บทที่ 134 ได้รับมาไม่น้อย

อีกด้านหนึ่ง หลิวเมิ่งกำลังกระซิบบางอย่างข้างหูฉีอวิ๋น ก็เห็นว่าไมไมถีกำลังวิ่งตรงมาทางนี้อย่างรวดเร็ว

“เถ้าแก่ฉี ตรงนั้นเจออะไรบางอย่าง ขุดได้หีบใบหนึ่ง!” ไมไมถีตะโกนเสียงดัง “จริงเหรอ ไป ดูกันหน่อย” ฉีอวิ๋นขานรับ แล้วรีบก้าวไปทางเนินทรายลูกนั้น

ตอนพวกเขาไปถึง ไอซานกำลังยืนอยู่ข้างหลุมทราย สีหน้าดูซับซ้อน

ฉีอวิ๋นเพียงเหลือบมองเขาอย่างไม่ให้เป็นที่สังเกต ก่อนจะทอดสายตาไปยังหีบไม้เก่าโทรมในหลุม

ในหีบใบนั้นเต็มไปด้วยเครื่องประดับอัญมณีระยิบระยับ แค่ดูก็รู้ว่ามูลค่าไม่ธรรมดา