บทที่ 262 การระดมทุนภาคประชาชน

ประธานจางฟังปุ๊บก็รู้ทันทีว่าหลิวหยางมีแผนอะไรอยู่ในใจ เขาเหลือบมองหลี่เจี้ยนจวินที่กำลังขับรถอยู่ด้านหน้าแวบหนึ่ง แล้วลดเสียงต่ำลงเอ่ยว่า "ประธานหลิววางใจได้เลยครับ! ผมเข้าใจความหมายของคุณ รับรองว่าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเนียนกริบ ไม่ให้มีหางโผล่มาแน่นอนครับ"

พูดจบเขาก็รู้สึกเหมือนว่าหลิวหยางจะรอบคอบเกินไปหน่อย ยังไงซะมันก็แค่สร้างวิลล่าหลังเล็กๆ ไม่ได้ใช้เงินมากมายอะไร จึงเอ่ยปากเตือนด้วยความหวังดีว่า "แต่ว่าประธานหลิวครับ พูดกันตามตรงเลยนะ แค่สร้างวิลล่าหลังเล็กๆ ของที่บ้านมันไม่ได้ใช้เงินเยอะแยะอะไร ความจริงไม่เห็นต้องทำให้มันยุ่งยากขนาดนี้เลย..."

หลิวหยางไม่รอให้เขาพูดจบก็โบกมือขัดขึ้นมา "ประธานจาง ผมรู้ว่าคุณหวังดี แต่เรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวมันต้องแยกกัน ผมไม่อยากให้เรื่องส่วนตัวแค่นี้กลายมาเป็นขี้ปากคนอื่นในภายหลังน่ะครับ"

เขาเคาะเถ้าบุหรี่แล้วพูดต่อ "ดังนั้น ขั้นตอนที่ควรทำก็ยังต้องทำต่อไป ส่วนค่าใช้จ่ายในการยืมชื่อบริษัท ผมจะเป็นคนออกเอง ค่าแรงของผู้บริหารและคนงานทั้งหมดในระหว่างการก่อสร้าง รวมถึงค่าวัสดุอุปกรณ์ ให้คิดตามราคาตลาดตามความเป็นจริง ผมจะเป็นคนรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทั้งหมด เบิกจ่ายตามบิลจริงเลยครับ"

พูดจบเขาก็หันไปมองประธานจางพลางยิ้ม "ส่วนเรื่องผลกำไร... ครั้งนี้ผมคงไม่มีให้คุณนะ ถือซะว่ามาช่วยผมหลิวหยางเป็นการส่วนตัวก็แล้วกัน วันข้างหน้าที่อู่ซื่อ หรือถ้ามีโปรเจกต์ที่เหมาะสมในที่อื่นๆ พวกเราค่อยมาร่วมงานกันใหม่ คุณคิดว่ายังไงครับ"