บทที่ 103 ความคาดหวังต่ออนาคต

หลิวหยางเดินลงมาที่หน้าประตูตึกของเครือบริษัท สูบบุหรี่พ่นควันไปพลางรออู๋จงไปพลาง ผ่านไปประมาณสิบนาที อู๋จงก็ขับรถซานตาน่าสีดำคันนั้นมาจอดตรงหน้าเขา

หลิวหยางใช้เท้าขยี้ก้นบุหรี่จนดับ เข้าไปนั่งที่เบาะหน้าข้างคนขับแล้วปรับพนักพิงไปด้านหลัง หาตำแหน่งกึ่งนอนที่สบายที่สุด

อู๋จงแอบมองหลิวหยางที่กำลังหลับตาพักผ่อน ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่ก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบถาม ผู้จัดการหลิว เรื่องบริษัทสาขาภูมิภาค ทางเครือบริษัท ตกลงแล้วหรือยังครับ

หลิวหยางหลับตาตอบ ยังไม่มีประกาศอย่างเป็นทางการหรอก แต่เมื่อเช้าประธานสวี่ก็ตกลงในเบื้องต้นแล้วล่ะ วางใจเถอะ เรื่องที่รับปากคุณไว้ไม่ลืมหรอก เดี๋ยวพอไปถึงโครงการ ตอนที่ผมส่งมอบงานกับผู้จัดการหวัง ก็จะถือโอกาสพูดเรื่องโยกย้ายคุณไปด้วยเลย ตอนนี้คุณยังเป็นแค่เจ้าหน้าที่ ขั้นตอนการโยกย้ายไม่ได้ซับซ้อนอะไร ทางฝ่ายบุคคลของเครือบริษัทไม่น่าจะติดขัดอะไรหรอก

ขอบคุณครับผู้จัดการหลิว คุณวางใจได้เลย ผมอู๋จงจะตั้งใจทำงานติดตามคุณอย่างดี คุณชี้ไปทางไหนผมก็จะลุยไปทางนั้นเลยครับ