ตอนที่ 70 พวกเขามาแจกอาหารหมากันชัด ๆ!

ท่ามกลางแสงดาวพร่างพราว สายตาของเธอทอดผ่านผู้คนมากมาย สบเข้ากับสายตาของกู้ซิงอี้

กู้ซิงอี้เผลอเหม่อไปชั่วขณะ ราวกับเห็นเทพธิดาเก้าสวรรค์กำลังทอดสายตามองเขาจากอีกฟากฝั่งของทางช้างเผือก

พรหมลิขิต... จะไม่ใช่พรหมลิขิตได้อย่างไร

เรื่องนี้กู้ซิงอี้เข้าใจดีที่สุด พรหมลิขิตพาเขาข้ามมิติมาที่นี่ ให้ได้มาพบเธอ และได้มารักเธอ

คำพูดของเซี่ยซีเหยาทำให้ทั่วทั้งฮอลล์เงียบกริบจนแทบได้ยินเสียงเข็มหล่น

เธอบอกว่าพรหมลิขิต!

รอยยิ้มและความสุขอิ่มเอมในแววตาคู่นั้น ไม่มีทางเสแสร้งแกล้งทำขึ้นมาได้เลย

เธอรักเขาจริง ๆ และรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขจริง ๆ ถึงได้พูดคำนี้ออกมา

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมในฮอลล์หรือคนดูในไลฟ์สด ต่างก็พากันเงียบกริบไปตาม ๆ กัน

ความสุขที่เอ่อล้นออกมานอกจอขนาดนี้ ไม่มีทางที่คนที่ตกเป็นเหยื่อความรุนแรงในครอบครัวมาเนิ่นนานจะเสแสร้งแกล้งทำได้แน่

ทันใดนั้น เสียงดนตรีก็ค่อย ๆ บรรเลงขึ้น บนจอขนาดยักษ์ด้านหลังเวที ปรากฏชื่อเพลง "ความกล้า" ค่อย ๆ เด่นชัดขึ้นมา

คำร้อง กู้ซิงอี้, ทำนอง เซี่ยซีเหยา, ขับร้อง เซี่ยซีเหยา

เพลงที่พวกเขาร่วมกันแต่งขึ้นมางั้นเหรอ?

ความกล้า?

เมื่อท่อนอินโทรดังขึ้น ผู้คนต่างเผลอดำดิ่งเข้าสู่ห้วงดนตรี ค่อย ๆ ซึมซับอารมณ์ไปตามท่วงทำนอง

เซี่ยซีเหยายกไมโครโฟนขึ้น สายตายังคงสบประสานกับกู้ซิงอี้ เพลงนี้ราวกับเธอกำลังบอกกู้ซิงอี้ว่า ตอนนี้ ฉันมีความกล้าที่จะรักคุณแล้ว!

เมื่อสิ้นสุดเสียงอินโทร เสียงของเซี่ยซีเหยาก็ดังกังวานแผ่วเบา คล้ายกำลังเอ่ยเล่าเรื่องราวเล็ก ๆ เรื่องหนึ่งให้ฟัง

"ในที่สุดก็ตัดสินใจได้เสียที ไม่สนว่าใครจะพูดยังไง ขอแค่เธอมั่นคงเหมือนกัน

ฉันยอมตามเธอไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว ฉันรู้ว่าทุกอย่างไม่ง่ายดาย

หัวใจฉันคอยปลอบและกล่อมตัวเองอยู่เสมอ กลัวที่สุดคือเธอจะยอมแพ้ไปเสียก่อน"

อึ้งจนชาไปหมดแล้ว!!!

ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมในฮอลล์หรือคนดูไลฟ์สด ต่างก็อึ้งจนชาไปตาม ๆ กันในวินาทีนี้!

นี่แม่งคือสารภาพรักกันโต้ง ๆ เลยไม่ใช่เหรอ? แจกอาหารหมาชัด ๆ เลยใช่ไหมเนี่ย!

แค่นี้เนี่ยนะ???

แบบนี้เนี่ยนะที่บอกว่าชีวิตไม่มีความสุข? โดนซ้อมในครอบครัวเนี่ยนะ?

ถุย! ถ้าอย่างนี้เรียกว่าไม่มีความสุขล่ะก็ คนโสดอย่างพวกกูก็อยากลองลิ้มรสความไม่มีความสุขดูบ้างโว้ย!

ตอนนี้ เกาเฉิงกับสวี่บินก็กำลังดูไลฟ์สดอยู่เช่นกัน สีหน้าของทั้งคู่เขียวคล้ำ อึดอัดพะอืดพะอมราวกับเพิ่งกลืนหนูตายเข้าไปสักร้อยตัว

ทำไมกัน? พวกเขาแค่อยากรู้ว่าทำไม! กู้ซิงอี้ทำกับเธอถึงขนาดนั้นแล้ว เธอยังไม่โกรธอีกเหรอ? ยังจะมาบอกรักอยู่อีกเนี่ยนะ?

ยังดีที่ตอนนี้หลิวเชี่ยนเข้าไปอยู่ในซังเตแล้ว ไม่อย่างนั้นเธอคงอกแตกตายจนวิญญาณหลุดออกจากร่างตรงนั้นแน่!

วินาทีถัดมา สิ่งที่ทำให้ทุกคนต้องอึ้งจนชาหนักกว่าเดิมก็มาถึง

"ความรักต้องใช้ความกล้าจริง ๆ!

เพื่อเผชิญหน้ากับคำครหานินทา!

ขอแค่สายตาเธอเพียงแวบเดียวที่มั่นคง!

ความรักของฉันก็มีความหมายแล้ว!"

ฟังดูสิ! นี่มันคำพูดของคนหรือเปล่าเนี่ย? ชาวเน็ตแทบจะกระอักเลือดตายกันเป็นแถบ!

กลายเป็นว่าพวกเราเป็นตัวปล่อยข่าวลือไร้สาระไปซะงั้น ใช่สิ! เธอกล้าหาญมาก! พวกเรายอมแพ้แล้ว! จะไม่ด่าอีกต่อไปแล้ว!

คนเขามองตากันแวบเดียวก็มั่นใจในความรักแล้ว! ขนาดเจ้าตัวยังออกโรงหนุนกู้ซิงอี้อย่างเหนียวแน่นมั่นคง แล้วชาวเผือกอย่างพวกเราจะไปสะเออะเดือดร้อนแทนเขาทำไมกัน?

ในห้องควบคุมหลังเวที เหรินเชายิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกถึงรูหู

เพลงเพราะระดับตำนานอีกแล้ว! แถมที่สำคัญที่สุดคือความสัมพันธ์ระหว่างเซี่ยซีเหยากับกู้ซิงอี้ยังคงแนบแน่นลึกซึ้ง!

เหรินเชาวางใจได้เสียที แถมยังดีใจจนแทบจะตัวลอย!

ในใจของเขาตอนนี้ เซี่ยซีเหยาก็คือขุมสมบัติล้ำค่า แถมยังเป็นขุมทรัพย์สุดโกงที่พกบั๊กมาด้วย!

บนเวที เสียงร้องของเซี่ยซีเหยายังคงดังกังวาน ความกล้าหาญอันแน่วแน่ในน้ำเสียงนั้น ทำให้ทุกคนเข้าใจความหมายของเธออย่างถ่องแท้

"เราต่างต้องการความกล้า เพื่อเชื่อมั่นว่าจะได้เคียงข้างกัน!

ท่ามกลางฝูงชนเนืองแน่นฉันยังสัมผัสได้ ถึงความจริงใจของเธอที่วางอยู่บนฝ่ามือฉัน!"

"เข้าใจแล้ว! เข้าใจแล้วน่า! อย่าอวดหวานไปมากกว่านี้เลย! พวกเราผิดไปแล้ว! ฮือๆๆๆ!"

"ตอนแรกนึกว่าวันนี้จะเป็นงานรุมประชาทัณฑ์ ที่ไหนได้กลายเป็นค่ำคืนแจกอาหารหมาเฉยเลย! ช็อกจนชาไปหมดแล้ว!"

"แต่เพลงนี้เพราะมากจริง ๆ นะ! ฮือๆๆๆ หลงรักเข้าเต็มเปาเลย ทำไงดีเนี่ย? ฉันเองก็อยากให้อภัยซิงเหยาแล้วเหมือนกัน ถ้าต่อไปไม่มีเพลงของเขาแล้ว ฉันจะอยู่ต่อไปยังไงล่ะเนี่ย!"

"ยกโทษให้! ต้องยกโทษให้สิ! ขนาดเซี่ยซีเหยายังออกหน้าพูดขนาดนี้แล้ว พวกเราจะไปติดใจอะไรอยู่อีก!"

"คนพรรค์นี้พวกคุณก็ยอมยกโทษให้ง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ? ไม่มั้ง อย่าบอกนะว่าเรื่องจริง?"

"ข้างบนนั่นน่ะ เป็นอะไรมากปะ? เวลานี้ยังจะโผล่มาดิ้นอะไรอีก? ตัวเองเป็นเจ้าทุกข์หรือไง? ใครให้ความกล้าเธอมิทราบ? เซี่ยซีเหยาเหรอ?"

"55555 ขำว่ะ! ความกล้าที่เซี่ยซีเหยาให้มาเนี่ยนะ!"

"แต่เพลงนี้เพราะมากจริง ๆ นะ ฟังแล้วนึกถึงเรื่องในอดีตเลย เสียดายจัง ถ้าตอนนั้นฉันกล้าได้เหมือนเซี่ยซีเหยา ตอนจบก็อาจจะไม่เป็นแบบนี้!"

"รักแต่ไม่กล้าเอ่ยปาก การจะรวบรวมความกล้าแบบนี้มันยากมากจริง ๆ! ขอให้คนที่กล้าวิ่งตามความรักมีความสุขตลอดไปนะ!"

ข้อความบนหน้าจอเริ่มซาลงเรื่อย ๆ หลังจากเซี่ยซีเหยาร้องเพลงจบ แม้ชาวเน็ตบางส่วนจะยังรู้สึกขัดใจอยู่บ้าง แต่ในเมื่อเจ้าทุกข์ตัวจริงยังรักกันปานจะกลืนกิน แถมยังมาแจกอาหารหมาใส่หน้าแบบนี้ แล้วขาเผือกอย่างพวกเขาจะไปพูดอะไรได้อีก?

หรือจะให้กลายเป็นฮ่องเต้ไม่รีบแต่ขันทีเดือดร้อนแทน? พวกเขาไม่ได้ชอบหาเหาใส่หัวขนาดนั้นสักหน่อย!

คำประกาศรักของเซี่ยซีเหยากับเพลง "ความกล้า" ซื้อใจผู้ชมได้อย่างอยู่หมัด พวกเขาไม่ได้ประทับใจแค่เพราะเพลงเพราะเท่านั้น แต่ยังซึ้งในความกล้าหาญแบบยอมแลกทุกอย่างของเธออีกด้วย

เซ่าเฟยไป๋ที่อยู่หลังเวทีหน้าซีดเผือด เวลานี้ในใจเขาไม่หลงเหลือความกล้าอยู่เลยแม้แต่น้อย!

กลัวอะไรได้อย่างนั้นจริง ๆ!

ตอนแรกยังแอบภาวนาอยู่เลยว่ากู้ซิงอี้จะไม่ได้แต่งเพลงให้เธอ แล้วดูตอนนี้สิ ทั้งสองคนเล่นช่วยกันแต่งขึ้นมาเพลงหนึ่งเลยเนี่ยนะ!

ถ้าแค่เพลงเพราะ เขาก็ยังพอทำใจสู้ไหว แบบนั้นใช่ว่าจะไม่มีโอกาสชนะสักหน่อย!

แต่ปัญหาคือมันไม่ได้แค่เพราะน่ะสิ! เพลงนี้ดันเข้ากับสถานการณ์สุด ๆ ราวกับแต่งขึ้นมาเพื่อช่วงเวลานี้โดยเฉพาะ แถมยังตรงกับความรู้สึกของเซี่ยซีเหยาตอนนี้เหลือเกิน!

แค่หนึ่งบทเพลงกับหนึ่งคำประกาศ ก็เปลี่ยนเวทีการแข่งขันในค่ำคืนนี้ให้กลายเป็นเวทีแจกอาหารหมาไปโดยปริยาย!

แบบนี้จะเอาอะไรไปชนะล่ะ?

เซ่าเฟยไป๋ส่ายหน้ายิ้มเจื่อน เพลงที่เขาเตรียมมาเป็นรอง "ความกล้า" อยู่นิดหน่อย ส่วนบรรยากาศในฮอลล์ยิ่งเทียบไม่ติด การถ่ายทอดอารมณ์ก็คงไม่อาจลึกซึ้งได้เท่าเซี่ยซีเหยา จะมีก็แค่ทักษะการร้องเท่านั้นที่พอจะสูสีกับเธอได้บ้าง

การแข่งขันยังไม่ทันจบ เซ่าเฟยไป๋ก็รู้ผลลัพธ์ล่วงหน้าแล้ว

ตอนนี้เซี่ยซีเหยาร้องจบเพลงแล้ว เธอค้อมคำนับให้ผู้ชมและเหล่าเมนเทอร์ในฮอลล์ ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวลงจากเวทีไป

กระทั่งเสียงดนตรีเงียบลง ทุกคนถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าเพลงจบลงแล้ว เมื่อครู่ต่างจมดิ่งอยู่กับห้วงอารมณ์ที่บทเพลงมอบให้อย่างถอนตัวไม่ขึ้นจนแทบดึงสติกลับมาไม่ได้

ต่อเมื่อร่างของเซี่ยซีเหยาลับสายตาไปจากเวที ทั่วทั้งฮอลล์ถึงเพิ่งระเบิดเสียงปรบมือดังสนั่น

พวกเขาต่างนับถือในตัวเซี่ยซีเหยา คนที่กล้าเผชิญหน้าเพื่อไขว่คว้าความรัก ย่อมคู่ควรแก่การสนับสนุนจากพวกเขาที่สุด!

เมื่อถึงคิวขึ้นเวที เซ่าเฟยไป๋ก็รีบปรับอารมณ์ทันที ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ต้องทุ่มให้สุดตัว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับสิ่งอื่นใด แต่มันคือสปิริตของนักร้องที่มีต่อบทเพลง

เซ่าเฟยไป๋สมกับเป็นตัวเต็งแชมป์ ทันทีที่เสียงดนตรีดังขึ้น เขาก็ดำดิ่งเข้าสู่อารมณ์เพลงได้อย่างรวดเร็ว

เนื้อเสียงของเขาเพราะมาก ทั้งกังวานและใสกิ๊ง เพลงที่เขาร้องเป็นเพลงจังหวะสนุกสนาน บรรยากาศในฮอลล์จึงพลอยคึกคักตามไปด้วย ผู้ชมต่างพากันโบกแท่งไฟในมือ โยกตัวตามจังหวะดนตรีอันสดใส

บรรดาเมนเทอร์ต่างมีสีหน้าชื่นชม แม้เพลงนี้จะเทียบกับเพลง "ความกล้า" ไม่ได้ แต่การที่เขาสามารถโชว์ได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้หลังจากเซี่ยซีเหยาร้องจบ ก็นับว่าเก่งกาจมากแล้ว!

อย่างน้อยก็ทำได้ดีกว่าหลิวเชี่ยนที่เป็นตัวเต็งแชมป์เหมือนกันในรอบก่อนหน้าตั้งเยอะ!

แฟนคลับของเซ่าเฟยไป๋รู้สึกเสียดายอยู่บ้าง แต่ก็รู้ดีว่าไอดอลของตนทำเต็มที่แล้ว เพราะอย่างไรในโลกนี้ก็มีซิงเหยาอยู่แค่คนเดียว ไม่ใช่ว่าใครจะแต่งเพลงคุณภาพระดับนั้นออกมาได้ในเวลาสั้น ๆ เสียหน่อย!

กู้ซิงอี้ที่อยู่ใต้เวทีก็กำลังตั้งใจฟังเขาร้องเพลงเช่นกัน

แม้จะเป็นคู่แข่ง แต่ดนตรีไม่มีพรมแดน เสียงเพลงที่ดีย่อมสมควรได้รับการตั้งใจฟังอย่างจริงจังไม่ใช่หรือไง!