บทที่ 269 ฉลองแชมเปญล่วงหน้า ตาขวากระตุกรัวๆ

"เงินงวดงานเหรอครับ" หลิวหยางขึ้นเสียงสูงในทันที น้ำเสียงแฝงไปด้วยความประหลาดใจ "ประธานเฉิน คุณบอกว่าเงินงวดงานของเดือนมีนาคมยังไม่เข้าเหรอครับ เป็นไปไม่ได้หรอก! ผมจำได้ว่าเซ็นอนุมัติแล้วก็ส่งให้ผู้จัดการฝ่ายการเงินอย่างผู้จัดการเฉินไปตั้งนานแล้วนี่นา!"

ในขณะเดียวกัน เฉินเต๋อเหว่ยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกำลังมองหลิวหยางด้วยความตกตะลึง อ้าปากค้างเตรียมจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับถูกสายตาของหลิวหยางตวัดมองจนต้องกลืนคำพูดลงคอไป

ประธานเฉินที่อยู่ปลายสายก็ชะงักไปนิดหนึ่ง "ส่งให้ผู้จัดการเฉินแล้วเหรอครับ แต่พวกเราติดต่อไปหาผู้จัดการเฉิน เขาก็บอกว่าเขายังไม่ได้รับเหมือนกันนะครับ..."

"อย่างนั้นเหรอครับ" หลิวหยางพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวังที่เหล็กไม่เป็นเหล็กกล้า "เฉินเต๋อเหว่ยคนนี้เนี่ย เป็นคนหนุ่มแท้ๆ ทำไมถึงทำงานสะเพร่าแบบนี้นะ! ประธานเฉินวางใจได้เลยครับ เดี๋ยวผมจะช่วยถามให้ ว่าสรุปแล้วมันไปติดขัดอยู่ที่ขั้นตอนไหน! ต้องมีใครดองเอาไว้จนลืมแน่ๆ เลย! เหิงต้าเราให้ความสำคัญกับพันธมิตรมาโดยตลอด ไม่มีทางเบี้ยวเงินค่าก่อสร้างโดยไม่มีเหตุผลแน่นอนครับ เรื่องความน่าเชื่อถือตรงนี้พวกเรามีเต็มเปี่ยมครับ!"

"โอ๊ย ถ้างั้นก็ต้องขอบคุณประธานหลิวมากเลยครับ! มีคำพูดนี้ของคุณผมก็เบาใจแล้วครับ!" ประธานเฉินเองก็พอจะรู้ทันว่าอีกฝ่ายกำลังเตะถ่วงโยนความผิดกันไปมา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ "หลักๆ ก็คือคนงานข้างล่างเขารีบเร่งมา ผมเองก็จนใจจริงๆ..."