ตอนที่ 71
ตอนที่ 71 การไถ่บาปของกู้ซิงอี้มาจากความกล้าที่เซี่ยซีเหยามอ
minibunny · 7,000 ตัวอักษร
ผลการแข่งขันเป็นไปตามคาด แม้ครั้งนี้คะแนนจะไม่ขาดลอยจนชนะคู่แข่งแบบศูนย์แต้มเหมือนในรอบแรก
แต่เซี่ยซีเหยาก็ยังคว้าชัยชนะมาได้อย่างสบายๆ ด้วยคะแนน 4 ต่อ 1 เสียง
หนึ่งคะแนนของเซ่าเฟยไป๋มาจากกรรมการท่านหนึ่งที่ค่อนข้างชอบน้ำเสียงและความตั้งใจของเขา จึงมอบให้เป็นคะแนนมิตรภาพ
เซ่าเฟยไป๋เองก็น้อมรับผลด้วยความยินดี เขาเดาผลลัพธ์ไว้ล่วงหน้าอยู่แล้ว ได้แต่ยอมรับว่าฝีมือยังสู้ไม่ได้ และจากนี้คงต้องพยายามให้หนักขึ้นเท่านั้น!
การแข่งขันรอบสองของซิงเกอฮุ่ยปิดฉากลงในเวลาห้าทุ่ม
เซี่ยซีเหยา, เฉิงตี๋, เหมียวอันอวิ๋น รวมถึงหวังเฉิน ผู้เข้าแข่งขันจากค่ายบันเทิงเล็กๆ แห่งหนึ่ง ทั้งสี่คนผ่านเข้าสู่รอบสี่คนสุดท้ายได้สำเร็จ
ในจำนวนนี้ นอกจากม้ามืดอย่างเซี่ยซีเหยาและหวังเฉินแล้ว อีกสองคนต่างก็เป็นตัวเต็งแชมป์มาตั้งแต่แรก
เรื่องนี้ยิ่งทำให้ผู้ชมตื่นเต้นกับรายการซิงเกอฮุ่ยมากขึ้นไปอีก เพราะการแข่งขันที่มีม้ามืดนี่แหละถึงจะสนุก และทำให้การชิงตำแหน่งแชมป์ดูยากจะคาดเดา
ตอนนี้กระแสเชียร์ให้เซี่ยซีเหยาคว้าแชมป์ในโลกออนไลน์ยิ่งทวีความร้อนแรง สองเพลงติดต่อกันพิสูจน์ความสามารถของเธอได้เป็นอย่างดี แถมยังตอกย้ำฝีมือการแต่งเพลงระดับปีศาจของซิงเหยาอีกด้วย
ถ้าจะบอกว่าสองคนนี้ไม่ใช่คู่รักกัน ตอนนี้คงไม่มีชาวเน็ตคนไหนยอมเชื่อเด็ดขาด
แต่เดิมชาวเน็ตยังรู้สึกว่าเซี่ยซีเหยาไม่คู่ควรกับกู้ซิงอี้ นั่นมันซิงเหยาเชียวนะ เซี่ยซีเหยามีดีอะไรถึงได้รับความโปรดปรานจนเขาต้องแต่งเพลงให้ขนาดนี้?
ทว่าพอเวลาผ่านไป ทุกคนกลับพบว่าเรื่องราวไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลยสักนิด
ยิ่งโดยเฉพาะหลังจบรายการซิงเกอฮุ่ยรอบนี้ ชาวเน็ตก็พลันตระหนักได้ว่า ที่ผ่านมาพวกเขาเข้าใจผิดไปถนัดตา ไม่ใช่เซี่ยซีเหยาไม่คู่ควรกับนายกู้ซิงอี้หรอก แต่นายกู้ซิงอี้นั่นแหละที่ไม่คู่ควรกับเซี่ยซีเหยาต่างหากล่ะโว้ย!
นางฟ้าที่เป็นดั่งสมบัติล้ำค่าขนาดนี้ เป็นใครก็ต้องทะนุถนอมให้ดีทั้งนั้นแหละ!
หลังจบรายการซิงเกอฮุ่ย กระทู้เกี่ยวกับประเด็นนี้จึงพุ่งทะยานขึ้นอันดับหนึ่งของคำค้นหายอดนิยมอีกครั้ง
"การไถ่บาปของกู้ซิงอี้มาจากความกล้าที่เซี่ยซีเหยามอบให้!"
ใจความของเนื้อหาก็ง่ายนิดเดียว... ที่นายกู้ซิงอี้ได้รับการให้อภัยจากพวกเรา ก็เพราะนายมีภรรยาที่ดีหรอกนะ!
ได้ขนาดนี้ก็หัดพอใจซะบ้างเถอะนาย!
และจังหวะนั้นเอง อินไห่เอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็ไม่ยอมตกกระแส เกาะกระแสค้นหายอดนิยมโพสต์เวยปั๋วออกมาหนึ่งข้อความ พร้อมกับแท็กเซี่ยซีเหยาไปด้วย
"ขอแสดงความยินดีกับเซี่ยซีเหยาและเฉิงตี๋ของบริษัทเราที่ผ่านเข้าสู่รอบ 4 คนสุดท้าย! นอกจากนี้ขอถือโอกาสชี้แจงกับทุกคนว่า กู้ซิงอี้ไม่ได้เลวร้ายเหมือนอย่างข่าวลือภายนอกเลย! ความรักระหว่างเขากับเซี่ยซีเหยาคือการก้าวเข้าหากันของทั้งสองฝ่าย! การที่เซี่ยซีเหยาสามารถเซ็นสัญญากับบริษัทเราได้ ก็เป็นผลมาจากการที่กู้ซิงอี้เดินทางมาโหมวตูเพียงลำพังเพื่อวิ่งเต้นจัดการเรื่องนี้ให้เธอในตอนนั้น"
โอ้โห!
พอชาวเน็ตได้เห็นข้อความนี้ถึงได้ตาสว่าง ที่แท้พวกเขาสองคนต่างคอยเกื้อหนุนและก้าวเข้าหากันจริงๆ!
หลงรักคู่นี้เข้าแล้ว!
ความรักแบบนี้มันดีเกินไปแล้ว บอกเลยว่าอิจฉาตาร้อนสุดๆ!
ความรักที่ต่างฝ่ายต่างมุ่งเข้าหากันก็ชวนให้อิ่มเอมใจอยู่แล้ว ยิ่งทั้งคู่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกแบบนี้ ทุกคนก็ยิ่งชอบเข้าไปใหญ่!
หัวหน้ากลุ่มที่เคยตั้งกลุ่มส่งกำลังใจให้เซี่ยซีเหยาและกลุ่มประณามกู้ซิงอี้ พอจบการแข่งขันก็แอบเปลี่ยนชื่อกลุ่มเงียบๆ เป็น "กลุ่มแฟนคลับคู่จิ้น เซี่ยซีเหยา♡กู้ซิงอี้"
คนในกลุ่มต่างก็เริ่มคุยกันอย่างออกรสออกชาติโดยไม่รู้ตัว
"สองคนนี้ต้องอยู่ด้วยกันไปตลอดชีวิตนะ! ฉันฟินจนตัวจะแตกแล้ว!"
"วางใจเถอะ! ฉันดูแล้วซิงเหยาไม่ใช่คนเนรคุณหรอก! ถ้าสองคนนี้กล้าเลิกกันล่ะก็ ฉันจะเป็นคนแรกที่บุกไปถล่มโต่วอินของซิงเหยาให้เละเลย!"
"แฮ่มๆ! ความจริงแล้วฉันเป็นแฟนคลับของกู้ซิงเหยานะ! ฮ่าๆ ฉันก็อยากมีลูกสาวแบบนี้เหมือนกัน!"
"จริงด้วย! ถ้าเธอไม่พูดฉันลืมไปแล้วนะเนี่ย! ไอ้หมอนี่ชื่อกู้ซิงอี้! ซิงเหยาเป็นเจ้าหญิงตัวน้อยที่พวกเรารักที่สุดต่างหาก!"
"ถุย! แฟนคลับปลอมนี่หว่า! เมื่อกี้แกยังบอกว่าลืมอยู่เลย!"
หัวหน้ากลุ่มซุ่มอ่านเงียบๆ พลางมองสมาชิกคุยกันอย่างคึกคัก ทันใดนั้นก็นึกอะไรขึ้นมาได้ รีบตบหน้าผากตัวเองฉาด ก่อนจะเปลี่ยนชื่อกลุ่มใหม่อีกรอบ
"กลุ่มเครือญาติ เซี่ยซีเหยา♡กู้ซิงเหยา♡กู้ซิงอี้"
อย่าถามว่าทำไมกู้ซิงอี้ถึงอยู่รั้งท้าย ถ้าถามก็บอกได้คำเดียวว่า เมื่อเทียบกันทั้งบ้านแล้ว เขานี่แหละขี้เหร่สุด!
อ้อ จริงสิ! แถมยังมีคดีติดตัวมาก่อนด้วย!
ตอนที่เซี่ยซีเหยาเดินออกมาจากหลังเวที ด้านนอกก็เหลือกู้ซิงอี้นั่งรอเธออยู่เพียงลำพัง เซี่ยซีเหยากะพริบตาปริบๆ ไม่รู้ว่าพวกเล่อเล่อหายไปไหนกันหมด แม้กระทั่งไน่ไน่ก็ยังโดนพาตัวไปด้วย
สายตาที่มองตรงมาของกู้ซิงอี้ทำเอาใบหน้าของเธอร้อนผ่าว เมื่อครู่บนเวทีใจกล้าแค่ไหน ตอนนี้เซี่ยซีเหยาก็ยิ่งเขินอายมากเท่านั้น
เธอก้มหน้าลง ริมฝีปากบางที่เม้มไว้ในตอนแรกค่อยๆ แย้มยิ้มออกมา ใบหน้าที่แดงระเรื่อพลันซับสีเลือดฝาดเข้มขึ้นเรื่อยๆ
เซี่ยซีเหยาเอาแต่จ้องปลายเท้าตัวเอง ไม่กล้าสบตาเขาอีก
กู้ซิงอี้ไม่ได้รู้สึกสักนิดว่ามีอะไรไม่เหมาะสม ในเมื่อเขามองภรรยาตัวเอง ต่อให้เป็นเทวดาหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาห้าม!
เขารู้สึกว่าคำว่า "พรหมลิขิต" ที่เซี่ยซีเหยาพูดในวันนี้ช่างโดนใจเขาเหลือเกิน นี่มันพรหมลิขิตชัด ๆ ที่ดลบันดาลให้เขาทะลุมิติมาเพื่อรักเธอแท้ ๆ!
เซี่ยซีเหยาทนสายตาอันร้อนแรงของกู้ซิงอี้ต่อไปไม่ไหว เธอเงยหน้าขึ้นแล้วตวัดค้อนใส่เขาทีหนึ่ง
แค่โดนสายตาคู่นั้นตวัดมองมา กู้ซิงอี้ก็รีบถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างลนลาน พลางแตะจมูกแก้เก้อ เซี่ยซีเหยาเวอร์ชันนี้ช่างไร้เทียมทานจริง ๆ สายตาเปี่ยมเสน่ห์คู่นั้นมีอานุภาพทำลายล้างรุนแรงเหลือเกิน!
พอเห็นท่าทางของกู้ซิงอี้ เซี่ยซีเหยาก็หลุดขำพรืดออกมา เธอค้อนให้เขาอีกวงพลางเอ่ยถาม
"แล้วไน่ไน่ล่ะคะ"
"เล่อเล่อกับพี่อวิ๋นพากลับไปแล้วครับ"
กู้ซิงอี้ยิ้มแห้งแก้เก้อ ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงอยากอยู่ตามลำพังกับเซี่ยซีเหยาขนาดนี้ แค่ได้อยู่กับเธอสองต่อสอง หัวใจของเขาก็รู้สึกสงบสุขเหลือเกิน
เซี่ยซีเหยาส่งเสียง "อืม" ในลำคอเบา ๆ ริ้วแดงระเรื่อบนพวงแก้มยังไม่จางหาย เห็นได้ชัดว่าเธอรู้ทันเจตนาของกู้ซิงอี้ดี
ท่าทางขวยเขินราวกับสาวน้อยแบบนี้ ไม่ต้องบอกเลยว่าจะน่าเอ็นดูและมีเสน่ห์ขนาดไหน อย่างน้อยกู้ซิงอี้ก็ตกหลุมเสน่ห์จนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว
กู้ซิงอี้สูดหายใจเข้าลึก ๆ กว่าจะสงบหัวใจที่เต้นระรัวลงได้ เขาก็เป็นฝ่ายก้าวเข้าไปกุมมือน้อยอันเนียนนุ่มและอบอุ่นของเซี่ยซีเหยาเอาไว้ แล้วพากันก้าวเดินไปข้างหน้า
ทั้งสองเดินทอดน่องเคียงคู่กันไปเงียบ ๆ ใต้แสงไฟริมทาง
แสงไฟริมทางทอดเงาของพวกเขาให้ยาวยืดออกไป ในเวลานี้ หัวใจของคนทั้งสองแนบชิดกันอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"โครก~"
เดินไปได้สักพัก บรรยากาศอันแสนสงบระหว่างคนทั้งสองก็ถูกเสียงหนึ่งขัดจังหวะขึ้นมากะทันหัน
เซี่ยซีเหยาที่เดิมทีกำลังอมยิ้มน้อย ๆ ถึงกับอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าท้องที่ไม่รักดีดันมาร้องประท้วงเอาในเวลานี้ ทำเอาเธออยากจะมุดแผ่นดินหนีไปจริง ๆ
น่าขายหน้าชะมัด!
เซี่ยซีเหยารีบก้มหน้าลง ใบหน้าแดงก่ำลามไปจนถึงใบหู
กู้ซิงอี้อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะร่าออกมา เสียงหัวเราะของเขาดังก้องกังวานท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงัด
จนกระทั่งเซี่ยซีเหยาเริ่มออกแรงบีบมือเขาแน่นขึ้น กู้ซิงอี้ถึงยอมกลั้นขำ นัยน์ตาของเขาเป็นประกายระยับยามทอดมองเธอ... เซี่ยซีเหยาในเวลานี้นี่แหละที่ดูเป็นธรรมชาติและมีชีวิตชีวาที่สุด!
"อะแฮ่ม... ผมหิวขึ้นมาพอดีเลย พวกเราไปหาอะไรกินรอบดึกกันหน่อยดีไหมครับ"
เซี่ยซีเหยาไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่พยักหน้ารับเบา ๆ แล้วปล่อยให้กู้ซิงอี้จูงมือพาเดินตรงไปยังถนนคนเดินสายของกินที่อยู่ใกล้ ๆ ละแวกนั้น
ตลาดกลางคืนช่วงปลายฤดูร้อนคึกคักเป็นพิเศษ โดยเฉพาะถนนสายสตรีทฟู้ดแบบนี้ ถนนสายเล็ก ๆ แน่นขนัดไปด้วยผู้คน กลิ่นหอมกรุ่นของของกินเล่นนานาชนิดลอยอบอวล ชวนให้น้ำลายสอขึ้นมาทันที
ตอนกลางวันเซี่ยซีเหยากินไปแค่นิดเดียว แถมตอนนี้ก็ปาเข้าไปห้าทุ่มสี่สิบกว่าแล้ว เธอถึงได้หิวจนไส้กิ่วขนาดนี้
พอได้กลิ่นอาหารสารพัดอย่างโชยมาแตะจมูก เธอก็อดไม่ได้ที่จะแอบกลืนน้ำลายลงคอ
ท่าทางนั้นไม่รอดพ้นสายตาของกู้ซิงอี้ เขาแอบขำอยู่ในใจ ใครจะไปคิดว่าเซี่ยซีเหยาเองก็เป็นเจ้าตัวกินจุเหมือนกันนะเนี่ย
ถ้าอย่างนั้นเมื่อก่อนก็คงทรมานเธอแย่ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้แตะอาหารริมทางพวกนี้
ทั้งสองเดินแทรกตัวตามฝูงชนเข้าไปในถนนคนเดิน
ในเวลานี้ พวกเขาไม่ต่างอะไรจากคู่สามีภรรยาทั่วไปตามท้องถนน กู้ซิงอี้คอยแวะซื้อของกินเล่นนานาชนิด แล้วคอยป้อนใส่ปากเจ้าตัวกินจุข้างกายไม่ขาดสาย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น