บทที่ 255 ไม่เคยกินเนื้อหมูแล้วจะไม่เคยเห็นหมูวิ่งหรือไง

เจียงอี้อวิ๋นรีบรับช่วงต่อ "ประธานหลิวคะ ถ้าที่ดินซาหูเราอ้างอิงข้อมูลต้นทุนของเหิงต้าหัวฝู่ แล้วส่งมอบแบบตกแต่งครบวงจร ต้นทุนการก่อสร้างต่อตารางเมตรซึ่งรวมค่าตกแต่งแล้ว คาดว่าจะอยู่ที่ประมาณหนึ่งพันแปดร้อยหยวนค่ะ"

"ถ้าพิจารณาจากราคาขายของเหิงต้าหัวฝู่ที่สามพันเก้าร้อยแปดสิบหยวนต่อตารางเมตร ในกรณีที่ต้องรับประกันว่าโครงการจะไม่ขาดทุน เพดานต้นทุนที่ดินที่เราสามารถรับได้คือสองพันหนึ่งร้อยแปดสิบหยวนต่อตารางเมตร คำนวณเป็นราคาที่ดินรวมก็คือแปดร้อยหกสิบสามล้านหยวนค่ะ"

หลิวหยางมองดูตัวเลขชุดนั้นบนหน้าจอแล็ปท็อปของเจียงอี้อวิ๋น แล้วก้มลงพลิกดูรายงานในมือ คิดอยู่ครู่หนึ่งถึงเอ่ยขึ้น "ราคาขายจะตั้งไว้ที่สามพันเก้าร้อยแปดสิบหยวนต่อตารางเมตรไม่ได้ ทำแบบนั้นพวกเราจะไม่มีโอกาสแม้แต่จะเข้ารอบชิงด้วยซ้ำ"

จากนั้นก็หันไปวิเคราะห์ให้เจียงอี้อวิ๋นและสวี่จินหนิงฟัง "ข้อแรก ช่วงนี้ราคาตลาดที่ดินในอู่ซื่อพุ่งขึ้นโดยเฉลี่ยเกินสิบเปอร์เซ็นต์ นี่คือต้นทุนคงที่ที่เพิ่มขึ้น ท้ายที่สุดมันย่อมส่งผลกระทบไปถึงราคาบ้านอย่างแน่นอน ข้อสอง โครงการเหิงต้าหัวฝู่เฟสสองและสามของเราที่จะเปิดพรีเซลช่วงวันแรงงาน เดิมทีฉันก็เตรียมจะปรับราคาขึ้นห้าเปอร์เซ็นต์จากฐานราคาของเฟสแรกอยู่แล้ว โดยมองราคาเฉลี่ยไว้ที่สี่พันหนึ่งร้อยหยวนต่อตารางเมตร"

"ทำเลบนถนนซาหู ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่เจริญเท่าเหิงต้าหัวฝู่ของเรา แต่ก็มีศักยภาพสูงมาก ถ้าพวกเราสามารถคว้ามาได้สำเร็จ ด้วยระดับความร้อนแรงและแนวโน้มขาขึ้นของตลาดอสังหาริมทรัพย์ในอู่ซื่อตอนนี้ รอจนถึงตอนที่มันเปิดพรีเซล ราคาเฉลี่ยพุ่งทะลุสี่พันสองร้อยหยวนต่อตารางเมตรขึ้นไป ฉันก็จะไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด เผลอๆ อาจจะสูงกว่านั้นด้วยซ้ำ"