บทที่ 252 ฉันจะทำบะหมี่ราดหน้าให้คุณทานนะคะ

มีลุ้น! ที่แท้ประธานหลิวก็แค่โมโหที่ไม่ได้ส่วนแบ่งงั้นสิ!

ความยินดีราวกับรอดตายหวุดหวิดพุ่งพล่านขึ้นมาในใจ เฉินโม่รีบล้วงเอาบัตรธนาคารที่เตรียมไว้นานแล้วออกมาจากกระเป๋าด้วยความลุกลี้ลุกลน แล้วยื่นส่งให้หลิวหยาง

"ประ... ประธานหลิว! เงินสองหมื่นหยวนนี้... ผม... ผมเตรียมไว้ให้คุณตั้งนานแล้วครับ! จริงๆ นะครับ! เพียงแต่ว่า... ยังหาโอกาสเหมาะๆ เอามาให้ไม่ได้สักที... เป็นเพราะผมคิดน้อยไปเองครับ!"

หลิวหยางไม่ได้ยื่นมือไปรับบัตร เพียงแค่พยักพเยิดหน้าไปทางโต๊ะทำงาน "วางไว้ตรงนั้นแหละ"

หลิวหยางเอนหลังพิงเก้าอี้ผู้บริหารแล้วจุดบุหรี่สูบ พลางครุ่นคิดว่าจะจัดการเรื่องนี้ยังไงดี จะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เล็ก