บทที่ 333 เปลี่ยนชาแก้วปกติมาให้ฉันที

ช่วงเช้าวันรุ่งขึ้น บนทางด่วนที่มุ่งหน้าสู่สนามบินเทียนเหอ

หลิวหยางเอนหลังพิงเบาะสูบบุหรี่ด้วยความพึงพอใจอย่างยิ่ง สยงหนายหนายนั่งอยู่ข้างๆ เขา เพียงแต่ท่านั่งของเธอดูแข็งทื่อไปสักหน่อย

ภายในรถเงียบสงบ ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดสยงหนายหนายก็ทนไม่ไหว เธอมองไปทางหลิวหยางด้วยความน้อยใจแล้วพูดเสียงเบา "ประธานหลิว... คุณทำเกินไปแล้วนะคะ..."

"หืม" หลิวหยางหันไปมองเธอด้วยรอยยิ้มแล้วเอ่ยถาม "ผมทำไมเหรอ"

ใบหน้าของสยงหนายหนายแดงก่ำยิ่งกว่าเดิม "โดนคุณ... จนตอนนี้รู้สึกแปลกๆ ไปหมดแล้วค่ะ..."