บทที่ 211 ขึ้น CCTV แล้ว

“เดี๋ยวก่อน”

ชายคนนั้นเพิ่งเดินไปได้สองก้าว ฉีอวิ๋นก็เรียกเขาจากด้านหลัง

ชายคนนั้นหันกลับมามองอย่างสงสัย เงาร่างใต้แสงไฟถนนดูผอมบางเล็กน้อย ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าเต็มไปด้วยหนวดเครารุงรัง

ฉีอวิ๋นลุกขึ้นเดินเข้ามา แล้วถามว่า “ทำไมถึงมานอนอยู่ตรงนี้ล่ะ เจอเรื่องลำบากอะไรเข้าหรือ”

ชายคนนั้นมองเขาอย่างเหม่อลอย ใบหน้าซีดเซียว แววตาไม่มีประกายแม้แต่น้อย