ตอนที่ 66
บทที่ 66 คนจากอำเภอมาถึงแล้ว
minibunny · 7,031 ตัวอักษร
ในเวลานี้ เถ้าแก่สวี่กำลังนั่งดูข่าวภาคค่ำอยู่ที่บ้านอย่างไม่หวั่นไหวเช่นเคย นี่เป็นนิสัยที่เขาทำมานานหลายปี ต่อให้บางครั้งจะมีงานเลี้ยงจนพลาดดูไป วันรุ่งขึ้นเขาก็จะต้องดูภาพรีรันให้ได้อย่างแน่นอน
ในเรื่องของการเชื่อฟังพรรค ความตระหนักรู้และการลงมือทำของเถ้าแก่สวี่นั้นไม่มีที่ติ ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้กับความยากจนในเวลาต่อมา หรือการบริจาคเงินเพื่อสังคมต่างๆ เหิงต้าและตัวเขาเองก็มักจะพุ่งออกไปอยู่แนวหน้าเสมอ คำพูดที่เขามักจะติดปากอยู่เสมอคือ ทุกสิ่งทุกอย่างของเหิงต้า ล้วนเป็นสิ่งที่พรรคและรัฐมอบให้ เป็นของประชาชนทั้งสิ้น
เพียงแต่ฟ้าไม่เป็นใจ ในภายหลังสถานการณ์พลิกผัน เขาอยากจะปรับตัวแต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว จนในที่สุดเรือยักษ์ลำนี้ก็ต้องอับปางลง แต่นั่นก็เป็นเรื่องในภายหลัง
เมื่อได้ยินเสียงจากข่าวภาคค่ำที่ประกาศอย่างชัดเจนว่า สหายหลิวหยางจากบริษัทอสังหาริมทรัพย์เหิงต้า เถ้าแก่สวี่ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นใบหน้าก็เผยรอยยิ้มกว้างด้วยความภาคภูมิใจ ถึงขั้นอดไม่ได้ที่จะตบพนักวางแขนโซฟาเบาๆ นี่เป็นครั้งแรกที่ชื่อของบริษัทอสังหาริมทรัพย์เหิงต้าได้ไปปรากฏอยู่บนแพลตฟอร์มที่ทรงอิทธิพลที่สุดระดับประเทศอย่างซีซีทีวีด้วยภาพลักษณ์ที่สง่างามและน่าภาคภูมิใจขนาดนี้ นี่มันได้ผลดีกว่าการที่เขาใช้เงินหลายสิบล้านหยวนไปกับการโฆษณาเสียอีก
วันรุ่งขึ้น เรื่องราวนี้ถูกกระพือไปไกลเกินกว่าที่ทุกคนจะจินตนาการได้ หนังสือพิมพ์ทั่วประเทศ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือพิมพ์พรรคหรือหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น แทบจะลงข่าวการจับกุมหม่าเจียเจวี๋ยไว้ที่หน้าหนึ่งหรือตำแหน่งที่โดดเด่นที่สุด และต่างก็พร้อมใจกันยกให้หลิวหยางเป็นประเด็นสำคัญของการนำเสนอข่าว
ข่าวบนอินเทอร์เน็ตยิ่งมีให้เห็นเกลื่อนกลาด ภาพของหลิวหยางตอนให้สัมภาษณ์ หรือภาพบ้านเก่าของเขา มีให้เห็นอยู่ทุกที่
กระแสสังคมในครั้งนี้แตกต่างจากชาติก่อนอย่างสิ้นเชิง ในชาติก่อน คนคนนั้นอย่างมากก็เป็นแค่คนแจ้งเบาะแส พอได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติพลเมืองดีก็เลยมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์อยู่ไม่น้อย แต่ครั้งนี้ หลิวหยางได้เข้าไปมีส่วนร่วมในการจับกุมด้วยตัวเองจนได้รับบาดเจ็บ วีรกรรมของเขาจึงมีความเป็นฮีโร่และมีเรื่องราวที่น่าสนใจมากกว่า
บวกกับการที่เขาบริจาคเงินก้อนโตถึงสองแสนหยวนในทันที รวมถึงการที่สื่อไปขุดคุ้ยเจอฐานะทางบ้านที่ยากจนของเขา องค์ประกอบเหล่านี้ประกอบเข้าด้วยกัน ทำให้กระแสสังคมเทคะแนนชื่นชมให้เขาอย่างท่วมท้น สำหรับการที่เขาจะได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติพลเมืองดีนั้น แทบจะไม่มีเสียงคัดค้านเลย สื่อทุกสำนักต่างก็ยินดีที่จะนำเสนอข่าวและสร้างภาพลักษณ์ฮีโร่เดินดินที่สอดคล้องกับค่านิยมหลักของสังคมเช่นนี้
พอเถ้าแก่สวี่มาถึงบริษัทในวันรุ่งขึ้น เห็นกองหนังสือพิมพ์ที่เลขาฯ นำมาวางไว้บนโต๊ะทำงาน พาดหัวข่าวแทบทุกฉบับล้วนเป็นเรื่องของหลิวหยางและหม่าเจียเจวี๋ย รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็ไม่เคยจางหายไปเลย
ตอนที่เขาเปิดโทรทัศน์ในห้องทำงานและเปลี่ยนไปที่ช่องท้องถิ่นของเมืองเย่ว์ ก็บังเอิญเป็นช่วงที่กำลังฉายภาพการสัมภาษณ์หลิวหยางพอดี เขาได้ยินอย่างชัดเจนว่าตอนที่หลิวหยางตอบคำถามนักข่าว เขาได้เอ่ยถึง บริษัทอสังหาริมทรัพย์เหิงต้า และ เจ้านายของผมศาสตราจารย์สวี่ อยู่หลายครั้ง
ไอ้เด็กคนนี้ เป็นคนรู้จักบุญคุณคน มีวิสัยทัศน์ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนก็ไม่เคยลืมบริษัทและคนที่คอยสนับสนุนตัวเองเลย
ทว่า เมื่อภาพข่าวในโทรทัศน์ตัดไปที่ภาพซึ่งนักข่าวไปถ่ายทำที่บ้านเกิดของหลิวหยาง ภาพบ้านดินซอมซ่อผุพัง รวมถึงใบหน้าที่กร้านลมกร้านแดดของพ่อแม่หลิวหยางก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ พร้อมกับบอกผ่านกล้องว่า หยางหยางบ้านเราโตมาในบ้านหลังนี้ตั้งแต่เด็ก จนกระทั่งเข้ามหาวิทยาลัยถึงได้จากไป ที่มันแคบ บ้านเราก็เลยต้องนอนรวมกันในห้องเดียว รอยยิ้มบนใบหน้าของเถ้าแก่สวี่ก็ค่อยๆ เจื่อนลง
เขารู้ว่าหลิวหยางเป็นเด็กต่างจังหวัด ฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี แต่ไม่คิดเลยว่าจะยากจนข้นแค้นขนาดนี้ เมื่อมองดูบ้านเก่าที่ใกล้จะพังแหล่มิพังแหล่ แล้วนึกถึงการตัดสินใจของหลิวหยางที่ยอมบริจาคเงินสองแสนหยวนอย่างไม่ลังเล โดยเก็บไว้สร้างบ้านแค่ห้าหมื่นหยวน เถ้าแก่สวี่ผู้ซึ่งผ่านสมรภูมิธุรกิจจนกลายเป็นนายทุนใจหินไปแล้ว ในวินาทีนี้ก็ยังอดรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้ ขอบตาถึงกับร้อนผ่าวขึ้นมา
เขานึกถึงภาพตอนที่ตัวเองเพิ่งจะเดินออกมาจากหมู่บ้านชนบทในมณฑลอวี้ ความยากจนและความยากลำบากนั้นเขาเข้าใจมันได้อย่างลึกซึ้ง
เด็กคนนี้ หาได้ยากจริงๆ เถ้าแก่สวี่พึมพำกับตัวเอง หลิวหยางพูดถึงเหิงต้าในการสัมภาษณ์หลายครั้ง พูดถึงความรับผิดชอบของบริษัท ตอนนี้คนทั้งสังคมกำลังจับตามอง เหิงต้าในฐานะบ้านเกิดของหลิวหยาง จะต้องแสดงท่าทีอะไรบ้าง และต้องใจป้ำ ให้สมกับเกียรติยศอันยิ่งใหญ่และภาพลักษณ์เชิงบวกที่หลิวหยางนำมาให้
เขารีบยกหูโทรศัพท์ภายในขึ้นมา เรียกประธานหลัวที่เป็นประธานบริหารของเครือบริษัท และประธานจางที่ดูแลด้านการตลาดและแบรนด์ให้เข้ามาพบทันที
เมื่อคนมาครบ เถ้าแก่สวี่ก็ชี้ไปที่โทรทัศน์และหนังสือพิมพ์ พร้อมกับพูดด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อยว่า สถานการณ์พวกคุณก็เห็นกันหมดแล้ว หลิวหยางในครั้งนี้ไม่ใช่แค่ทำความดีเพื่อสังคม แต่ยังกู้หน้าให้เหิงต้าของเราได้อย่างมหาศาล การกระทำของเขาสอดคล้องกับค่านิยมที่เหิงต้าของเราสนับสนุนอย่างยิ่ง เหิงต้าของเราจะทำตัวให้พนักงานที่สร้างผลงานต้องน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้เด็ดขาด
เขาออกคำสั่งตรงนั้นทันที
ข้อแรก ให้เลื่อนตำแหน่งจากผู้ช่วยผู้จัดการศูนย์บริหารงานวิศวกรรม ขึ้นเป็นรองผู้จัดการทั่วไปศูนย์บริหารงานวิศวกรรมเป็นกรณีพิเศษ และให้ควบตำแหน่งผู้จัดการแผนกวิศวกรรมของโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนด้วย
ข้อสอง ให้ปรับระดับเงินเดือนของหลิวหยางขึ้นเป็นระดับสิบเอ็ดโดยตรง
ข้อสาม เนื่องจากพฤติกรรมการทำความดีและการบริจาคเงินของหลิวหยางสอดคล้องกับค่านิยมของบริษัทเป็นอย่างมาก จึงขอมอบรางวัล บุคคลผู้สร้างคุณูปการดีเด่นแห่งเครือบริษัทเหิงต้า ให้กับหลิวหยาง พร้อมเงินรางวัลหนึ่งแสนหยวน ในขณะเดียวกันก็ขอมอบตำแหน่ง สมาชิกพรรคดีเด่นแห่งเครือบริษัทเหิงต้า พร้อมเงินรางวัลอีกหนึ่งแสนหยวนด้วย
ข้อสี่ ให้คณะกรรมการพรรคของเครือบริษัทเหิงต้ารับผิดชอบรวบรวมเอกสารวีรกรรมของหลิวหยางเพื่อรายงานไปยังคณะกรรมการพรรคของเมืองเย่ว์ เพื่อขออนุมัติตำแหน่งสมาชิกพรรคดีเด่นในระดับที่สูงขึ้นไปอีกให้กับเขา
ประธานหลัวและประธานจางฟังจบก็ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ รีบตอบรับทันที ได้ครับประธานสวี่ พวกเราจะรีบร่างเอกสารเดี๋ยวนี้เลย วันนี้จะออกประกาศแจ้งให้ทราบทั่วทั้งเครือบริษัท และจะจัดให้พนักงานทุกคนได้เรียนรู้จากหลิวหยางด้วยครับ
ในขณะเดียวกัน หลิวหยางที่กำลังนั่งอยู่บนเครื่องบินเที่ยวบินจากซานยากลับมายังเมืองเย่ว์ ก็ไม่ได้รับรู้เรื่องที่ตัวเองได้เลื่อนตำแหน่งและขึ้นเงินเดือน รวมถึงกำลังจะได้รับเงินรางวัลภายในอีกสองแสนหยวนเลยแม้แต่น้อย
พอเครื่องบินลงจอด หลิวหยางเพิ่งจะเปิดโทรศัพท์ เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นไม่หยุด สายที่ไม่ได้รับและข้อความแจ้งเตือนอัดแน่นจนเต็มกล่องข้อความ เขายังไม่ทันจะได้เปิดดูทีละข้อความ สายแรกก็โทรเข้ามา เป็นอาจารย์หวัง อาจารย์ที่ปรึกษาของเขาตอนเรียนปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเหอเฝย
หลิวหยาง ไอ้เด็กคนนี้ เธอนี่สร้างชื่อเสียงให้มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเหอเฝยของเราจริงๆ เลยนะ เสียงของอาจารย์หวังตื่นเต้นสุดขีด
ผู้บริหารมหาวิทยาลัยเห็นข่าวกันหมดแล้ว ให้ความสำคัญมาก คณะกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของพรรคประจำมหาวิทยาลัยเพิ่งจะประชุมและตัดสินใจว่า จะเอาวีรกรรมการทำความดีของเธอใส่ลงไปในแผ่นพับโฆษณาการรับสมัครนักศึกษาของมหาวิทยาลัยเราในปีนี้ด้วย นี่ถือเป็นเกียรติยศอันยิ่งใหญ่เลยนะ ที่โทรมานี่ก็เพื่อขออนุญาตจากเธออย่างเป็นทางการน่ะ เธอว่ายังไง
นี่มันเป็นเรื่องดีที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย หลิวหยางจึงตอบตกลงอย่างง่ายดาย อาจารย์หวัง ไม่มีปัญหาครับ มหาวิทยาลัยเอาไปใช้ได้เลย ถือเป็นเกียรติของผมครับ
เพิ่งจะวางสายจากอาจารย์หวัง ก็มีเบอร์แปลกโทรเข้ามาอีก อ้างว่าเป็นอาจารย์จากคณะกรรมการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของพรรคประจำมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเจียงเฉิง จุดประสงค์ก็แทบจะเหมือนกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเหอเฝยไม่มีผิด นั่นคือจะนำวีรกรรมของเขาไปใส่ในสื่อโฆษณาการรับสมัครนักศึกษา พร้อมกันนี้ยังแจ้งด้วยว่า ทางมหาวิทยาลัยตัดสินใจจะมอบเงินรางวัลพิเศษให้เขาหนึ่งหมื่นหยวน เพื่อเป็นการตอบแทนที่เขาสร้างชื่อเสียงให้กับมหาวิทยาลัย
หลิวหยางก็กล่าวขอบคุณและตอบตกลงเช่นเดียวกัน เขาคิดว่าคราวนี้น่าจะได้พักหายใจบ้างแล้ว แต่ปรากฏว่าแม่ก็โทรมาอีก
หยางหยาง มา มาอีกแล้ว ผู้บริหารจากในอำเภอมากันแล้ว มาที่บ้านเราแล้วเนี่ย
ผู้บริหารจากอำเภอเหรอครับ พวกเขามาทำอะไรกันครับ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น