บทที่ 294 พี่เปียว! ช่วยฉันด้วย!

ข้างถนนแคบๆ สายหนึ่งซึ่งไม่มีไฟส่องทาง มีรถบรรทุกดินขนาดใหญ่จอดอยู่ 1 คัน

บนที่นั่งข้างคนขับ ชายวัยกลางคนผมเกรียนหันไปมองตรอกมืดสนิทซึ่งอยู่ไม่ไกล ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดโทรออก

“เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้นนิดหน่อย เขาถูกคนอีกกลุ่มหนึ่งจับตัวไป”

“ผมตามมาถึงแล้ว ตอนนี้คนอยู่ในโกดังเก่าแถวโรงบำบัดน้ำเสียร้าง”

ปลายสายเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะมีเสียงเย็นชาแว่วมา “ลองดูก่อน ถ้าไม่ได้ก็ทำให้เขาหุบปากเสีย”