บทที่ 231 ยิ่งเขียนก็ยิ่งถูกใจเขา

ช่วงเวลาประมาณเก้าโมงครึ่ง รถของหลิวหยางก็แล่นเข้าสู่วิทยาเขตเฟ่ยชุ่ยหูของมหาวิทยาลัยเหอกงต้า ระหว่างทางไปอาคารเรียนรวมวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยียังสามารถมองเห็นนักศึกษาที่กำลังกอดหนังสือหรือปั่นจักรยานผ่านไปมาอย่างเร่งรีบ

บริเวณลานกว้างหน้าอาคารเรียนรวม มีคนกลุ่มเล็กๆ ยืนรออยู่ก่อนแล้ว

หลิวหยางมองผ่านหน้าต่างรถออกไป นอกจากอธิการบดีสวีแห่งมหาวิทยาลัยเหอกงต้าแล้ว ก็ยังมีอาจารย์หวังซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของหลิวหยางสมัยเรียนมหาวิทยาลัย อู๋จง และผู้บริหารของคณะวิศวกรรมโยธาอีกหลายท่าน

ทันทีที่รถจอดสนิท หลิวหยางก็รีบผลักประตูลงจากรถ ก้าวเท้ายาวๆ เดินตรงไปหาคณะของอธิการบดีสวี พร้อมกับยื่นมือออกไปทักทายตั้งแต่ไกล

สวัสดีครับอธิการบดีสวี! ลำบากท่านแล้วจริงๆ ที่ต้องออกมารับด้วยตัวเองแบบนี้ ผมมิกล้ารับไว้หรอกครับ! หลิวหยางกล่าวอย่างถ่อมตัว