บทที่ 246 เม่าตัวพ่อแห่งตลาดหุ้นฮ่องกง

ยี่สิบนาทีต่อมา รถก็มาจอดที่หน้าโรงแรมแชงกรีล่าในแปซิฟิกเพลสย่านแอดมิรัลตี หลิวหยางกับเดวิดลงจากรถพร้อมกันและเดินเคียงคู่เข้าไปในโรงแรม ล็อบบี้โรงแรมเวลาตีสามครึ่งแม้จะสว่างไสว แต่ก็มีเพียงพนักงานกะดึก ทำให้ดูเงียบสงบและโล่งกว้างเป็นพิเศษ

หลิวหยางหันไปมองเดวิดที่มีสีหน้าเหนื่อยล้าอยู่ข้างๆ ใช้ศอกกระทุ้งเขาเบาๆ แล้วเอ่ยแซว "เดวิด คืนนี้นายโชคดีแล้วนะ ห้องสวีทวิวทะเลสุดหรูของท่านประธานสวี่ คืนนี้นายได้ครองคนเดียวเลยล่ะ"

เดวิดคิดในใจว่า ต่อให้โชคดีแค่ไหนก็ต้องนอนคนเดียวอยู่ดี ไม่เหมือนประธานหลิวหรอกที่กลับไปมีมื้อดึกอุ่นๆ รออยู่ นั่นต่างหากล่ะถึงจะเรียกว่าโชคดีของแท้

แต่ภายนอกเขากลับยิ้มและเอ่ยว่า "ประธานหลิว หรือว่า... เรามาแลกกันไหมครับ"

หลิวหยางหัวเราะฮ่าๆ แล้วโบกมือ "ช่างเถอะๆ! ฉันเป็นคนชินกับความลำบากมาตั้งแต่เด็ก ชีวิตที่หรูหราเกินไปสู้รับไม่ไหวหรอก เอาแบบเรียบง่ายดีกว่า เรียบง่ายแล้วสบายใจกว่าเยอะ"