บทที่ 270 อยู่ที่ไหนก็คือการรับใช้เหมือนกันไม่ใช่เหรอ

หลิวหยางเหลือบมองคนอีกสี่คนในห้องประชุมอย่างรวดเร็ว เสี่ยวถานจ่งยังคงพูดน้ำลายแตกฟอง ส่วนคนอื่นๆ ก็กำลังดื่มชาและสูบบุหรี่ ดูเหมือนจะไม่มีใครสังเกตเห็นสีหน้าของเขาที่เปลี่ยนไปในพริบตา

เมื่อมองดูพวกที่ฉลองแชมเปญล่วงหน้ากลุ่มนี้ หลิวหยางก็รู้สึกโมโหขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จึงชูโทรศัพท์มือถือขึ้นบอกทุกคนว่า "ทุกท่าน ขออภัยด้วยครับ ผมขอรับสายสำคัญสักครู่"

พูดจบเขาก็รีบลุกขึ้นและเดินตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง

หลังจากปิดประตูห้องทำงานแล้ว หลิวหยางถึงได้กดรับสาย

"ฮัลโหล สวัสดีครับท่านรองนายกฯ หวัง!" หลิวหยางเอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้น