บทที่ 64 บ้านหนึ่งหลังในเมืองชั้นเอก

เช้าวันรุ่งขึ้น สถานีตำรวจเขตเหอซีและแม้แต่สถานีตำรวจภูธรเมืองซานยาทั้งหมดต่างก็ตกอยู่ในสภาวะที่ทั้งตึงเครียดและตื่นเต้นอย่างถึงขีดสุด หลังจากผ่านการตรวจสอบลายนิ้วมือ พิสูจน์ลายมือ และยืนยันตัวอย่างดีเอ็นเอตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็สามารถระบุตัวตนของชายเร่ร่อนได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งแล้วว่า เขาคือหม่าเจียเจวี๋ย ผู้ต้องหาหลบหนีตามหมายจับระดับเอ

ข่าวนี้ถูกรายงานขึ้นไปตามลำดับชั้น ราวกับระเบิดน้ำลึกที่ถูกทิ้งลงบนผิวน้ำที่สงบนิ่ง ก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างมหาศาล หลิวหยางในฐานะผู้แจ้งเหตุคนสำคัญและผู้มีส่วนร่วมโดยตรง ก็ได้รับแจ้งจากทางเมืองอย่างเป็นทางการให้เข้าร่วมงานแถลงข่าวที่จะจัดขึ้นในตอนบ่าย

เมื่อได้รับแจ้ง หลิวหยางถึงได้ดึงสติกลับมา นึกขึ้นได้ว่าควรจะรายงานสถานการณ์ให้ทางบริษัททราบ เขาจึงต่อสายหาเถ้าแก่สวี่เป็นคนแรก

อาจารย์ ผมหลิวหยางนะครับ ขอรายงานเรื่องหนึ่งหน่อยครับ ทางฝั่งผมเกิดเหตุไม่คาดคิดนิดหน่อยครับ

โอ๊ะ หลิวหยางเหรอ ว่ามาสิ มีเรื่องอะไร เสียงของเถ้าแก่สวี่ดังมาจากปลายสาย

เมื่อวานนี้ที่ซานยา ผมได้ช่วยเหลือตำรวจท้องที่จับตัวผู้ร้ายหนีคดีที่ชื่อหม่าเจียเจวี๋ยได้ครับ หลิวหยางพยายามพูดให้ดูเป็นเรื่องเล็กน้อยที่สุด

อะไรนะ เธอจับหม่าเจียเจวี๋ยได้เหรอ หม่าเจียเจวี๋ยจากมหาวิทยาลัยอวิ๋นหนานคนนั้นน่ะนะ แน่ใจเหรอ

แน่ใจครับอาจารย์ เหตุการณ์มันบังเอิญนิดหน่อย ตอนนี้ผมอยู่ที่สถานีตำรวจ ตอนบ่ายจะต้องไปร่วมงานแถลงข่าวครับ

ดี หลิวหยาง นี่ถือเป็นการทำความดีครั้งใหญ่เลยนะ ตอนนี้เธอต้องให้ความร่วมมือกับรัฐบาลท้องถิ่นและเจ้าหน้าที่ตำรวจอย่างเต็มที่ ถ้าต้องการการสนับสนุนหรือมีปัญหาเรื่องขั้นตอนอะไร ก็ให้บริษัทออกหน้าจัดการได้ตลอดเวลา ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องทางบริษัทนะ

ได้ครับอาจารย์ ผมเข้าใจแล้วครับ ขอบคุณครับอาจารย์

จากนั้น เขาก็โทรหาประธานหยาง อธิบายสถานการณ์คร่าวๆ ให้ฟัง ประธานหยางนอกจากจะตกตะลึงแล้วก็ยังกล่าวชมเชยไม่ขาดปาก บอกให้เขาจัดการเรื่องที่ซานยาให้เรียบร้อย ไม่ต้องกังวลเรื่องงาน

ส่วนเรื่องพ่อแม่ หลิวหยางคิดดูแล้วก็ตัดสินใจไม่ติดต่อกลับไป เรื่องแบบนี้ถ้าให้พ่อแม่รู้ นอกจากจะทำให้พวกท่านต้องมานั่งเป็นห่วงอยู่ห่างๆ เป็นพันๆ กิโลเมตรแล้ว ก็ไม่มีประโยชน์อะไรเลย

บ่ายสองโมงครึ่ง งานแถลงข่าวที่จัดโดยเทศบาลเมืองซานยาก็เริ่มขึ้นตรงเวลาที่อาคารสถานีตำรวจภูธรเมือง ภายในงานเต็มไปด้วยกล้องและไมโครโฟน มีสื่อกระแสหลักมาร่วมงานกว่ายี่สิบสำนัก แม้แต่นักข่าวจากสถานีโทรทัศน์ส่วนกลางก็ยังมาปรากฏตัวด้วย บนเวทีนอกจากผู้บริหารของกรมตำรวจแล้ว ยังมีผู้บริหารระดับต่างๆ ตั้งแต่ระดับกระทรวง ระดับมณฑล จนถึงระดับเมืองมาร่วมนั่งด้วย ถือเป็นงานที่ยิ่งใหญ่อลังการมาก

กระบวนการทั้งหมดในงานแถลงข่าว หลักๆ คือการที่ผู้บริหารระดับต่างๆ ออกมารายงานสถานการณ์ของคดี มอบรางวัลเชิดชูเกียรติให้กับหน่วยงานและบุคคลที่มีผลงาน และเน้นย้ำถึงความมุ่งมั่นในการรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคม จุดสนใจทั้งหมดรวมอยู่ที่บรรดาผู้บริหาร ไม่ค่อยเกี่ยวกับหลิวหยางและรองสารวัตรหวังเท่าไหร่นัก พวกเขาสองคนดูเหมือนจะเป็นแค่ฉากหลังของพิธีอันยิ่งใหญ่นี้เสียมากกว่า

จนกระทั่งช่วงมอบรางวัลในตอนท้าย ถึงได้เกี่ยวข้องกับหลิวหยางโดยตรง พิธีกรในงานประกาศว่า

หลิวหยางในฐานะผู้แจ้งเหตุคนสำคัญและผู้มีส่วนร่วมโดยตรงในการทำความดี จะได้รับเงินรางวัลจากทางกระทรวงสองแสนหยวน และเงินรางวัลจากทางเทศบาลเมืองอีกห้าหมื่นหยวน ในขณะเดียวกัน ทางเทศบาลเมืองได้รวบรวมเอกสารเกี่ยวกับวีรกรรมการทำความดีของเขาเพื่อรายงานไปยังเบื้องบนแล้ว รอการอนุมัติจากหน่วยงานต้นสังกัด ก็จะมีการมอบรางวัลเชิดชูเกียรติพลเมืองดีให้ต่างหากอีกครั้ง

รองสารวัตรหวังหมิง ด้วยการสั่งการที่เหมาะสมและลงมืออย่างรวดเร็ว ได้รับรางวัลเกียรติยศส่วนบุคคลระดับที่หนึ่ง สถานีตำรวจเขตเหอซีได้รับรางวัลเกียรติยศแบบหมู่คณะระดับที่สอง

แสงแฟลชจากด้านล่างเวทีสาดส่องใส่หลิวหยางที่กำลังรับเงินสดอย่างบ้าคลั่ง เงินสองแสนห้าหมื่นหยวนในปีสองพันสี่ มีค่าเท่ากับบ้านหนึ่งหลังในเมืองชั้นเอกเลยทีเดียว

หลังจากงานแถลงข่าวสิ้นสุดลง บรรดานักข่าวก็แห่กันเข้ามาล้อมหน้าล้อมหลังหลิวหยางและสารวัตรหวัง เพื่อขอสัมภาษณ์พิเศษ

นักข่าวจากหนังสือพิมพ์ประจำมณฑลคนหนึ่งยื่นไมโครโฟนไปตรงหน้าหลิวหยางก่อน คุณหลิวหยางครับ ขอถามหน่อยครับว่า ตอนนั้นคุณพบและยืนยันได้อย่างไรครับว่าผู้ต้องสงสัยคือหม่าเจียเจวี๋ย

หลิวหยางตอบตามคำพูดที่เตรียมไว้ล่วงหน้า ผมมาเที่ยวซานยากับแฟนครับ เมื่อคืนนี้ผมออกไปซื้อข้าวข้างนอกโรงแรม ขากลับเดินผ่านฝั่งตรงข้ามตึกย่าหาง ก็เห็นคนเร่ร่อนคนหนึ่งอยู่ริมแม่น้ำ รู้สึกว่ารูปร่างและท่าทางเหมือนหม่าเจียเจวี๋ยในหมายจับมาก ด้วยความรับผิดชอบของพลเมืองดี ผมก็เลยรีบโทรแจ้งตำรวจครับ

นักข่าวคนนั้นเห็นได้ชัดว่าไปสืบข้อมูลในพื้นที่มาอย่างลึกซึ้ง จึงรีบถามต่อทันที แต่เราได้สัมภาษณ์ชาวบ้านในที่เกิดเหตุ พวกเขาต่างก็บอกว่าคุณเป็นคนพุ่งเข้าไปตะครุบตัวหม่าเจียเจวี๋ยและต่อสู้กับเขาก่อน แถมยังได้รับบาดเจ็บด้วย แล้วสารวัตรหวังถึงค่อยตามมาสมทบ เป็นแบบนั้นจริงหรือเปล่าครับ

หวังหมิงที่ยืนอยู่ข้างๆ พอได้ยินคำถามนี้ หัวใจก็หล่นวูบทันที คำถามของนักข่าวคนนี้มีเจตนาแอบแฝงชัดเจน คือต้องการเน้นย้ำถึงบทบาทส่วนตัวของหลิวหยาง และลดทอนหรือถึงขั้นเพิกเฉยต่อการออกปฏิบัติหน้าที่อย่างทันท่วงทีและการจับกุมอันเป็นผลชี้ขาดของเจ้าหน้าที่ตำรวจ เรื่องนี้อาจทำให้เกิดข้อพิพาทในแง่ลบได้ง่ายๆ ว่าตำรวจทำงานล่าช้า ต้องพึ่งพาประชาชนยอมเสี่ยงตายถึงจะจับคนร้ายได้ นี่มันขุดหลุมพรางให้เขากับหลิวหยางชัดๆ

หลิวหยางเองก็ฟังออกถึงหลุมพรางในคำถามนี้ จุดประสงค์ของเขาบรรลุแล้ว ส่วนเรื่องความดีความชอบ เขากินรวบคนเดียวไม่ไหวหรอก แบ่งให้คนอื่นร่วมด้วยสักคน โดยเฉพาะการแบ่งให้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ทำคดีโดยตรง มีแต่ข้อดีไม่มีข้อเสียสำหรับเขา

เขาแทบไม่ลังเลเลยที่จะแก้ไขความเข้าใจผิดผ่านไมโครโฟน คุณนักข่าวครับ สิ่งที่คุณพูดมามันไม่ถูกต้องทั้งหมดหรอกนะครับ จริงอยู่ที่ผมเป็นคนพบเขาและพยายามจะควบคุมตัวเขาก่อน แต่หม่าเจียเจวี๋ยแรงเยอะมากและก็อันตรายมาก ลำพังผมคนเดียวเอาเขาไม่อยู่หรอกครับ กลับกลายเป็นว่าผมโดนเขาทำร้ายจนบาดเจ็บซะเอง

เป็นสารวัตรหวังที่ตามมาสมทบอย่างทันท่วงที เราสองคนร่วมมือกันถึงจะจับกุมเขาได้สำเร็จในที่สุด เรียกได้ว่าถ้าไม่มีสารวัตรหวัง ผลลัพธ์ก็คงยากจะคาดเดาครับ

คำตอบของหลิวหยางที่ไม่โลภความดีความชอบ พูดตามความเป็นจริง และเน้นย้ำถึงบทบาทของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทำให้สารวัตรหวังหมิงที่อยู่ข้างๆ ฟังแล้วรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก เขามองหลิวหยางด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความขอบคุณและชื่นชม วันหน้าถ้ามีโอกาสจะต้องตอบแทนน้ำใจครั้งนี้ให้ได้

นักข่าวช่างยุคนนั้นเห็นว่าไม่บรรลุจุดประสงค์ ก็หุบปากเงียบไปอย่างเสียไม่ได้ นักข่าวอีกคนรีบรับช่วงต่อทันที โดยตั้งคำถามที่ผู้คนให้ความสนใจมากกว่า คุณหลิวหยางครับ ครั้งนี้คุณได้รับเงินรางวัลรวมทั้งหมดสองแสนห้าหมื่นหยวน ไม่ทราบว่าคุณตั้งใจจะนำเงินก้อนนี้ไปใช้ทำอะไรครับ

คำถามนี้หลิวหยางได้คิดไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วนแล้ว เงินก้อนนี้มันเยอะเกินไป ถือไว้ในมือก็ร้อนเปล่าๆ หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีคนอิจฉาตาร้อนหรือเอาไปนินทาว่าร้าย หรืออาจจะนำพาความวุ่นวายที่ไม่จำเป็นมาให้ แทนที่จะเป็นแบบนั้น สู้จัดการมันด้วยตัวเองเลยดีกว่า แถมยังจะได้ชื่อเสียงที่ดีในสังคมกลับมาด้วย

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเรื่องที่ทำเอานักข่าวและเจ้าหน้าที่ในงานทุกคนถึงกับตกตะลึง

เงินก้อนนี้ ผมตั้งใจจะแบ่งจัดการเป็นสองส่วนครับ เงินรางวัลจากทางกระทรวงสองแสนหยวน ผมตัดสินใจว่าจะบริจาคทั้งหมดให้กับครอบครัวของผู้เสียชีวิตทั้งสี่คน พวกเขาสูญเสียลูกไป เป็นคนที่เจ็บปวดที่สุดในเหตุการณ์นี้ ผมหวังว่าเงินก้อนนี้จะช่วยแบ่งเบาความยากลำบากของพวกเขาได้บ้าง ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากผมครับ

ภายในงานเกิดเสียงฮือฮาและเสียงซุบซิบดังขึ้นทันที เงินตั้งสองแสน บทจะบริจาคก็บริจาคเลยเหรอ

หลิวหยางพูดต่อ ส่วนเงินห้าหมื่นหยวนที่เหลือจากทางเทศบาลเมือง ผมตั้งใจจะส่งกลับไปให้พ่อกับแม่ที่บ้านเกิดใช้สร้างบ้านครับ สาเหตุหลักก็คือบ้านเก่าทรุดโทรมมากแล้ว ขาดการซ่อมแซมมานาน อยู่อาศัยแล้วไม่ปลอดภัย ผมเป็นห่วงตลอดว่าพวกท่านจะเกิดอันตรายครับ

การตัดสินใจของเขานี้เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบมาก การบริจาคเงินรางวัลส่วนใหญ่เป็นการแสดงออกถึงคุณธรรมอันสูงส่งและความเห็นอกเห็นใจ ส่วนการยกเหตุผลเรื่องบ้านเกิดที่ทรุดโทรมขึ้นมา ก็เป็นการพลิกแพลงสร้างภาพลักษณ์ให้ครอบครัวของตัวเองเป็นกลุ่มเปราะบางที่ต้องการความช่วยเหลือได้อย่างแนบเนียน

คนที่มีฐานะทางบ้านไม่ค่อยสู้ดีนัก แต่กลับสามารถบริจาคลาภลอยส่วนใหญ่ให้กับครอบครัวผู้เคราะห์ร้ายที่ต้องการความช่วยเหลือมากกว่าได้ ความแตกต่างแบบนี้ ย่อมสามารถเรียกความเห็นอกเห็นใจและความชื่นชมจากประชาชนทั่วประเทศได้อย่างง่ายดาย