บทที่ 191 พรานลักลอบล่า

ยามค่ำคืน ต้าจู้และฉีอวิ๋นทั้งหลายมายืนอยู่หน้ากระท่อมไม้ของเฒ่าจ้าว

ชายชราร่างเล็กกับสุนัขที่ชื่อฮู่จื่อยังไม่กลับมา

ฉีอวิ๋นขมวดคิ้วถามว่า “พี่ต้าจู้ สถานที่ที่คุณลุงจ้าวไปอยู่ห่างจากที่นี่ประมาณเท่าไร”

ต้าจู้เกาหัว ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “เมื่อคืนเฒ่าจ้าวเคยบอกผมว่า เขาจะไปหุบเขาหมาป่า ห่างจากที่นี่ราวยี่สิบกว่ากิโลเมตร ด้วยความเร็วในการเดินของเขา น่าจะใช้เวลาห้าหกชั่วโมงก็ถึง”

“แต่วันนี้เขาไปนานเกินไปจริง ๆ ปกติเวลานี้ควรกลับมาตั้งนานแล้ว”