ตอนที่ 59
บทที่ 59 คำเดียวเลย ทุบทิ้ง
minibunny · 7,163 ตัวอักษร
หลิวหยางรู้ดีว่า ไม่ว่าตัวโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนจะมีปัญหาหรือไม่ก็ตาม ครั้งนี้เขาต้องใช้โอกาสนี้สร้างความน่าเกรงขามให้ได้ การเพิกเฉยของสวีเต๋อจงและการทำหน้าอย่างลับหลังอย่างของโครงการ ไม่ได้เป็นเพียงการดูหมิ่นหลิวหยางเป็นการส่วนตัวเท่านั้น แต่ยังเป็นการท้าทายอย่างเปิดเผยต่อมาตรฐานการตรวจรับงานวิศวกรรมระดับพรีเมียมที่เครือบริษัทเพิ่งจะประกาศใช้ รวมถึงความมุ่งมั่นในการปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ด้วย
หากครั้งนี้ปล่อยผ่านไปง่ายๆ หลิวหยางก็อาจจะกลายเป็นตัวตลกในศูนย์บริหารงานวิศวกรรมหรือแม้แต่ในเครือบริษัททั้งหมดในภายภาคหน้า
และวิธีสร้างความน่าเกรงขามที่ดีที่สุด ก็คือการเด็ดหัวสวีเต๋อจงเพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู เขาต้องการให้คนในแผนกโครงการทั้งหมดที่ยังคงยึดติดกับแนวคิดเก่าๆ ที่พยายามจะตบตาให้ผ่านๆ ไป หรือแม้แต่พวกที่ชอบอ้างความอาวุโสได้เห็นว่า ใครก็ตามที่กล้ามาลองดีกับเส้นตายของสินค้าระดับพรีเมียมแห่งเหิงต้า คนนั้นจะต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม
เมื่อกลับมาถึงบริษัท เขาก็เริ่มเขียนรายงานการตรวจสอบเป็นลายลักษณ์อักษรที่เจาะจงไปที่สถานการณ์ของโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนโดยเฉพาะ เขานำรูปถ่ายและบันทึกข้อมูลที่ถ่ายจากหน้างาน มาแจกแจงปัญหาต่างๆ ทีละข้อ ไม่ว่าจะเป็นวัสดุที่ด้อยคุณภาพ ฝีมือการก่อสร้างที่หยาบกระด้าง หรือการปลูกต้นไม้ที่ไม่ได้มาตรฐาน พร้อมทั้งนำไปเปรียบเทียบกับข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องในมาตรฐานการตรวจรับงานวิศวกรรมระดับพรีเมียม
งานชิ้นนี้ รวมกับการรวบรวมรายงานการตรวจสอบของโครงการอื่นๆ ทั้งหมด ดำเนินไปอย่างต่อเนื่องจนถึงวันสตรีสากลถึงจะเสร็จสมบูรณ์ เมื่อมองดูรายงานปึกหนาตรงหน้าที่อัดแน่นไปด้วยหยาดเหงื่อแรงกายของทีมตรวจสอบตลอดสองสัปดาห์กว่า หลิวหยางก็เดินตรงไปหาประธานหยางทันที
ประธานหยางเปิดดูรายงานอย่างละเอียด โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวกับจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน สีหน้าของเขาก็ยิ่งดูเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ หลิวหยางที่อยู่ข้างๆ ได้รายงานปัญหาหลักๆ ที่ระบุไว้ในรายงานให้ประธานหยางฟัง โดยเน้นย้ำถึงทัศนคติในแง่ลบของผู้จัดการโครงการอย่างสวีเต๋อจง และท่าทีต่อต้านมาตรฐานของเครือบริษัท
หลังจากฟังรายงานของหลิวหยางจบ ประธานหยางก็นิ่งคิดไปครู่หนึ่ง
หลิวหยาง เรื่องนี้ส่งผลกระทบค่อนข้างใหญ่ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน พรุ่งนี้เช้าเราจะจัดการประชุมเฉพาะกิจขึ้นมา โดยเชิญประธานสวี่ ประธานหลัว ประธานถาน รวมถึงผู้จัดการทั่วไปของแผนกและศูนย์ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องมาร่วมประชุมด้วย เรื่องนี้ต้องให้ผู้บริหารระดับสูงของเครือบริษัทร่วมกันตัดสินใจ
ไม่อย่างนั้น หากในภายหลังมีการจัดการตามข้อเสนอแนะในรายงานจริงๆ แล้วเกิดปัญหาขึ้นมา ลำพังแค่ศูนย์บริหารงานวิศวกรรมของเราคงรับผิดชอบไม่ไหวหรอกนะ
หลิวหยางเข้าใจความกังวลของประธานหยางดี นี่เป็นทั้งความรอบคอบและเป็นการปกป้องเขาด้วยวิธีหนึ่ง เขาพยักหน้ารับคำ ได้ครับประธานหยาง ผมเข้าใจแล้วครับ
หลังจากออกมาจากห้องทำงานของประธานหยาง หลิวหยางก็รู้ว่าประธานหยางน่าจะไปหาประธานหลัวซึ่งเป็นประธานกรรมการบริหารของเครือบริษัทเพื่อรายงานและพูดคุยล่วงหน้า หรืออาจจะต้องไปรายงานเถ้าแก่สวี่อีกรอบ แต่เรื่องพวกนี้ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาแล้ว
เขากลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองและเริ่มเตรียมตัวสำหรับการประชุมเฉพาะกิจในวันพรุ่งนี้ เนื่องจากมีผู้บริหารเข้าร่วมการประชุมเป็นจำนวนมากและเวลาเป็นสิ่งมีค่า จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่พวกเขาจะมีความอดทนมานั่งอ่านรายงานทุกฉบับอย่างละเอียด
ดังนั้น เขาจึงต้องทำงานล่วงเวลาเพื่อคัดกรองและรวบรวมปัญหาที่พบร่วมกันรวมถึงปัญหาสำคัญจากรายงานการตรวจสอบทุกโครงการอย่างละเอียด นำมาจัดทำเป็นสไลด์นำเสนอพาวเวอร์พอยต์และเอกสารประกอบที่กระชับ ชัดเจน และตรงประเด็น เพื่อให้มั่นใจว่าจะสามารถถ่ายทอดข้อมูลสำคัญให้ทุกคนเข้าใจได้อย่างครบถ้วนภายในเวลาอันสั้น
เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ห้องประชุมใหญ่ของเครือบริษัท หลิวหยางมาถึงสถานที่ประชุมตั้งแต่เนิ่นๆ เขานำเอกสารสรุปที่พิมพ์เตรียมไว้ไปวางไว้ที่ที่นั่งของผู้บริหารแต่ละท่าน พร้อมกับปรับแต่งอุปกรณ์โปรเจกเตอร์และเตรียมสไลด์พาวเวอร์พอยต์ให้พร้อม
เวลาเก้าโมงตรง ผู้บริหารที่เข้าร่วมการประชุมทยอยเดินเข้ามาในห้อง ท้ายที่สุดเถ้าแก่สวี่ก็เดินเข้ามาและนั่งลงที่ตำแหน่งประธาน เขาไม่ได้กล่าวทักทายอะไรให้ยืดเยื้อ เพียงแค่พูดสั้นๆ ว่า เริ่มได้เลย
สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่หลิวหยางซึ่งยืนอยู่หน้าจอโปรเจกเตอร์
หลิวหยางเริ่มต้นด้วยการกล่าวชื่นชมการทำงานของโครงการส่วนใหญ่อย่างเป็นกลาง ประธานสวี่ ประธานหลัว ประธานถาน และผู้บริหารทุกท่าน สวัสดีครับ
นับตั้งแต่มาตรฐานการตรวจรับงานวิศวกรรมระดับพรีเมียมถูกแจกจ่ายออกไป โครงการส่วนใหญ่ก็ได้ดำเนินการตรวจสอบและแก้ไขด้วยตัวเองอย่างแข็งขัน ถึงแม้ว่าบางโครงการอาจจะยังแก้ไขได้ไม่สมบูรณ์นัก แต่ผู้จัดการโครงการก็ล้วนแสดงเจตจำนงว่าจะดำเนินการแก้ไขเป็นครั้งที่สองในทันที ซึ่งถือว่าเป็นทัศนคติที่ถูกต้องครับ
จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเรื่อง ภาพบนหน้าจอโปรเจกเตอร์เปลี่ยนเป็นหน้าเฉพาะของโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน ทว่า ในการตรวจสอบครั้งนี้ พวกเราก็พบว่ามีบางโครงการที่มีพฤติกรรมต่อต้านอย่างรุนแรงและทำหน้าอย่างลับหลังอย่าง ซึ่งโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนคือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดครับ
เขาเริ่มด้วยการเอ่ยชื่อสวีเต๋อจงเป็นคนแรก ข้อแรกก็คือปัญหาเรื่องทัศนคติของผู้จัดการโครงการสวีเต๋อจง เขามีพฤติกรรมต่อต้านการนำมาตรฐานใหม่มาใช้และการตรวจสอบในครั้งนี้อย่างรุนแรง ในตอนที่ทีมตรวจสอบไปถึงหน้างานของโครงการ ผู้จัดการสวีไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำ ทำเพียงแค่ส่งผู้ช่วยจากแผนกวิศวกรรมมาคอยเดินตามเท่านั้นครับ
จากนั้นเขาก็แสดงรูปถ่ายและข้อมูลที่ถ่ายจากหน้างาน ข้อที่สองก็คือปัญหาด้านคุณภาพที่หน้างาน ทุกท่านลองดูสิครับ นี่คือภูมิทัศน์สวนส่วนกลางของโครงการ วัสดุที่ใช้มีคุณภาพต่ำ ฝีมือการก่อสร้างหยาบกระด้าง และการจัดวางพื้นที่สีเขียวขาดมิติ
รอยต่อของพื้นหินแข็งมีความกว้างแคบไม่เท่ากัน การตัดหินก็ทำได้ลวกๆ ขนาดของต้นไม้และความกว้างของพุ่มไม้โดยทั่วไปก็ไม่ตรงตามข้อกำหนดของการออกแบบและมาตรฐานระดับพรีเมียมของเราเลย ปัญหาเหล่านี้ไม่ได้รับการแก้ไขใดๆ เลยในช่วงที่โครงการตรวจสอบและแก้ไขด้วยตัวเองครับ
ในตอนท้ายเขาก็ได้เสนอความเห็นในการจัดการ จากสถานการณ์ข้างต้น เพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของมาตรฐานการตรวจรับงานวิศวกรรมระดับพรีเมียมแห่งเหิงต้า และเพื่อให้มั่นใจว่าการปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ของบริษัทจะดำเนินไปอย่างราบรื่น ผมในฐานะตัวแทนทีมตรวจสอบของศูนย์บริหารงานวิศวกรรม ขอเสนอแนะให้จัดการดังนี้ครับ ข้อแรก ให้ปลดผู้จัดการโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน สวีเต๋อจง ออกจากตำแหน่งทันที ข้อที่สอง ให้ทุบภูมิทัศน์สวนส่วนกลางที่สร้างเสร็จแล้วทิ้งทั้งหมด แล้วสร้างใหม่ตามมาตรฐานใหม่ครับ
ซี๊ด
สิ้นเสียงของเขา ภายในห้องประชุมก็มีเสียงสูดลมหายใจด้วยความตกตะลึงดังขึ้นมาทันที การปลดสวีเต๋อจง ถึงแม้จะดูรุนแรงไปบ้าง แต่มันก็ยังพอมีเหตุผล ทว่าการสั่งให้ทุบสวนส่วนกลางที่ลงทุนสร้างไปตั้งสิบห้าล้านหยวนทิ้งทั้งหมดแล้วสร้างใหม่เนี่ยนะ นี่มันไม่โหดเกินไปหน่อยหรือไง
และแล้วก็เป็นไปตามคาด ประธานถานซึ่งรับผิดชอบด้านต้นทุนของเครือบริษัทก็เป็นคนแรกที่นั่งไม่ติดเก้าอี้ เขามองไปที่หลิวหยางด้วยสีหน้าบึ้งตึง หลิวหยาง การปลดสวีเต๋อจง ฉันไม่มีความเห็นอะไรหรอกนะ ในเมื่อเขาไม่เชื่อฟังการบริหารจัดการ ก็สมควรถูกจัดการแล้ว แต่การทุบภูมิทัศน์สวนส่วนกลางทิ้งเนี่ย ฉันคิดว่ามันไม่เหมาะสมอย่างยิ่งเลยนะ
เธอรู้ไหมว่าภูมิทัศน์สวนส่วนกลางที่สร้างเสร็จแล้วนั่นน่ะ มีต้นทุนเท่าไหร่ สิบห้าล้านหยวนเลยนะ ไม่ใช่ล้านห้าแสนหยวนนะ เธอคิดจะทุบก็ทุบง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ แล้วต้นทุนสูญเปล่าที่เกิดขึ้นตรงนี้ จะไปหาชดเชยกลับมาได้จากไหน มันจะสร้างแรงกดดันให้กับเป้าหมายกำไรของเครือบริษัทในปีนี้มากแค่ไหน เธอเคยคิดบ้างหรือเปล่า
หลิวหยางสบตากับประธานถานที่กำลังตั้งคำถาม แต่เขาไม่ได้โต้แย้งกลับไปในทันที เขารู้ดีว่ากุญแจสำคัญของเรื่องนี้อยู่ที่เถ้าแก่สวี่ ในชาติก่อน เถ้าแก่สวี่ก็เคยสั่งทุบภูมิทัศน์สวนส่วนกลางของจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนด้วยตัวเองมาแล้ว ในชาตินี้ ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่เขาจะขาดความเด็ดขาดแบบนั้น
ผู้บริหารเครือบริษัทคนอื่นๆ ที่เข้าร่วมประชุม รวมถึงประธานหลัวที่เพิ่งมารับตำแหน่งใหม่ ต่างก็อึ้งไปกับค่าเล่าเรียนสิบห้าล้านหยวนนี้กันหมด เมื่อเกี่ยวข้องกับจำนวนเงินที่มหาศาลขนาดนี้ ใครก็ไม่กล้าแสดงความคิดเห็นออกมาง่ายๆ ภายในห้องประชุมเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก บรรยากาศช่างน่าอึดอัดเหลือเกิน
ในตอนนั้นเอง เถ้าแก่สวี่เห็นหลิวหยางถูกประธานถานตั้งคำถามจนพูดไม่ออก ก็คิดว่าหลิวหยางคงจะตกใจกับจำนวนเงินที่มากมายมหาศาลขนาดนี้ เขาจึงพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเพื่อทำลายความเงียบ ประธานถาน คุณดูสิ คุณทำให้หลิวหยางของเราตกใจจนไม่กล้าพูดอะไรแล้วเนี่ย
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น