บทที่ 155 ประตูเก่าที่หายไป

อากาศภายในรถราวกับแข็งตัว ความกดดันทำให้แทบหายใจไม่ออก

ฉีอวิ๋นกับเผิงเกอไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ดวงตาทั้งคู่จับจ้องไปยังหมีสีน้ำตาลที่อยู่ด้านหน้าและปืนล่าสัตว์ในมือเมนเดเลเยฟ หัวใจเต้นระส่ำแทบหลุดออกจากอก

วินาทีต่อมา แววตาดุร้ายวาบผ่านดวงตาของหมีสีน้ำตาล ร่างใหญ่พลันยืนขึ้น ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ ก่อนพุ่งเข้าหารถอย่างรวดเร็ว

“ปัง!”

เปลวไฟวาบขึ้น เสียงปืนแหลมดังทำลายความเงียบสงัดของลานหิมะ เมนเดเลเยฟลั่นไกทันทีที่หมีสีน้ำตาลเริ่มพุ่งเข้ามา