บทที่ 244 เมืองบริวาร

วันต่อมา ยามเช้าตรู่

ฉีอวิ๋นมองเนินทรายเบื้องหน้าที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

ส่วนลึกของทะเลทรายแห่งนี้มองไปก็เหมือนกันหมด ดูเหมือนไม่มีอะไรพิเศษเลย...

แม้จะมาถึงสถานที่แล้ว แต่ในข่าวสารมีเพียงข้อมูลพิกัดจุดหนึ่งเท่านั้น เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องตามหาอะไร หรือแม้แต่ที่นี่มีสิ่งของอยู่หรือไม่ก็ยังไม่อาจยืนยันได้

หากไม่ใช่เพราะตำแหน่งนี้ทับซ้อนกับตำแหน่งบนแผนที่จากเรือจม เขาอาจไม่เดินทางมาครั้งนี้ด้วยซ้ำ