บทที่ 352 ยังไงซะก็อุตส่าห์เบ่งลูกชายให้เขาทั้งคน

เวลาหนึ่งทุ่มตรง ลานกว้างหน้าอาคารสถานีวิทยุโทรทัศน์มณฑลหูเป่ยกลายเป็นทะเลแห่งเสียงตะโกนจนสุดเสียง มองออกไปจะเห็นผู้คนเคลื่อนไหวอยู่เพียงสามสีเป็นหลัก นั่นคือสีเหลืองของกลุ่มแฟนคลับอวี่หมี่ สีฟ้าของกลุ่มแฟนคลับปี่ปี่ และสีเขียวของกลุ่มแฟนคลับเหลียงเฝิ่น

วัยรุ่นนับหมื่นคนสวมเสื้อยืดเชียร์ของตัวเอง ชูป้ายไฟแอลอีดีกะพริบวิบวับและโปสเตอร์ขนาดใหญ่ พร้อมกับส่งเสียงตะโกนดังกึกก้องไปทั่วทั้งลานกว้าง

"ชุนชุนหล่อที่สุด! ไร้เทียมทานในจักรวาล!"

"ปี่ปี่สู้ๆ! กังวานไกลสู่อนาคต!"

"เสียงใสเลี่ยงอิ่ง! เลี่ยงเลี่ยงสวยที่สุด!"