ตอนที่ 75 แผนการของอิ่นผิง

ผ่านไปครู่หนึ่ง เจ้าหน้าที่คุยโทรศัพท์เสร็จก็เดินยิ้มแย้มกลับมา

"คุณกู้เตรียมเอกสารมาครบแล้วใช่ไหมคะ เดี๋ยวฉันลงทะเบียนโควตาให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ"

"ขอบคุณครับ! รบกวนด้วยนะครับ!"

กู้ซิงอี้รีบพยักหน้ารับคำพลางยื่นเอกสารในมือทั้งหมดให้เธอ ก่อนมาที่นี่เขาค้นข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตไว้ล่วงหน้าแล้วว่าต้องเตรียมอะไรมาบ้าง

การลงทะเบียนโควตาเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่ส่งเอกสารคืนให้กู้ซิงอี้ พลางลูบหัวกลมๆ ของเสี่ยวไน่ไน่อย่างเอ็นดูแล้วเอ่ยขึ้น

"เรียบร้อยแล้วค่ะ ลงทะเบียนสำเร็จแล้ว หลังจากนี้รบกวนคุณกู้เปิดโทรศัพท์สแตนด์บายไว้นะคะ ทางคุณครูจะหาเวลาไปเยี่ยมบ้าน ทำความรู้จักกับเด็กและถือโอกาสดูพฤติกรรมของน้องด้วย คุณกู้รอสบายใจได้เลยค่ะ

อีกอย่างโรงเรียนจะเปิดเทอมวันที่ 1 กันยายน คราวนี้คุณกู้อย่าลืมเด็ดขาดเลยนะคะ!"

กู้ซิงอี้รับเอกสารกลับมาแล้วรีบจับมือขอบคุณเธออีกรอบ

"ได้ครับ! ได้เลยครับ! รบกวนด้วยจริงๆ ครับ! เดี๋ยวผมจะคอยดูโทรศัพท์ไว้ตลอดครับ!"

เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย กู้ซิงอี้ก็พาไน่ไน่เดินออกมา ท่ามกลางสายตาที่มองตามด้วยความอาลัยอาวรณ์ของเจ้าหน้าที่ทั้งสองคน

พอพ้นประตูโรงเรียนอนุบาล กู้ซิงอี้ก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ตอนแรกกะว่าจะมาลองเสี่ยงดวงดู ไม่นึกว่าจะสำเร็จเข้าจริงๆ

แถมก่อนเข้าเรียนอนุบาลยังต้องมีการเยี่ยมบ้านอีก เรื่องนี้กู้ซิงอี้ไม่เคยรู้มาก่อนเลย

พอนึกถึงเรื่องนี้ กู้ซิงอี้ก็อดประหม่าไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เป็นพ่อคน พอรู้ว่าครูคนแรกของลูกจะมาเยี่ยมบ้าน เลยชักทำตัวไม่ถูกขึ้นมา

แต่ยังไงนี่ก็เป็นเรื่องที่คนเป็นพ่อแม่ทุกคนต้องเจอ กู้ซิงอี้จึงได้แต่ข่มความตื่นเต้นกังวลเอาไว้ในใจ แล้วพาไน่ไน่กลับบ้าน

ช่วงนี้กู้ซิงอี้มีงานรัดตัวไปหมด ทั้งของใช้ที่ต้องเตรียมให้ไน่ไน่ไปโรงเรียนอนุบาล ทั้งเพลงสำหรับการแข่งขันรอบต่อไปของเซี่ยซีเหยา ไหนจะเนื้อหาแอนิเมชันฉบับสมบูรณ์ที่เฉินเฟิงต้องการอีก

สารพัดเรื่องประดังประเดเข้ามาจนเขาต้องจัดการคนเดียว ต่อให้เป็นคนที่ทะลุมิติมาอย่างกู้ซิงอี้ ก็ยังอดปวดหัวตึบไม่ได้เหมือนกัน

กู้ซิงอี้ง่วนจนหัวหมุน ทว่ายังดีที่ทุกอย่างดำเนินไปด้วยความราบรื่น

ขณะเดียวกัน ณ โหมวตู

สายฝนกำลังโปรยปรายลงมาอย่างแผ่วเบา

ภายในโรงแรมไห่ซ่างเยว่ อิ่นผิงกำลังนั่งทานข้าวอยู่กับหญิงสาวแต่งตัวนำสมัยคนหนึ่ง

เธอไว้ผมยาวดัดลอนใหญ่ มือเรียวเขย่าแก้วไวน์แดงอย่างมีจริต ยกขึ้นจิบเบาๆ คำหนึ่ง ก่อนจะวางลงบนโต๊ะอย่างนุ่มนวล

"ผู้จัดการอิ่นคะ ตอนนั้นที่ฉันดังขึ้นมาได้ก็ต้องขอบคุณที่คุณช่วยผลักดัน แต่ว่าเรื่องที่คุณเพิ่งพูดไปเนี่ย มันจัดการไม่ง่ายเลยนะคะ!"

แม้อายุของเธอจะแตะราวสามสิบแล้ว แต่น้ำเสียงที่เอ่ยออกมากลับหวานหยดย้อยจนชวนเลี่ยน

แต่อิ่นผิงกลับดูจะถูกใจเสียงออดอ้อนแบบนี้มากเป็นพิเศษ ถึงขนาดมองเธอด้วยสายตาชื่นชมอย่างเปิดเผย

"เสี่ยวเสี่ยว ไม่ต้องกังวลไปหรอก ฉันคุยกับหวังปิงไว้เรียบร้อยแล้ว ถ้าคู่แข่งรอบหน้าของเซี่ยซีเหยาเป็นเฉิงตี๋จริงๆ ละก็ เขาจะโหวตให้เฉิงตี๋หนึ่งเสียง! รวมกับคะแนนของคุณอีกหนึ่งเสียง พวกเราก็ชนะใสๆ แล้ว!"

อิ่นผิงมีท่าทีมั่นอกมั่นใจเหมือนคุมเกมไว้ในกำมือ ในใจนึกกระหยิ่มยิ้มย่องด้วยซ้ำ พวกคนทำงานรับจ้างยังไงก็เป็นแค่ลูกจ้าง จะเอาอะไรมาสู้กับนายทุนอย่างเขาได้?

กรรมการตัดสินของรายการซิงเกอฮุ่ยมีทั้งหมดสี่คน เขาเกลี้ยกล่อมไปได้แล้วสองคน ตอนนี้ขอแค่หร่านเสี่ยวเสี่ยวตอบตกลง ในการแข่งขันรอบหน้าเซี่ยซีเหยาก็มีแต่ต้องแพ้สถานเดียว!

หร่านเสี่ยวเสี่ยวเห็นท่าทางของอิ่นผิงก็หรี่ตาหงส์ลงเล็กน้อย

"เหรอคะ? ถึงคุณจะคุยกับหวังปิงได้ แต่รวมกับคะแนนของฉันก็มีแค่สองเสียงเองไม่ใช่เหรอคะ จะบอกว่าชนะชัวร์ได้ยังไงกัน?"

อิ่นผิงยังคงระบายยิ้ม พลางดันแว่นตากรอบทองบนสันจมูกขึ้น

"แล้วถ้าบวกคะแนนของเซวียเสี่ยวเชียนเข้าไปอีกหนึ่งเสียงล่ะ?"

"เซวียเสี่ยวเชียนเนี่ยนะ? คนที่เที่ยงตรงไม่เข้าข้างใครคนนั้นน่ะนะ? จะเป็นไปได้ยังไง?"

หร่านเสี่ยวเสี่ยวขมวดคิ้ว ถ้าเป็นคนอื่นเธอยังพอเชื่ออยู่บ้าง แต่ถ้าบอกว่าเป็นเซวียเสี่ยวเชียนละก็ เธอไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด!

อิ่นผิงยิ้มอย่างมีเลศนัย พลางรินเหล้าให้หร่านเสี่ยวเสี่ยวอีกแก้ว แล้วหัวเราะกลบเกลื่อน

"ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้หรอก คุณไม่ต้องไปสนใจเรื่องนั้น แค่บอกมาก็พอว่าคุณจะช่วยผมไหม!"

หร่านเสี่ยวเสี่ยวคิดอยู่ครู่หนึ่ง พอเห็นท่าทีมั่นใจเกินร้อยของอิ่นผิง เธอก็ยกแก้วขึ้นมาจิบอีกคำ ก่อนจะเอ่ยกับเขา

"ชนแก้วค่ะ!"

ใบหน้าของอิ่นผิงพลันยิ้มร่าอย่างเบิกบานใจทันที

"ชนแก้วครับ!"

หลังจบมื้ออาหาร อิ่นผิงเดินไปส่งหร่านเสี่ยวเสี่ยวขึ้นรถด้วยความอาลัยอาวรณ์ และยืนมองส่งเธอจนลับสายตา

เดี๋ยวนี้อีกฝ่ายกลายเป็นดาราสาวเบอร์ใหญ่แถวหน้าไปแล้ว ไม่ใช่คนที่เขาจะสั่งซ้ายหันขวาหันได้ตามใจชอบเหมือนเมื่อก่อน เรื่องนี้ทำให้อิ่นผิงรู้สึกเสียดายอยู่ลึกๆ

แต่ไม่นานเขาก็ซ่อนความรู้สึกนั้นไว้ ใบหน้ากลับมาแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มอีกครั้ง

ตอนนี้กรรมการทั้งสี่คนของรายการซิงเกอฮุ่ย เขาเตี๊ยมไว้เรียบร้อยแล้วถึงสามคน ถ้าเซี่ยซีเหยาต้องมาเจอกับเฉิงตี๋เข้า เธอจะเอาอะไรมาชนะ? คิดว่าน้ำในวงการบันเทิงมันจะใสสะอาดขนาดนั้นจริงๆ หรือไง? ช่างไร้เดียงสาเสียจริง!

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเชิญเจ้าพ่อแห่งวงการเพลงอย่างอู๋ฝานมาทุ่มเทแต่งเพลงให้เฉิงตี๋แบบสุดฝีมือ! ถึงตอนนั้นก็ไม่ต้องกลัวเลยว่าคนดูจะไม่ยอมรับ!

ส่วนเรื่องที่คราวก่อนอู๋ฝานแพ้ให้กู้ซิงอี้ เขาก็ไม่ได้เก็บเอามาใส่ใจแม้แต่น้อย

ครั้งนี้อู๋ฝานรับปากกับเขาด้วยตัวเองเลยว่า เพลงรอบนี้ต้องยอดเยี่ยมแน่นอน แถมคราวก่อนก็เป็นเพราะหลิวเชี่ยนไม่ได้เรื่องเองล้วน ๆ แทบไม่ได้เกี่ยวกับอู๋ฝานเลยสักนิด!

พอจัดการคนและเรื่องราวทั้งหมดเรียบร้อยลงตัว อิ่นผิงก็ก้าวขึ้นรถอย่างกระหยิ่มใจ ขับมุ่งหน้าไปยังอินไห่เอ็นเตอร์เทนเมนต์

แน่นอนว่ากู้ซิงอี้ไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย ตอนนี้เขากำลังค้นหาวิธีเขียนพล็อตการ์ตูนจากในเน็ตไปพลาง ร่างโครงเรื่องของ "อี้เหรินจือเซี่ย" ลงบนสมุดเล่มหนาไปพลาง

ถึงแม้จะจำรายละเอียดของแอนิเมชันเรื่องนี้ได้ขึ้นใจ แต่พอถึงเวลาลงมือเขียนจริง ๆ ก็ยังรู้สึกยากลำบากอยู่ดี

สิ่งที่ทำให้เขาลำบากใจที่สุดคือการบรรยายและการสลับฉาก รวมถึงนิสัยตัวละครและบทสนทนาที่ต้องเค้นสมองรีดมันออกมาทีละนิดละน้อย

เรื่องนี้ยากลำบากเอาเรื่องสำหรับคนที่ไม่ได้จบสายงานเขียนมาโดยตรงอย่างเขา แค่ตัวละครประกอบตัวเดียวยังต้องคิดอยู่นานกว่าจะเขียนออกมาได้ ถึงอย่างนั้นก็ยังนับว่าเร็วกว่าคนทั่วไปมากนัก

ต้องเข้าใจก่อนว่า ถ้าให้คนทั่วไปมานั่งเขียนพล็อตเรื่องขึ้นมาสักเรื่อง อย่างน้อยก็ต้องอาศัยการสั่งสมประสบการณ์นานนับปี

การเริ่มต้นสร้างจากศูนย์กับการยืนอยู่บนไหล่ของยักษ์ใหญ่นั้น มันคนละเรื่องกันเลยจริง ๆ!

อีกอย่างเรื่องนี้ก็ไม่ได้เร่งรีบอะไร พอเขียนเสร็จแล้วก็ยังต้องไปจ้างนักวาดการ์ตูนมาวาดภาพให้อีก ถึงจะสามารถนำไปสร้างเป็นแอนิเมชันต่อได้

ด้วยความเร็วระดับนี้ เขามั่นใจว่าอย่างช้าที่สุดไม่เกินหนึ่งเดือน ก็น่าจะเขียนเนื้อเรื่องซีซั่นแรกของ "อี้เหรินจือเซี่ย" ออกมาได้อย่างสมบูรณ์ครบถ้วน

ส่วนเพลงของเซี่ยซีเหยา เขาก็มีไอเดียอยู่ในหัวแล้วเหมือนกัน

มันคือเพลงที่เขาแวบขึ้นมาในหัวตอนคุยวิดีโอคอลกับเซี่ยซีเหยาในวันนี้ เพลงที่แต่งขึ้นมาเพื่อคนที่มีความรักระยะไกลโดยเฉพาะ!

กู้ซิงอี้รู้ดีว่ายิ่งการแข่งขันดำเนินลึกเข้าไปเท่าไร ก็จะยิ่งยากขึ้นเรื่อย ๆ หากไม่งัดหมัดเด็ดระดับไพ่ตายออกมา มีหวังคงได้แพ้อย่างราบคาบเป็นแน่

สาเหตุหลักมาจากฐานความนิยมของเซี่ยซีเหยายังบางเกินไป ไม่เหมือนนักร้องคนอื่นที่มีชื่อเสียงมานาน แฟนคลับเกาะกลุ่มกันเหนียวแน่นอยู่ก่อนแล้ว และมีแต่จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

เมื่อเทียบกับคนอื่นแล้ว เส้นทางในวงการของเซี่ยซีเหยายังถือว่าสั้น มีกระแสดราม่าเยอะ แฟนคลับพันธุ์แท้ยังมีน้อย นี่คือข้อเสียเปรียบของเธอ มีเพียงการปล่อยผลงานชั้นยอดออกมาอย่างต่อเนื่องเท่านั้น ถึงจะช่วยชดเชยจุดด้อยตรงนี้ได้

ทำงานง่วนอยู่จนกระทั่งค่ำ หลังจากกู้ซิงอี้กล่อมเสี่ยวไน่ไน่จนหลับปุ๋ยแล้ว เขาก็เดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่นแล้วนั่งลงหน้าโต๊ะอีกครั้ง

เขาคลี่กระดาษร่างโน้ตเพลงกางออก แต่ยังไม่ได้ลงมือเขียนทันที หากแต่ค่อย ๆ เคาะจังหวะเงียบ ๆ และฮัมเพลงเบา ๆ ออกมารอบหนึ่งก่อน

เพลงนี้ไม่เพียงแค่เนื้อร้องจะไร้เทียมทาน แต่จุดที่สำคัญที่สุดคือทำนอง รวมถึงท่อนอินโทรเปิดเพลงด้วย

พอฮัมจบไปรอบหนึ่ง กู้ซิงอี้ก็จรดปากกาเขียนทำนองเพลงลงไปจนครบถ้วน จากนั้นจึงทำเครื่องหมายระบุเครื่องดนตรีทั้งหมดที่ต้องใช้ในเพลง

พอจรดปากกาเขียนจนเพลงเสร็จสมบูรณ์ กู้ซิงอี้ก็หยิบกระดาษร่างโน้ตเพลงขึ้นมาดูอีกรอบ แล้วรอยยิ้มก็ค่อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า

อินโทรท่อนนี้! แม่งโคตรไร้เทียมทานจริง ๆ!