บทที่ 251 ลูกน้องข้างล่างแบ่งผลประโยชน์กัน แต่ดันไม่เห็นหัวเขา!

"เข้ามา" หลิวหยางตอบรับอย่างไม่ใส่ใจ

ประตูถูกผลักออก เฉินโม่เดินเข้ามาแล้วเอื้อมมือไปปิดประตู มุมปากของเขากระตุกอยู่สองสามครั้งก่อนจะเอ่ยปาก "ประ... ประธานหลิว ผม... ผมมาสารภาพความจริงครับ"

"สารภาพความจริง?" หลิวหยางที่กำลังถือถ้วยชาอยู่ชะงักไปเมื่อได้ยินคำนี้ เกือบจะถือถ้วยชาไว้ไม่อยู่ เขามองดูสีหน้าของเฉินโม่ที่เหมือนคนเพิ่งสูญเสียพ่อแม่ไป ใจก็กระตุกวูบ นี่มันเรื่องอะไรกันอีกล่ะ เรื่องของฝ่ายวิศวกรรมยังไม่ทันจบ ฝ่ายออกแบบยังจะมีเรื่องบ้าบออะไรงอกขึ้นมาอีก

เขาชี้ไปที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามโต๊ะทำงาน "นั่งลงแล้วค่อยๆ พูด" จากนั้นก็ลองหยั่งเชิงถามดู "คุณคงไม่ได้... ไปมีส่วนร่วมกับเรื่องว่าจ้างทำรั้วกั้นของฝ่ายวิศวกรรมด้วยหรอกนะ" เขาคิดว่าถ้าเป็นแค่เรื่องนี้ มันก็ยังถือว่าไม่ร้ายแรงเท่าไหร่

เฉินโม่ค่อยๆ หย่อนก้นนั่งลงบนขอบเก้าอี้อย่างระมัดระวัง พอได้ยินดังนั้นก็รีบส่ายหน้า "นั่นไม่เกี่ยวเลยครับ งานส่วนของฝ่ายวิศวกรรมผมไม่เคยเข้าไปยุ่งเลยครับ"