บทที่ 218 เซ็นสัญญากู้ยืมเพิ่มอีกฉบับ

ภายในห้องทำงานที่อบอวลไปด้วยควันบุหรี่ หลิวหยางมองดูพวกหวังซิงทั้งสามคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เขาไม่อยากจะพูดอ้อมค้อมอีกต่อไป

"พี่ฉุย" หลิวหยางเคาะขี้เถ้าบุหรี่พลางนั่งไขว่ห้าง "พวกเราล้วนเป็นคนคุยง่ายๆ พี่บอกมาตรงๆ เลยดีกว่า ว่าต้องการเงินลงทุนเท่าไหร่ แล้วให้สัดส่วนหุ้นเท่าไหร่"

เห็นได้ชัดว่าหวังซิงเตรียมตัวมาดี "สามแสนหยวน หุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์"

ตัวเลขนี้เป็นผลสรุปที่พวกเขาถกเถียงกันซ้ำแล้วซ้ำเล่านับครั้งไม่ถ้วนก่อนจะมาที่นี่ เรียกมากไปก็กลัวจะทำให้หลิวหยางตกใจหนีไป เรียกน้อยไปก็ไม่พอใช้ อย่างน้อยก็ต้องมีสามแสนหยวนถึงจะพอจ่ายเงินเดือนและพยุงการดำเนินงานของบริษัทในช่วงหลายเดือนหลังจากนี้ไปได้

หลิวหยางฟังจบก็แอบถอนหายใจอย่างโล่งอกในใจ โชคดีที่สามคนนี้ยังพอจะรู้จักประมาณตน ไม่ได้เห็นเขาเป็นหมูตู้ที่อ้าปากก็ขอทีละหลายล้าน