บทที่ 51 ระบบอัปเกรด

"ผมกับเธอก็ไม่ได้สนิทกันมากหรอก เจอกันแค่สองครั้งเอง" ฉีหยุนตอบตามความจริง

แต่ซือเฟิงเห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ คิดว่าฉีหยุนไม่อยากเปิดเผยมากนัก เลยเบิ้ลปากแล้วก็ไม่ถามต่อ

วันนี้ได้เงินเข้าบัญชีทีเดียว 21.3 หมื่นหยวน บวกกับเงินในบัตรเดิม 3.6 หมื่นหยวน ตอนนี้ฉีหยุนมีเงินเกือบ 25 หมื่นหยวนแล้ว

หักคืนเงินต้นบัตรเครดิต 15 หมื่นหยวนออกไป ก็ยังเหลืออีกหนึ่งแสนหยวน

ในเวลาไม่ถึงเดือนเดียว ชีวิตของเขาได้เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง

จากที่เคยยากจนเหลือเชื่อ หนี้สินท่วมหัวหลายสิบหมื่นหยวน จนถึงตอนนี้ที่สามารถใช้หนี้หมด และยังมีที่พักอาศัยของตัวเองอีกด้วย

ที่สำคัญที่สุดคือลูกสาวได้กลับมาอยู่ข้างๆ ตัวอีกครั้ง

"ฮ่า~"

เดินออกจากร้านของเก่า ฉีหยุนหายใจเฮือกยาว รู้สึกว่าทุกอย่างกำลังพัฒนาไปในทิศทางที่ดี

เรียกแท็กซี่กลับบ้าน ยังไม่ทันเข้าประตูก็ได้ยินเสียงหัวเราะร่าเริงของลูกสาวแล้ว

ในห้อง เสี่ยวหวงเหมากำลังเล่นหมากกระโดดกับนวนนวนสองคน ต้องบอกว่าหมอนี่พาเด็กเก่งจริงๆ

"พ่อค่ะ!"

ได้ยินเสียงฉีหยุนเปิดประตู เด็กน้อยก็บินเข้ามาเหมือนนกตัวน้อยที่ร่าเริง กระโจนเข้าไปในอ้อมกอดของฉีหยุนทันที

ฉีหยุนอุ้มเธอขึ้นมา ลูบแก้มอวบอิ่มของเธอ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "หิวยัง? พ่อพาไปกินของอร่อยนะ"

เด็กน้อยพยักหน้าหนักๆ "ดีค่ะ! หนูอยากกินขาไก่ใหญ่ๆ!"

"ไม่มีปัญหา" พูดแล้วฉีหยุนก็เริ่มใส่เสื้อโค้ทให้เธอ พร้อมกับหันไปมองเสี่ยวหวงเหมา "ไปกันเถอะ นายไม่ได้บอกว่าจะไปบ้านเว่ยเสี่ยวฉินเหรอ"

เสี่ยวหวงเหมาพอได้ยินก็ยิ้มกว้างทันที

สามคนออกจากหมู่บ้าน ฉีหยุนแวะซื้อผลไม้สดจากซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วเรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปบ้านเว่ยหย่งตรงๆ

ฝั่งเว่ยหย่งนั้น เช้านี้ได้รับโทรศัพท์จากฉีหยุนบอกว่าวันนี้จะมาไหว้ขึ้นปีใหม่ เลยไปตลาดกับเมียซื้อวัตถุดิบมามากมาย เตรียมอาหารกลางวันไว้ตั้งแต่เช้า

พอฉีหยุนสามคนเข้าบ้าน บนโต๊ะก็วางอาหารจานต่างๆ เต็มไปหมดแล้ว

ขาแกะ กระดูกวัวตุ๋น ไก่จานใหญ่ เนื้อม้า......มากกว่าครั้งที่ฉีหยุนมาบ้านครั้งก่อนเสียอีก

"กูกำลังคิดจะโทรถามว่านายจะมาเมื่อไหร่เลย มานั่งกินข้าวเร็ว รอแกมาเปิดโต๊ะพอดี" เว่ยหย่งต้อนรับอย่างอบอุ่น น้องเมียของเขาก็ยิ้มแย้มเข้ามาเล่นกับนวนนวน

เมียเว่ยหย่งยื่นหัวออกมาจากครัว ตะโกนว่า "ฉีหยุนมาแล้วเหรอ? เร็วเข้า นั่งกินกันก่อน ฉันมีเมนูสุดท้ายอีกจานนึง เดี๋ยวเสร็จแล้ว"

"พี่สาว ทำให้น่ากินขนาดนี้ เพิ่มงานให้เยอะเลย ขอบคุณนะครับ" ฉีหยุนยิ้มตอบ

"ไม่ได้เพิ่มงานหรอก กินเร็วเข้า กินเร็วเข้า" เว่ยหย่งพูดไปด้วย พลางเปิดขวดเหล้าขาวขวดนึง เทให้ฉีหยุนเต็มแก้ว

ฉีหยุนรีบยกมือขึ้นห้าม "เอานิดหน่อยพอ เอานิดหน่อยพอ ยังต้องพาลูกอยู่เลย"

"งั้นก็เอาวันนี้แค่แก้วเดียว พอไว้ค้นหลังกูกับแกค่อยกินกันอย่างจุใจ" เว่ยหย่งก็ไม่ฝืน หันไปมองเสี่ยวหวงเหมา "หวังปิน นายมาไหม?"

เสี่ยวหวงเหมาอยากลองเหลือเกิน ยื่นแก้วเปล่าออกไป โชคดีที่ฉีหยุนมือไว จับแขนเว่ยหย่งไว้ได้ทัน

"อย่า เหล้านี่แรงนะ ถ้าเด็กคนนี้ดื่มลงไปแก้วเดียว เดี๋ยวฉันต้องแบกมันกลับบ้านอีก"

เว่ยหย่งพอได้ยิน ก็จ้องมองเสี่ยวหวงเหมาด้วยสายตาประเมิน "หนุ่มน้อย ไม่ดื่มเหล้าไม่ได้นะ"

เสี่ยวหวงเหมายิ้มอึดอัด หดคอลง

มื้อนี้กินจนเกือบค่ำ เสี่ยวหวงเหมาวางช้อนตะเกียบแต่เนิ่นๆ แล้วก็นั่งกระซิบกับเว่ยเสี่ยวฉินบนโซฟา

น้องเมียก็คอยเล่นกับนวนนวนตลอด หวังจะได้รับความชอบจากเด็กน้อย

ก่อนกลับ ฉีหยุนหยิบซองแดงให้เว่ยเสี่ยวฉิน เงินในนั้นไม่มาก แค่สองร้อยหยวน

กลับถึงบ้าน ตอนถอดเสื้อโค้ทให้นวนนวน เขาถึงเห็นว่าในกระเป๋าเด็กน้อยก็มีซองแดงด้วย

เปิดดูแล้วพบว่าข้างในมีถึงสองพันหยวนเต็ม

ฉีหยุนส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ เว่ยหย่งหมอนี่เนี่ย......

เด็กน้อยวันนี้คงเหน็ดเหนื่อยจากการเล่น เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็หลับสนิทไปแล้ว

ฉีหยุนกำลังจะไปนอนพักบนโซฟาสักพัก โทรศัพท์ก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน

เขาหยิบมือถือมาดู เห็นว่าเป็นหลิวเมิงโทรมา นึกในใจว่าหมอนี่โทรมาดึกขนาดนี้ ไม่ทราบเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า?

"ฮัลโหล พี่เมิง"

"เหล่าฉี เมื่อกี้น้องเขยผมโทรมา บอกว่าผู้จัดการของเขาหาตัวไม่เจอ! และนอกจากน้องเขยผมที่เอาเงินไปให้แล้ว ยังมีคนอื่นอีกหลายคนที่ส่งเงินให้เขาด้วย"

ฉีหยุนได้ยินแล้วก็หยุดชะงักเล็กน้อย วันที่ไปบ้านหลิวเมิงแล้วฟังเรื่องทั้งหมด เขาก็รู้สึกว่าไม่ค่อยถูกต้อง ตอนนี้ก็เป็นอย่างที่คาด ฝ่ายตรงข้ามมีโอกาสสูงที่จะหนีไปแล้ว

"หกหมื่นหยวนที่น้องเขยนายขอ นายให้ยืมเขาแล้วเหรอ?"

"ยังไม่ได้ให้ เช้านี้หลี่เจี๋ยหมอนั้นมาบ้านขอเงินอีก เมียผมกำลังจะเอาเงินให้เขาอยู่พอดี

ผมได้ฟังคำเตือนจากแก เลยระวังไว้หน่อย บอกให้เขารอสองสามวันก่อน ไปหาข้อมูลเพิ่มเติมดูอีกที ผลคือผู้จัดการคนนั้นก็หายตัวไปตอนบ่าย!"

"โชคดีที่เช้านี้ไม่ได้เอาเงินให้เขา ไม่งั้นหกหมื่นนี่ก็จมน้ำไปแล้ว......ผมโทรมาก็เพื่ออยากขอบคุณแก"

เสียงของหลิวเมิงเต็มไปด้วยความโล่งใจ หกหมื่นหยวนสำหรับครอบครัวพวกเขาไม่ใช่เงินจำนวนน้อย สามีภรรยาทำงานหนักตลอดทั้งปี ก็ไม่แน่ว่าจะเก็บได้หกหมื่นหยวน

ฉีหยุนถอนหายใจ "ขอบคุณอะไรกัน น้องเขยนายพวกเขาแจ้งตำรวจแล้วเหรอ?"

"แจ้งแล้ว ตำรวจกำลังตามหาตัวอยู่"

"งั้นตอนนี้ก็ไม่มีทางอื่นแล้ว รอข่าวจากตำรวจกันเถอะ......"

"......"

วางสายแล้ว ฉีหยุนส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ คนหนุ่มสาวใจร้อนเกินไป ก็เลยง่ายที่จะพลาดท่า

เรื่องแบบนี้ถ้าถูกจับได้ ต้องเข้าไปเหยียบจักรเย็บผ้าแน่นอน ฝ่ายตรงข้ามกล้าทำแบบนี้ แสดงว่าคงจนตรอกแล้ว แม้จะจับคนได้ เงินก็ไม่แน่ว่าจะได้คืนมา......

แต่โชคดีที่หลิวเมิงหมอนี่ฟังคำแนะนำ ไม่ได้สร้างความเสียหายที่มากไปกว่านี้

เวลาผ่านไปอย่างเงียบๆ ไม่นานก็ถึงเที่ยงคืน รายงานข่าวสารประจำวันอัปเดตแล้ว

ฉีหยุนรีบเรียกหน้าจอระบบออกมา

วินาทีถัดมา รูม่านตาของเขาหดเข้าอย่างแรง แสงเรืองที่อยู่ตรงหน้า ดูไม่เหมือนปกติเลย......

【ระบบรายงานข่าวสารประจำวันเชื่อมต่อครบยี่สิบวันแล้ว อัปเกรดเป็น lv2!】

【โฮสต์: ฉีหยุน】

【ระดับระบบ: ระดับสอง (ทุกวันจะได้รับข่าวสารสองข้อมูล และมีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับข่าวสารสีน้ำเงิน)】

【ข่าวสารประจำวันข้อ 1 (สีแดง): ตู๋ปิงจากตลาดตงเฟิงเป็นหนี้เงินกู้นอกระบบจนใช้ไม่ไหว หนีไปที่เขตถาสือคู่ เมืองคาซือแล้ว วางแผนจะออกนอกประเทศผ่านด่านชายแดนในวันพรุ่งนี้】

【ข่าวสารประจำวันข้อ 2 (สีขาว): ถนนซวนอู่ย่านใหม่ ตั้งแต่ทิศตะวันออกไปทางตะวันตก 500 เมตร ในท่อระบายน้ำข้างทางเท้ามีแหวนทองหนัก 26 กรัม ทิ้งอยู่เกินหนึ่งสัปดาห์แล้วยังไม่มีใครเก็บ】

"อื๊ด~ ระบบอัปเกรดเป็นระดับสองแล้ว! ต่อจากนี้ทุกวันจะได้ข่าวสารสองข้อมูล!"

ข่าวนี้ทำให้ฉีหยุนตื่นเต้นมาก ยิ่งไปกว่านั้นยังมีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับข่าวสารสีน้ำเงิน แม้จะไม่รู้ว่าข่าวสารสีน้ำเงินคืออะไร แต่คาดเดาว่าน่าจะเป็นประเภทที่มีค่ามาก

อีกอย่างคือข่าวสารข้อ 1 ตู๋ปิงจากตลาดตงเฟิงที่หนีไปนี้ ฉีหยุนคาดเดาว่ามีโอกาสสูงที่จะเป็นผู้จัดการของหลี่เจี๋ย

หมอนี่พรุ่งนี้จะออกนอกประเทศผ่านด่านชายแดน ถ้าปล่อยให้เขาหนีไป เงินของหลี่เจี๋ยหมอนั้นก็หมดหวังโดยสิ้นเชิง

แม้จะไม่มีอะไรสนิทสนมกับหลี่เจี๋ยหมอนั้น แต่หลิวเมิงเคยสร้างผลงานใหญ่ให้ตัวเอง แค่ให้เกียรติหลิวเมิง ข่าวนี้ก็ควรจะบอกให้เขารู้ แค่ต้องแต่งข้ออ้างที่สมเหตุสมผล......

นึกวิธีพูดเสร็จแล้ว ฉีหยุนก็กดโทรหาหลิวเมิง