บทที่ 245 ต่อให้ต้องหลั่งน้ำตาก็ต้องเดินให้สุดทาง

บอสสวี่เห็นหลิวหยางไม่พูดอะไร ก็นึกว่าเขากลัวเสียเงิน จึงตบไหล่หลิวหยางแล้วพูดว่า "วางใจเถอะ ได้เสียยังไงฉันรับผิดชอบเอง ยังไงวันนี้ฉันก็เสียไปสิบกว่าล้านแล้ว ถือซะว่าจ่ายค่าสมาชิกก็แล้วกัน นายก็เล่นให้เต็มที่ไปเลย ไม่ต้องกดดันอะไรทั้งนั้น"

หลิวหยางคิดในใจว่า พ่ออุตส่าห์ดวงดีได้มีโอกาสขึ้นโต๊ะทั้งที ถ้าคุณรับเหมาทั้งได้ทั้งเสีย แล้วพ่อจะพุ่งทะยานรวยเละได้ยังไงล่ะ

เขาจึงรีบยืดหลังตรง เผยสีหน้าแน่วแน่และเด็ดเดี่ยวราวกับผู้กล้าที่พร้อมยอมตายเพื่อผู้รู้ใจ "ท่านประธานสวี่! ท่านพูดแบบนี้ก็เห็นผมเป็นคนอื่นไปแล้วครับ! การที่มีโอกาสเป็นตัวแทนของเหิงต้า มานั่งเล่นไพ่เป็นเพื่อนผู้ยิ่งใหญ่อย่างประธานต้าหลิวและประธานเจิ้ง ถือเป็นเกียรติของผมหลิวหยางแล้วครับ! ได้เสียยังไงผมรับผิดชอบเอง! ถึงผมจะไม่ได้มีเงินทองมากมาย แต่ว่า..."

หลิวหยางเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วมองไปที่บอสสวี่ "เพื่อการนำเหิงต้าเข้าตลาดหุ้นให้สำเร็จ เพื่อความยิ่งใหญ่ของท่านประธานสวี่ และเพื่อที่พวกเราจะได้แทรกซึมเข้าสู่แวดวงนี้ได้อย่างแท้จริง! ต่อให้คืนนี้ผมหลิวหยางต้องเสียเงินจนหมดเนื้อหมดตัว ผมก็ไม่มีวันเสียใจครับ!"

บอสสวี่ได้ยินดังนั้นก็มองลึกเข้าไปในดวงตาของหลิวหยาง ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกจากใจจริงหรือแค่การแสดง แต่ความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยวนี้ก็ทำให้เขารู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง