝ่ายปลอบใจเถาเล่อเล่อเสียเอง

"เล่อเล่อ ความบริสุทธิ์ย่อมกระจ่างในตัวเอง เรารู้แก่ใจกันดีก็พอแล้วล่ะ"

เห็นท่าทีแบบนี้ของเซี่ยซีเหยา เถาเล่อเล่อก็ได้แต่แอบถอนหายใจยาวอยู่ในใจ

ปากบอกว่าความบริสุทธิ์ย่อมกระจ่างในตัวเอง แต่กระแสสังคมเคยสนความเป็นความตายของใครสักหน่อยที่ไหน

ขนตาของเซี่ยซีเหยาสั่นไหวเบา ๆ ที่จริงในใจเธอก็ไม่ได้สงบเลยสักนิด แต่ในเมื่อกู้ซิงอี้ปล่อยเพลงแบบไม่เปิดเผยตัวตนมาโดยตลอด นั่นก็แสดงว่าเขาไม่อยากให้ใครรู้ตัวตนของเขา

เมื่อเป็นแบบนี้ เธอจึงไม่อาจเปิดโปงฐานะของกู้ซิงอี้ได้

ตอนนี้ชาวเน็ตทั่วสารทิศต่างกำลังรอคอยให้เจ้าตัวออกมาอธิบาย หลังจากที่รอคอยกันอยู่นาน ในที่สุดเวยปั๋วของเซี่ยซีเหยาก็มีความเคลื่อนไหวเสียที

พวกเขารีบกดเข้าไปดูอย่างใจจดใจจ่อ แต่แล้วก็ต้องพากันอึ้งงันไปตาม ๆ กัน

ตอนแรกนึกว่าจะเป็นการแถลงชี้แจงยาวเหยียด คิดไม่ถึงว่าจะมีเพียงข้อความสั้น ๆ แค่ประโยคเดียว

ความบริสุทธิ์ย่อมกระจ่างในตัวเอง!

นี่มันอะไรกัน คิดจะปัดสวะไล่พวกเขาไปง่าย ๆ แค่นี้งั้นเหรอ

เสียงวิพากษ์วิจารณ์บนโลกออนไลน์จึงทวีความดุเดือดและเกรี้ยวกราดขึ้นมาทันที

ณ ตึกเทียนเหม่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เมืองเจียงเฉิง หลิวเชี่ยนกำลังหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี ถึงพอกลับมาจากโหมวตูจะโดนบริษัทด่ายับไปยกใหญ่ แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งความสะใจและเบิกบานใจของเธอในตอนนี้ได้เลย

เซี่ยซีเหยาถูกเธอลากลงน้ำได้สำเร็จแล้ว!

แบบนี้มันยอดเยี่ยมที่สุด!

ยิ่งเห็นคอมเมนต์บนโลกออนไลน์รุมด่าไปในทิศทางเดียวกันหมด เธอก็ยิ่งมีความสุขอย่างล้นพ้น แม้จะรู้ดีว่าข้อความส่วนใหญ่มาจากหน้าม้าที่เธอทุ่มเงินจ้างมา และแอ็กเคานต์ปั่นกระแสเหล่านั้น เธอก็จ่ายเงินจ้างให้โพสต์เช่นกัน

แต่ขอเพียงเหยียบเซี่ยซีเหยาให้จมดินได้ เธอก็รู้สึกว่าเงินที่จ่ายไปนั้นคุ้มค่าแล้ว!

พี่หยวนที่ยืนมองหลิวเชี่ยนหัวเราะอย่างบ้าคลั่งอยู่ข้าง ๆ รู้สึกเพียงแค่ว่าผู้หญิงตรงหน้าเสียสติไปแล้วจริง ๆ!

ตัวเธอเองก็เพิ่งจะรู้เรื่องนี้เมื่อเช้า คิดไม่ถึงว่าหลิวเชี่ยนจะปิดบังแม้กระทั่งผู้จัดการอย่างเธอเพื่อทำเรื่องพวกนี้!

"หลิวเชี่ยน! เธอรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำอะไรอยู่ นี่มันใส่ร้ายชัด ๆ! ถ้าซิงเหยาคิดจะเอาเรื่องขึ้นมาจริง ๆ เธอได้พังพินาศแน่!"

เมื่อได้ยินสิ่งที่พี่หยวนพูด หลิวเชี่ยนก็เพียงแค่ตวัดสายตาไม่พอใจมองไป พลางนึกดูแคลนคำเตือนนั้นอยู่ในใจ

"ฉันใส่ร้ายตรงไหน ใครจะไปรู้ว่าสองคนนั้นมีอะไรกันหรือเปล่า พี่ลองคิดดูสิ ถ้าไม่มีอะไรกันจริง ๆ ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรดีสักอย่างแบบเซี่ยซีเหยา จะทำให้ซิงเหยาแต่งเพลงให้ได้ยังไง"

"ฉันว่าพวกนั้นกินปูนร้อนท้องแปดในสิบส่วนชัวร์ ดูสิ แม้แต่คำอธิบายยังไม่มีเลยสักนิด ฮ่าๆ ยังจะมาทำเป็นบริสุทธิ์ใจไม่ต้องแก้ตัวอีก เสแสร้งทำเป็นสูงส่งล่ะสิไม่ว่า!"

พี่หยวนยังคงทำหน้าบึ้งตึง ไม่ยอมเอ่ยปากอะไรอีก

เธอมองหลิวเชี่ยนที่กำลังคลุ้มคลั่ง ได้แต่ภาวนาให้สิ่งที่หลิวเชี่ยนพูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมด ไม่อย่างนั้นเธอก็คงทำได้แค่เขี่ยทิ้งไปเท่านั้น

ใครจะพังก็ช่างหัวมัน ตัวเองต้องรอดไว้ก่อน ดาราคนต่อไปอาจจะดีกว่านี้ก็ได้!

ทางด้านกู้ซิงอี้ที่กำลังอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์อยู่ในโรงแรม ไม่นึกเลยว่าโทรศัพท์ข้างนอกจะดังรัวราวกับมีคนมาทวงหนี้ชีวิต

กู้ซิงอี้ทำได้เพียงรีบอาบให้เสร็จลวก ๆ คว้าผ้าขนหนูมาพันเอว พลางเช็ดผมแล้วรีบสาวเท้าเดินออกมา

พอเห็นชื่อสายเรียกเข้า กู้ซิงอี้ก็แปลกใจอยู่บ้าง เธอโทรหาเขาทำไมกัน

"ฮัลโหล ผอ.หยาง วันนี้ว่างยังไงถึงได้โทรหาคนว่างงานอย่างผมล่ะครับ"

"คนว่างงาน? นายยังมีหน้ามาบอกว่าตัวเองว่างงานอีกเหรอ รู้ตัวบ้างไหมว่าตั้งแต่ที่นายโผล่หัวมา กระแสฮอตเสิร์ชแทบจะถูกนายเหมาไปหมดแล้ว!"

ปลายสายอย่างหยางเฉิงหลินแหวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์

กู้ซิงอี้เกาหัวแกรก ๆ พอนึกดูแล้วก็จริง ตั้งแต่เขาปล่อยเพลง "มีเธอชั่วชีวิต" ออกไป พื้นที่ฮอตเสิร์ชก็มีเรื่องของเขาติดอยู่แทบทุกวันไม่เคยว่างเว้น

"เฮ้อ ช่วยไม่ได้นี่ครับ ก็คนมันหน้าตาดีมีเสน่ห์จนใคร ๆ ก็ชอบ... อะแฮ่ม เข้าเรื่องเถอะ โทรมามีธุระอะไรกันแน่ครับ"

กู้ซิงอี้อวยตัวเองอย่างหน้าไม่อายไปหนึ่งยก ก่อนจะปรับน้ำเสียงให้จริงจังขึ้น

หยางเฉิงหลินกัดฟันกรอด อยากจะซัดผู้ชายคนนี้ให้ตายคามือนัก อะไรคือโทรมามีธุระอะไรกันแน่ ไม่มีธุระแล้วโทรหาไม่ได้หรือไง

พวกเราไม่ใช่เพื่อนกันหรือไง ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห!

น้ำเสียงของหยางเฉิงหลินจึงยิ่งฉุนเฉียวขึ้นไปอีก

"ฮึ! นายคิดว่าฉันอยากโทรหานักหรือไง ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องแม่คุณที่บ้านนาย! ฉันถามหน่อยเถอะว่านายมัวทำบ้าอะไรอยู่ เซี่ยซีเหยาโดนสาดโคลนโจมตีเละขนาดนั้นแล้ว นายยังนั่งนิ่งอยู่ได้อีกเหรอ"

เซี่ยซีเหยา? โดนสาดโคลน?

สีหน้าของกู้ซิงอี้พลันเคร่งขรึมขึ้นมาในพริบตา

"คุณบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับเซี่ยซีเหยานะ"

น้ำเสียงของเขาจริงจังอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ทำเอาคนฟังอย่างหยางเฉิงหลินรู้สึกเปรี้ยวแปลบในใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ดูเหมือนว่าพอเป็นเรื่องของเซี่ยซีเหยา ผู้ชายคนนี้จะจริงจังขึ้นมาถึงที่สุดเสมอ

"ฮอตเสิร์ชไง! ไปเปิดดูเอาเองเถอะ! แค่นี้นะ!"

ปลายสายตัดไปทันที กู้ซิงอี้ขมวดคิ้วมุ่น ไม่เข้าใจว่าจู่ ๆ ผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าอะไรขึ้นมา

ทว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมามัวคิดเรื่องนั้น กู้ซิงอี้รีบเปิดเวยปั๋วขึ้นมา ทันใดนั้นก็เห็นโพสต์ในอันดับต้น ๆ ของฮอตเสิร์ชสะดุดตาเข้าอย่างจัง

วินาทีที่เห็นพาดหัวข่าว สีหน้าของกู้ซิงอี้ก็พลันมืดทะมึนลงทันตา

พอกวาดสายตาอ่านเนื้อหาของโพสต์เหล่านั้นจนหมด แล้วอ่านทั้งข้อความและคอมเมนต์บนเวยปั๋วของเซี่ยซีเหยาจบ สีหน้าของกู้ซิงอี้ก็ดำมืดจนถึงขีดสุด ถึงกับหลุดหัวเราะออกมาด้วยความโมโห

"เหอะ! คิดว่าผู้หญิงของกูรังแกง่ายนักหรือไง! แล้วยังมียัยผู้หญิงบื้อนั่นอีก เรื่องใหญ่ขนาดนี้ไม่ยอมบอกฉัน คิดอะไรอยู่ คิดจะแบกรับไว้คนเดียวงั้นเหรอ"

กู้ซิงอี้นึกอยากจะไปเค้นถามยัยตัวดีนั่นต่อหน้าจริง ๆ ว่ายังเห็นเขาเป็นสามีอยู่หรือเปล่า!

แต่ก่อนจะไปซักไซ้ไล่เลียงกับเธอ เขายังมีเรื่องที่ต้องสะสางให้เรียบร้อยเสียก่อน

ในเมื่อมีคนอยากจะเล่นเกมนี้ งั้นก็มาเล่นกันให้สาแก่ใจไปเลย!