ตอนที่ 70
บทที่ 70 จัดการเป็นกรณีพิเศษ
minibunny · 6,827 ตัวอักษร
สาเหตุที่เขายินดีไปเป็นเพื่อนหลิวหยาง ด้านหนึ่งเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่หลิวหยางตั้งใจมาหาเขาเรื่องงานโดยเฉพาะ เขาจึงไม่อยากหักหน้าอีกฝ่ายตรงๆ
อีกด้านหนึ่งซึ่งสำคัญกว่าก็คือ ตอนนี้หลิวหยางเป็นคนโปรดที่กำลังมาแรงที่สุดในบริษัทอสังหาริมทรัพย์เหิงต้า ได้รับความชื่นชมจากเถ้าแก่สวี่เป็นอย่างมาก อนาคตก้าวไกลไร้ขีดจำกัด เขาไม่มีความจำเป็นต้องไปล่วงเกินอีกฝ่ายกับคำขอที่ถูกต้องตามขั้นตอนแบบนี้
ตกลงครับ งั้นต้องรบกวนประธานหลินไปเป็นเพื่อนผมสักรอบแล้วล่ะ ผมเดาว่าประธานถานคงยังโกรธผมเรื่องที่ผมไปพูดจาขัดคอเขาในที่ประชุมเฉพาะกิจคราวก่อนอยู่แน่ๆ จะได้ถือโอกาสนี้ไปขอโทษเขาต่อหน้าซะเลย ฮ่าๆ
ประธานหลินมองดูท่าทางที่รู้จักโอนอ่อนผ่อนตามของหลิวหยางแล้ว ก็อดอิจฉาในใจไม่ได้ คนที่สามารถขึ้นมานั่งตำแหน่งนี้ได้ตั้งแต่อายุยังน้อย ไม่มีใครธรรมดาสักคนจริงๆ ด้วยชั้นเชิงการวางตัวที่กลมกลืนและเก๋าเกมขนาดนี้ ต่อให้บอกว่าเป็นพวกเขี้ยวลากดินที่คลุกคลีในวงการทำงานมาเป็นสิบปีเขาก็เชื่อ ไม่เหมือนนักศึกษาที่เพิ่งเรียนจบมาไม่ถึงปีเลยสักนิด
ทั้งสองคนลุกขึ้นยืน แล้วเดินไปยังห้องทำงานของประธานถานด้วยกัน ประธานถานกำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่ พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวก็เงยหน้าขึ้นมา เห็นหลิวหยางกับประธานหลินเดินเข้ามาด้วยกัน จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงหยอกล้อว่า
โอ๊ะ นี่มันฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ของบริษัทเรากลับมาแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้ถึงมีเวลาว่างมาหาฉันถึงที่นี่ได้ล่ะ
ประธานถาน คุณอย่าล้อผมเล่นเลยครับ ที่ผมมาครั้งนี้ก็เพื่อมาขอโทษคุณโดยเฉพาะเลยครับ ในที่ประชุมเฉพาะกิจคราวก่อน ผมยังเด็กและใจร้อน พูดจาไม่รู้จักหนักเบา ล่วงเกินคุณไป ขอให้ผู้ใหญ่อย่างคุณอย่าถือสาหาความผู้น้อยอย่างผมเลยนะครับ อย่าเก็บไปใส่ใจเลยครับ
หลิวหยางจำต้องยอมก้มหัวให้ เพราะคนตรงหน้านี้คือผู้มีอิทธิพลตัวจริง ไม่ว่าในอนาคตเขาคิดจะเจริญก้าวหน้าในสำนักงานใหญ่ของเครือบริษัทต่อไป หรืออาจจะถูกส่งไปบริหารบริษัทสาขาในภูมิภาคอย่างเต็มตัว ก็ล้วนขาดการสนับสนุนจากคนคนนี้ไปไม่ได้ทั้งนั้น
ประธานถานได้ยินดังนั้นก็โบกมือปฏิเสธ ฉันไม่ได้ใจแคบอย่างที่เธอคิดหรอกนะ การประชุมคราวก่อน จุดประสงค์ของทุกคนก็เพื่อผลประโยชน์ของบริษัท การโต้เถียงกันมันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่แล้ว
แน่นอนอยู่แล้วครับ ประธานถานคุณเป็นคนใจกว้าง ไม่อย่างนั้นผมก็คงไม่กล้าพูดจาโอ้อวดต่อหน้าคุณหรอกครับ หลิวหยางรีบยกยอปอปั้นทันที
ประธานถานหัวเราะพลางชี้หน้าเขาอย่างไม่จริงจังนัก เห็นได้ชัดว่าไม่หลงกลเขา จึงถามไปตรงๆ มีอะไรก็รีบพูดมาเถอะ ด้วยสไตล์คนไม่มีธุระไม่มาหาอย่างเธอ มาหาฉันถึงที่นี่คงไม่ได้แค่มาขอโทษอย่างเดียวหรอกมั้ง
ประธานถานช่างปราดเปรื่องจริงๆ ครับ เมื่อกี้ผมเพิ่งจะคุยกับประธานหลินมา เรื่องการประมูลภูมิทัศน์สวนส่วนกลางของโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน จะขออนุมัติเป็นกรณีพิเศษให้ใช้วิธีการประเมินแบบองค์รวมได้ไหมครับ
ประธานถานไม่ได้ปฏิเสธในทันที แต่เอนหลังพิงพนักเก้าอี้เล็กน้อยแล้วถาม ลองบอกเหตุผลของเธอมาสิ ทำไมถึงต้องใช้วิธีการประเมินแบบองค์รวม ต้องรู้ไว้นะว่าในเครือบริษัทของเรา ไม่เคยมีแบบแผนการใช้วิธีนี้กับการประมูลงานประเภทก่อสร้างมาก่อนเลยนะ
ประธานถานครับ ผมคิดว่างานก่อสร้างภูมิทัศน์และสวน มันมีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดจากงานโยธาหรืองานติดตั้งระบบอื่นๆ งานภูมิทัศน์และสวนจำเป็นต้องแสดงผลลัพธ์สุดท้ายออกมาให้เห็น พูดง่ายๆ ก็คือ ภูมิทัศน์และสวนคือหน้าตาของโครงการหมู่บ้านเรา เป็นพื้นที่ที่ลูกบ้านสัมผัสและรับรู้ได้ไวและชัดเจนที่สุดหลังจากย้ายเข้ามาอยู่ครับ
เขาสังเกตปฏิกิริยาของประธานถานเล็กน้อยแล้วพูดต่อ สำหรับงานประเภทที่ชี้ชะตาหน้าตาและความรู้สึกถึงคุณภาพของโครงการโดยตรงแบบนี้ ผมคิดว่าควรจะอ้างอิงแนวคิดจากการประมูลงานออกแบบครับ จะมองแค่เรื่องราคาอย่างเดียวไม่ได้
เพราะความสามารถโดยรวมของหน่วยงานรับเหมาก่อสร้าง โดยเฉพาะฝีมือช่างและความสามารถในการควบคุมรายละเอียด จะเป็นตัวกำหนดผลลัพธ์ทางสายตาในท้ายที่สุด หินชนิดเดียวกัน แต่ฝีมือการปูต่างกัน ขนาดของร่องยาแนว ความเรียบ ความแม่นยำในการต่อลายต่างกัน ผลลัพธ์ในภาพรวมที่ออกมาก็อาจจะแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยนะครับ
ยิ่งโดยเฉพาะรายละเอียดฝีมือช่างในการเก็บขอบเก็บมุม การจัดวางและดูแลรักษาต้นไม้ก็ยิ่งเป็นเช่นนั้น หน่วยงานที่ชนะการประมูลด้วยราคาต่ำ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะลดทอนคุณภาพวัสดุในจุดที่มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เหล่านี้เพื่อลดต้นทุน หรือไม่ก็อาจจะไม่มีศักยภาพทางเทคนิคถึงขั้นนั้นเลยด้วยซ้ำครับ
คำพูดนี้ของหลิวหยาง ซึ่งมองจากมุมมองทางวิชาชีพและความต้องการที่แท้จริงของโครงการ ในใจของประธานถานนั้นเห็นด้วย แต่ในฐานะผู้รับผิดชอบสูงสุดด้านการควบคุมต้นทุนของเครือบริษัท เขาก็มีข้อควรพิจารณาของตัวเอง
เขาโยนคำถามสำคัญสองข้อใส่หลิวหยาง งั้นเธอตอบฉันมาสิ ถ้าใช้วิธีการประเมินแบบองค์รวม เธอจะควบคุมต้นทุนอย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไร แล้วจะรับประกันความยุติธรรมและโปร่งใสของกระบวนการประมูล ป้องกันไม่ให้มีการแทรกแซงและเกิดช่องโหว่ในการทุจริตได้อย่างไร
งานนี้มันไม่เหมือนกับการประมูลงานออกแบบ งานออกแบบเขามีแบบแปลนมาให้ดู คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญพอจะมองออกว่าดีหรือแย่ แต่งานก่อสร้างภูมิทัศน์ของเธอนี่สิ ยังไม่ได้เริ่มทำเลย แค่อาศัยผลงานในอดีต ภาพจำลองไม่กี่ภาพ และคำสัญญาบางอย่างที่ผู้เข้าร่วมประมูลนำเสนอมา ก็สามารถรับประกันได้แล้วเหรอว่าพวกเขาจะทำผลงานในโครงการนี้ออกมาได้เหมือนที่ผ่านๆ มาจริงๆ
ถ้าทุกโครงการของเครือบริษัท โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกระบวนการขยายตลาดไปทั่วประเทศในอนาคต ต่างก็เอาวิธีนี้ไปใช้เป็นแบบอย่าง ต้นทุนก็มีโอกาสที่จะบานปลายจนคุมไม่อยู่สูงมาก แล้วความรับผิดชอบนี้ ใครจะเป็นคนแบกรับ
ชุดคำถามที่แทงใจดำของประธานถาน ทำเอาหลิวหยางถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ก่อนหน้านี้เขาเอาแต่คิดว่าจะต้องเลือกหน่วยงานที่ดีเพื่อรับประกันผลงาน ซึ่งเป็นการมองปัญหาที่ง่ายเกินไปจริงๆ ภายใต้ระบบเครือบริษัทอันใหญ่โตและกลยุทธ์การขยายตัวไปทั่วประเทศ การสร้างกลไกการจัดซื้อจัดจ้างที่สามารถรับประกันทั้งคุณภาพ ควบคุมต้นทุน และรับรองความโปร่งใสได้นั้น ถือเป็นระบบวิศวกรรมที่ซับซ้อนเป็นอย่างมาก
แต่หลิวหยางก็ยังไม่ยอมแพ้เสียทีเดียว ประธานถานครับ ปัญหาระยะยาวและภาพรวมที่คุณพูดมา เป็นความสะเพร่าของผมจริงๆ ครับ ที่ผมมาครั้งนี้ ความจริงก็เพื่อโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนโครงการเดียวเท่านั้นครับ
โครงการนี้มันพิเศษเกินไป มีแต่ต้องสำเร็จ ห้ามล้มเหลวเด็ดขาด ส่วนโครงการอื่นๆ ทั่วประเทศจะจัดการยังไง นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่ผมจะเข้าไปก้าวก่ายได้แล้วล่ะครับ คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องปวดหัวของคุณและผู้บริหารทุกท่านแล้วล่ะครับ
จากเหตุการณ์ของหม่าเจียเจวี๋ย ประธานถานสามารถสัมผัสได้ว่าเนื้อแท้ของหลิวหยางเป็นคนซื่อตรง และในตอนนี้ก็เห็นได้ชัดว่าเขาทำไปเพื่อผลลัพธ์ของโครงการจริงๆ ไม่ได้มีผลประโยชน์ส่วนตัวแอบแฝง
ฉันรู้ว่าโครงการนี้ทุกคนมีความกดดันสูงมาก เธอไม่อยากให้หน่วยงานที่เอาแต่เสนอราคาต่ำๆ แต่ไร้ศักยภาพชนะการประมูล ความรู้สึกนี้ฉันเข้าใจดี เขาเห็นหลิวหยางอ้าปากจะพูด จึงยกมือขึ้นห้ามไว้
แต่เธอต้องจำไว้นะ ว่าเราเป็นบริษัทเอกชน สิ่งที่เจ้านายให้ความสำคัญมากที่สุดก็คือกำไร การชนะประมูลด้วยราคาต่ำ อาจจะมีปัญหาต่างๆ นานาอย่างที่เธอว่ามาก็จริง แต่เธอต้องเข้าใจว่า โครงการทั่วประเทศมีตั้งมากมายขนาดนั้น เป็นไปไม่ได้หรอกที่ผู้รับเหมาที่เข้ามาด้วยราคาต่ำจะมีปัญหาไปซะหมด ส่วนใหญ่ก็ยังสามารถทำงานให้เสร็จลุล่วงไปได้ตามมาตรฐานนั่นแหละ
พูดจาให้ไม่น่าฟังหน่อยนะ ต่อให้หน่วยงานที่ชนะการประมูลจะมีปัญหาอยู่บ้าง แต่ตราบใดที่ยังอยู่ในกรอบของสัญญา โดยทั่วไปแล้วก็มักจะไม่ใช่ปัญหาใหญ่โตอะไร แต่ถ้าเราใช้วิธีการประเมินแบบองค์รวม แล้วคนที่ชนะการประมูลไม่ใช่หน่วยงานที่เสนอราคาต่ำสุด หากในภายหลังเกิดปัญหาอะไรขึ้นมา หรือแม้แต่แค่ถูกตั้งข้อสงสัยว่ากระบวนการประมูลมีลับลมคมใน ความเสี่ยงและผลกระทบที่จะตามมา นอกจากเจ้านายแล้ว ใครจะกล้ารับผิดชอบ
ประธานถานพูดอย่างเปิดอกมาถึงตรงนี้ เขามองหลิวหยางที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ความคิด แล้วก็ยอมเปิดช่องทางให้ แต่สำหรับโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนของเธอ ในเมื่อสถานการณ์มันพิเศษจริงๆ ฉันก็สามารถอนุมัติให้เป็นกรณีพิเศษได้ แต่ฉันขอพูดดักไว้ก่อนเลยนะ ว่าสุดท้ายแล้วประธานสวี่จะอนุมัติหรือเปล่า อันนี้ฉันก็ไม่กล้ารับประกันหรอกนะ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น