บทที่ 259 สรุปแล้วเสี่ยวปิงปิงก็ยังคุ้มค่ากว่าสินะ

"ส่วนงานเปิดพรีเซลโครงการเหิงต้าหัวฝู่เฟสสาม..." หลิวหยางพูดต่อ "ผมอยากสร้างบรรยากาศที่ดูทันสมัย มีชีวิตชีวา และเข้าถึงกลุ่มคนรุ่นใหม่ให้มากขึ้น เอาเป็นวงทีกับจางจือจือก็แล้วกัน!"

"ไม่มีปัญหาค่ะ! พวกเธอกำลังดังมาก วัยรุ่นชอบสุดๆ! ถ้าอย่างนั้นเฟสสามก็ตกลงเป็นวงทีกับจาง..." คุณฮั่วพูดไปพูดมาก็ชะงักไป จางจือจือคือใครกัน นั่นมันศิลปินของค่ายเซี่ยงเฉียงเฉียงไม่ใช่เหรอ

เธอจึงรีบแก้ไขทันที "ประธานหลิวคะ ขอโทษทีนะคะ... คุณดูผิดไปหรือเปล่าคะ จางจือจือ... เธอไม่ใช่ศิลปินของอิงหวงเรานะคะ เธอเป็นศิลปินของทางบริษัทหัวเซี่ยซิงค่ะ"

หลิวหยางย่อมรู้ดีว่าจางจือจือไม่ใช่ศิลปินของอิงหวง ในข้อมูลไม่มีชื่อของจางจือจือเลยด้วยซ้ำ เขาเพิ่งจะปิ๊งไอเดียอยากเชิญนางเอกสาวลุคใสซื่อคนนี้มาร่วมงานด้วยก็ตอนที่เห็นชื่อของทั้งสามคนนั้น

เพราะหลิวหยางยังมีงานอดิเรกอีกอย่างหนึ่งที่น่าอายจนไม่กล้าบอกใคร... นั่นก็คือการถ่ายภาพ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการถ่ายภาพบุคคลที่เขาคลั่งไคล้จนแทบจะเข้าขั้นหมกมุ่น ถึงขนาดยอมลงทุนไปลงคอร์สเรียนอย่างเป็นระบบ และมั่นใจว่าตัวเองก็มีพรสวรรค์และเทคนิคในการจัดองค์ประกอบภาพ การจัดแสง และการบิ้วอารมณ์นางแบบอยู่พอตัว