บทที่ 160 การตัดสินใจอันบ้าคลั่ง

หลิวหยางย่อมไม่รู้หรอกว่าการกระทำของตัวเองในครั้งนี้ ได้ชักนำให้เหิงต้าก้าวเข้าสู่วงการการเงินอันชั่วร้ายก่อนเวลาอันควร ถึงต่อให้รู้ เขาก็คงไม่โง่พอที่จะไปขัดขวางหรอก ความเป็นความตายของเหิงต้ามันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วยล่ะ เขาขอแค่ได้สูบเลือดสูบเนื้อจากเหิงต้าสักหน่อย เพื่อสะสมเงินก้อนแรกของตัวเองให้พอก็พอแล้ว

ถือซะว่าเป็นการชดเชยหนี้ที่เหิงต้าติดค้างเขาไว้ในชาติก่อนก็แล้วกัน ส่วนเรื่องในอนาคต ค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องเผชิญหน้าก็คือผู้รับเหมาหลักทั้งห้าแห่งในเมืองตงซื่อต่างหาก

ทว่า ไม่รู้ว่าเป็นเพราะก่อนหน้านี้ราบรื่นเกินไปหรือเปล่า การไปดูงานที่เมืองตงซื่อในอีกสามวันให้หลัง ผู้รับเหมาหลักทั้งห้าแห่งกลับตกลงกันไม่ได้เลยสักแห่งเดียว

หลิวหยางถอนหายใจออกมาอย่างจนปัญญา คนมณฑลซูของเรานี่จริงใจที่สุดแล้ว คนมณฑลเจ้อนี่มันฉลาดแกมโกงชะมัด หลอกเงินไม่ได้สักแดงเดียว ไม่สิ ดึงเงินลงทุนไม่ได้เลยสักแดงเดียว มิน่าล่ะในชาติก่อนหลังจากเหิงต้าล้มละลาย ผู้รับเหมาหลักในเมืองทงซื่อถึงได้พังพินาศกันถ้วนหน้า แต่ผู้รับเหมาหลักในเมืองตงซื่อกลับรอดตัวไปได้อย่างปลอดภัย

ดูจากตอนนี้แล้ว ความละเอียดรอบคอบและระมัดระวังของคนมณฑลเจ้อมันฝังอยู่ในสายเลือดจริงๆ