บทที่ 100 ภูตยั่วสวาท

หลังจากเก็บกระเป๋าเสร็จ ยังมีเวลาอีกสักหน่อยก่อนออกเดินทาง ฉีหยุนจึงคาดผ้ากันเปื้อนเตรียมทำอาหารกลางวัน

จากการอยู่ด้วยกันมาระยะหนึ่ง ความชอบรสชาติของเจ้าชิงเขารู้จักไปหมดแล้ว รู้ว่าอีกฝ่ายชอบกินอะไร

แต่เพิ่งผัดได้ครึ่งหนึ่ง โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้น

หยิบมือถือขึ้นมาดู หน้าจอแสดงชื่อหวังเฟย

"พี่ฉี รถของหนูส่งไปบำรุงรักษาแล้ว พี่พอจะมารับหนูได้ไหมคะ" ปลายสายอีกด้าน น้ำเสียงของหวังเฟยนุ่มนวล มีกลิ่นอายของการอ้อน