บทที่ 351 ยิ่งแพงถึงจะยิ่งพึ่งพาได้

หลิวหยางโบกมือ แกล้งถอนหายใจด้วยความจนใจ "รับไว้เถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะเครือบริษัทอนุมัติโควตาพิเศษให้ผมแค่เดือนละสิบคอตตอน ซึ่งก็พอแค่ให้ผมสูบเองแบบพอดีๆ ล่ะก็ ผมยังอยากจะแจกให้ผู้จัดการทุกแผนกคนละคอตตอนทุกเดือนเลยด้วยซ้ำ"

อู๋จงถือบุหรี่กล่องนั้นไว้พลางหัวเราะประจบประแจง "ประธานหลิว คุณก็พูดไป... รองประธานกรรมการบริหารในเครือบริษัทมีตั้งเยอะแยะ คนที่ได้รับสิทธิพิเศษแบบคุณเกรงว่าจะมีไม่กี่คนหรอกครับ พวกเราได้ทำงานกับคุณแล้วพลอยได้อานิสงส์ไปด้วยเป็นบางครั้งบางคราว ก็ถือว่าเป็นบุญหล่นทับมากแล้วครับ"

คำพูดนี้ของเขาไม่ได้เป็นการประจบสอพลอไปเสียทั้งหมด โควตาบุหรี่จงหัวสุดพิเศษเดือนละสิบคอตตอนของหลิวหยางนี้ เป็นสิ่งที่ประธานกรรมการสวี่อนุมัติให้เป็นกรณีพิเศษจริงๆ เพราะเห็นว่าเขาทำงานหนักในการบุกเบิกตลาดเมืองอู่ซื่อ ซึ่งภายในเครือบริษัทเหิงต๋านี่ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งสถานะและความโปรดปรานที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนที่สุด

หลิวหยางยิ้ม ไม่ได้พูดต่อยอดประเด็นนี้ เขาสูบบุหรี่ไปอึกหนึ่งแล้วก็เริ่มเข้าเรื่องในที่สุด

"ผู้จัดการอู๋ ที่เรียกคุณมาวันนี้เพราะมีเรื่องส่วนตัวนิดหน่อยอยากจะรบกวนคุณน่ะ" หลิวหยางพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ