บทที่ 120 รู้สึกว่าทั้งบริษัทไม่มีใครเข้าใจเขาเลย

หลังจากส่งสวีจินหนิงกลับไป หลิวหยางก็กลับมางีบหลับที่โต๊ะทำงานได้ครู่หนึ่ง โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เป็นสายจากโจวเหลียนฮวาผู้เป็นแม่ เขามองไปที่ไป๋เหยาซึ่งกำลังนวดคอให้เขาอยู่ด้านหลัง มิน่าล่ะเมื่อกี้ถึงได้รู้สึกสบายไปทั้งตัว

ฮัลโหล แม่

หยางหยาง ตอนนี้ลูกยุ่งอยู่หรือเปล่า แม่ไม่ได้กวนเวลาทำงานลูกใช่ไหม

ไม่กวนหรอกครับแม่ แม่โทรมามีธุระอะไรหรือเปล่าครับ

คืออย่างนี้นะ โจวเหลียนฮวาพูด วันเสาร์นี้บ้านเราจะมีพิธีขึ้นโครงหลังคา ลูกกลับมาได้ไหม