บทที่ 293 ถ่ายทอดวิชาให้จนหมดเปลือกโดยไม่มีปิดบัง

ประธานหนีฟังจบก็ลุกขึ้นยืน คาบบุหรี่พลางปรบมือแล้วพูดว่า "มืออาชีพ! โคตรมืออาชีพเลย! ประธานหลิวเข้าใจศิลปะจริงๆ ด้วย! รอยตำหนิเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้คุณยังอุตส่าห์ฟังออก! พวกเราสองคนนี่มีอุดมการณ์เดียวกันจริงๆ นะครับเนี่ย!"

พูดจบก็โค้งตัวเข้าไปใกล้หลิวหยางแล้วพูดว่า "อาจารย์หลิ่วคนนี้น่ะ พรสวรรค์ยอดเยี่ยมมากเลยล่ะครับ เสียก็แต่มีร่องรอยของพวกสายวิชาการหนักไปหน่อย... บางครั้งก็เลยปล่อยของได้ไม่เต็มที่ อาจจะต้องรบกวนประธานหลิวช่วยสอนเธอหน่อย... ให้มีประสบการณ์มากขึ้น ให้ได้เรียนรู้อะไรมากขึ้น ถึงจะสามารถร้องทอดอารมณ์และแก่นแท้ออกมาได้อย่างแท้จริงครับ"

หลิวหยางพบว่าคำพูดและการกระทำของประธานหนีนับวันยิ่งถูกใจเขามากขึ้นเรื่อยๆ จึงยิ้มพูดติดตลกว่า "ประธานหนี บอกตามตรงเลยนะครับ ผมน่ะ ไม่เพียงแต่เข้าใจศิลปะ เคารพศิลปะ..." พูดจบสายตาก็เหลือบมองไปที่เวทีอีกครั้ง "เวลาว่างๆ... ยังชอบสร้างสรรค์ศิลปะด้วยนะครับ ศิลปะบางแขนงน่ะ แค่ดูแค่ฟังมันไม่ได้หรอก ต้องลงมือมีส่วนร่วมด้วยตัวเอง ถึงจะสัมผัสได้ถึงแก่นแท้และความยอดเยี่ยมที่แท้จริง คุณว่าจริงไหมล่ะครับ"

ประธานหนีได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารัวๆ แล้วระเบิดเสียงหัวเราะฮ่าๆ ออกมา "ใช่ครับๆ! ประธานหลิวพูดถูกที่สุด! การลงมือปฏิบัติย่อมทำให้เกิดความรู้ที่แท้จริง! โดยเฉพาะอย่างยิ่งไอ้พวกเรื่องศิลปะนี่ ยิ่งต้องเป็นแบบนั้นเลยครับ! มัวแต่ดูคนอื่นเขาแสดงมันจะไปสะใจอะไรล่ะครับ มันต้องลงลึกไปสัมผัสด้วยตัวเองถึงจะถูก!"

ทั้งสองคนสบตากันแล้วยิ้ม ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเข้าใจตรงกันโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ย