บทที่ 334 รบกวนประธานหลิวโปรดอภัยให้ด้วยครับ

หลิวหย่งจัวรับไปแล้วก็เริ่มอ่านอย่างละเอียด พอเขาเห็นว่างานเปิดพรีเซลเฟสแรกเชิญศิลปินหญิงที่ชื่อไม่ค่อยคุ้นหูถึงห้าคน ในราคาเหมาจ่ายสามล้านหยวน เปลือกตาก็กระตุกขึ้นมาทันที นึกในใจว่าไอ้เวรนี่ชักจะความอยากอาหารสูงขึ้นทุกวันแล้ว

จากนั้นพอเห็นว่าเฟสสองเป็นเกาหยวนหยวนกับกวนหลินหลิน เขาก็ถึงกับกลั้นอารมณ์ไม่อยู่ สองคนนี้ล้วนเป็นเทพธิดาที่เคยมักจะปรากฏตัวในความฝันของเขาทั้งนั้นเลยนะ!

ไอ้เวรหลิวหยางนี่แม่งกินดีอยู่ดีเกินไปแล้ว! แม่งไม่เลือกกินเลยสักนิด!

แต่ภายนอกเขากลับพยักหน้ายิ้มรับ "ได้ครับประธานหลิว เรื่องราคา... ผมก็คิดว่าค่อนข้างสมเหตุสมผลครับ ผู้จัดการหวังเองก็เสนอราคามาค่อนข้างจริงใจดีครับ" จากนั้นเขาก็ถามด้วยความสงสัย "แต่ว่าประธานหลิวครับ นี่... มีข้อเรียกร้องให้พวกเราต้องเซ็นสัญญาและจ่ายเงินเต็มจำนวนก่อนเดือนกันยายนเหรอครับ นี่... มันดูไม่ค่อยถูกกฎระเบียบเท่าไหร่นะครับ ปกติแล้วจะต้องจ่ายเงินส่วนที่เหลือหลังจากงานจบลงสิครับ"

หลิวหยางเหลือบมองเขาแวบหนึ่งแล้วโบกมือปัด "เรื่องนี้คุณไม่ต้องไปสนใจหรอก ผมรับปากผู้จัดการหวังไปแล้ว" พูดจบเขาก็จงใจเน้นย้ำ "อีกอย่าง หัวอี้ก็เป็นบริษัทใหญ่โตขนาดนั้น จะมาเบี้ยวเงินแค่นี้ของเราได้ยังไง การจ่ายล่วงหน้าก็ถือเป็นการแสดงความจริงใจในการร่วมมือของเหิงต้าเราด้วย มันจะเป็นผลดีต่อการกระชับความร่วมมือในภายภาคหน้าของเราไงล่ะ"