บทที่ 292 น้ำเสียงนี้ ยังเปิดไม่กว้างพอ

คณะเดินทางแบ่งออกเป็นรถสองคันแล่นออกจากโรงแรม ประธานหนีกับหลิวหยางนั่งรถคันเดียวกัน ระหว่างทางประธานหนีใช้เวลาอย่างคุ้มค่าเพื่อแนะนำข้อดีและโปรเจกต์ที่ได้รับรางวัลต่างๆ ของจินถังหลางให้หลิวหยางฟังอย่างต่อเนื่อง

หลิวหยางเอนหลังพิงเบาะ ฟังประธานหนียกยอตัวเองไปพลาง ในใจก็หวนนึกถึงรสชาติของปูขนตัวเมื่อกี้ไปพลาง

พูดตามตรง เขารู้สึกว่าชื่อเสียงมันเกินจริงไปหน่อย เนื้อปูไม่ได้แน่นเป็นพิเศษ คาดว่าน่าจะเป็นปูที่ถูกเอาไปผ่านน้ำมา

แต่ว่า... จุดเด่นมันก็มีเหมือนกัน หลิวหยางเพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ถือว่าได้เปิดหูเปิดตาแล้ว

ในขณะที่หลิวหยางกำลังหวนรำลึกอยู่นั้น รถก็มาจอดอยู่ที่ประตูหลังของสวนแห่งหนึ่ง ภายนอกดูธรรมดามากจนถึงขั้นไม่สะดุดตาเลยด้วยซ้ำ