บทที่ 74 เชิญชวนประมูล

คุณดูสิ ผมบอกแล้วไงว่าคุณเป็นกังวลไปเอง ตกใจฟรีเลย ทีนี้ดีใจแล้วใช่ไหม

ชิ หวงหว่านอิงถลึงตาใส่เขา ก็ไม่ใช่เพราะคุณหรือไง ถ้าไม่มีคุณ ฉันจะต้องมานั่งอกสั่นขวัญแขวนแบบนี้ไหม

หลิวหยางมองดูท่าทางเสร็จนาฆ่าโคถึกของเธอแล้ว ก็รู้สึกว่าจำเป็นต้องสั่งสอนสักหน่อย จึงรวบเอวอุ้มเธอเดินกลับเข้าห้องไปทันที

ขณะที่หลิวหยางกำลังจะเผด็จศึกเพื่อสอนบทเรียนการใช้ชีวิตให้เธอ หวงหว่านอิงก็ดันตัวเขาไว้กะทันหัน สีหน้าเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาด

เดี๋ยวก่อน หลิวหยาง ฉันว่า ญาติของฉัน เหมือนจะมาแล้วจริงๆ

หลิวหยางถึงกับพูดไม่ออก

การเคลื่อนไหวทั้งหมดของหลิวหยางแข็งทื่อไปในพริบตา จากนั้นเขาก็ทิ้งตัวลงนอนแหม็บอยู่ข้างๆ อย่างแรง มองดูเพดานด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหมดอาลัยตายอยาก

ตอนค่ำ ระหว่างทางที่หลิวหยางเดินไปส่งหวงหว่านอิงที่หอพัก หว่านอิง ตั้งแต่สัปดาห์หน้าเป็นต้นไป ผมต้องไปประจำที่โครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนแล้วนะ ที่นั่นงานเยอะ น่าจะยุ่งไปพักใหญ่เลย อาจจะสองสัปดาห์ถึงจะมาหาคุณได้สักครั้งนะ

หวงหว่านอิงยิ้มแล้วตอบ อ้อ ขอแค่ฝั่งคุณไม่มีปัญหาก็พอแล้วล่ะ ยังไงฉันก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

พอใกล้จะถึงหน้าตึกหอพัก หวงหว่านอิงก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงพูดว่า จริงสิหลิวหยาง ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นลูกของป้าฉัน สัปดาห์หน้าเขาจะเดินทางจากเมืองจินซื่อมาเข้าร่วมการคัดเลือกเข้าค่ายเก็บตัวที่มหาวิทยาลัยของเราพอดี คุณอยากจะลองเจอเขาสักหน่อยไหม

ได้สิ ลูกพี่ลูกน้องคุณมาทั้งที ผมในฐานะพี่เขยก็ต้องเลี้ยงต้อนรับสักหน่อยอยู่แล้ว จะให้ผมเรียกเจ้าอ้วนกับหงจวินมาด้วยไหม รับรองว่าจะดูแลเขาอย่างดี ดื่มให้

เขาพูดยังไม่ทันจบ หน้าแข้งก็โดนหวงหว่านอิงเตะเข้าให้หนึ่งทีอย่างไม่ออมแรงนัก

ไม่ต้องเลย ลูกพี่ลูกน้องฉันเป็นคนเก็บตัว ไม่ค่อยชอบความวุ่นวาย พวกเราสามคนไปกินข้าวด้วยกันก็พอแล้ว ถึงเวลานั้นจะให้คุณได้เห็นเป็นขวัญตา ว่าเทพแห่งการเรียนตัวจริงน่ะเป็นยังไง

ยังไม่ทันที่หลิวหยางจะได้ซักถามวีรกรรมอันเจิดจรัสของเทพแห่งการเรียนคนนี้ หวงหว่านอิงก็หันหลังวิ่งเหยาะๆ เข้าตึกหอพักไปเสียแล้ว หลิวหยางมองดูแผ่นหลังที่ร่าเริงของเธอ แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างจนใจ

พอเดินมาถึงประตูมหาวิทยาลัย โทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เป็นประธานหลินจากศูนย์ประกวดราคาโทรมา

ประธานหลิน มีคำสั่งอะไรหรือเปล่าครับ

ผู้จัดการหลิว ผมจะกล้ามีคำสั่งอะไรได้ล่ะครับ ประธานหลินหัวเราะมาจากปลายสาย ที่โทรมาก็เพราะอยากจะถามว่า วันจันทร์คุณเข้าบริษัทหรือเปล่าครับ

วันจันทร์เหรอครับ หลิวหยางตอบ ประธานหลิน วันจันทร์ผมต้องตรงไปรายงานตัวที่โครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนเลยครับ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ

คืออย่างนี้ครับ ประธานหลินอธิบาย วันจันทร์ตอนเก้าโมงเช้า โครงการภูมิทัศน์สวนส่วนกลางของจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน จะมีการเปิดประชุมพิจารณาซองเทคนิค และในขณะเดียวกันก็ต้องสัมภาษณ์ผู้จัดการโครงการของหน่วยงานที่ผ่านเข้ารอบด้วย ซึ่งตามขั้นตอนแล้วทั้งสองเรื่องนี้จำเป็นต้องให้ผู้รับผิดชอบโครงการเข้าร่วมและให้คะแนนด้วยครับ

อย่างนี้นี่เอง ผมเข้าใจแล้วครับ ได้ครับ งั้นเช้าวันจันทร์ผมจะกลับไปที่เครือบริษัทก่อน เข้าร่วมการพิจารณาและสัมภาษณ์เสร็จแล้วค่อยไปที่โครงการครับ

ตกลงครับ งั้นก็ต้องขอบคุณผู้จัดการหลิวที่ให้ความร่วมมือกับงานของเรานะครับ

ประธานหลินเกรงใจเกินไปแล้วครับ หลิวหยางหัวเราะ พวกคุณกำลังช่วยงานผมอยู่ต่างหากล่ะครับ ผมยังหวังให้ทางพวกคุณรีบสรุปผลประมูล ผู้รับเหมาจะได้รีบเข้าพื้นที่มาเร่งงานให้ทันกำหนดไงครับ

ประธานหลินก็หัวเราะเช่นกัน ได้ครับ ทางเราจะพยายามประสานงานอย่างเต็มที่ จะพยายามไม่ให้งานก่อสร้างของคุณต้องล่าช้า งั้นเอาตามนี้นะครับ ไว้เจอกันวันจันทร์

ได้ครับประธานหลิน

เช้าวันจันทร์ ภายในห้องประชุมของศูนย์ประกวดราคาแห่งเครือบริษัท กำลังดำเนินการพิจารณาซองเทคนิคและการสัมภาษณ์ผู้จัดการโครงการสำหรับการประมูลภูมิทัศน์สวนส่วนกลางของโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน โดยมีหลิวหยางในฐานะรองผู้จัดการทั่วไปศูนย์บริหารงานวิศวกรรมและผู้รับผิดชอบโครงการเข้าร่วมกระบวนการทั้งหมด

ในบริษัทเอกชน การประมูลประเภทนี้ส่วนใหญ่มักจะใช้วิธีเชิญชวนประมูล หน่วยงานที่ผ่านการคัดกรองเข้ามาได้ โดยพื้นฐานแล้วก็ล้วนเป็นหน่วยงานที่มีศักยภาพติดอันดับต้นๆ ในภูมิภาคฮว๋าหนานทั้งสิ้น ดังนั้นแผนงานด้านเทคนิคและการออกแบบการจัดการก่อสร้างที่แต่ละบริษัทส่งมา ระดับความสามารถจึงไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

ไม่เหมือนกับการประมูลงานของรัฐวิสาหกิจหรือโครงการของรัฐบาลที่เปิดประมูลเป็นการทั่วไป ซึ่งศักยภาพของหน่วยงานที่เข้าร่วมประมูลอาจจะแตกต่างกันมาก จากการพิจารณาตลอดทั้งช่วงเช้า คะแนนจากกรรมการหลายท่านจึงออกมาใกล้เคียงกันมาก

จุดสำคัญที่หลิวหยางใช้ในการตัดสิน หลักๆ จะอยู่ที่สองประการ ข้อแรกคือผลงานที่ผ่านมาในลักษณะคล้ายคลึงกันของหน่วยงานที่เข้าร่วมประมูล โดยเฉพาะผลลัพธ์หลังจากสร้างเสร็จและชื่อเสียงในวงการ ข้อสองคือประสบการณ์และความสามารถของผู้จัดการโครงการ ในช่วงการสัมภาษณ์ เขาจะเน้นถามถึงขนาดของโครงการที่ผู้จัดการโครงการแต่ละคนเคยรับผิดชอบดูแลอย่างอิสระ ปัญหาอุปสรรคที่เคยพบเจอ และวิธีการแก้ไขปัญหา

ส่วนเรื่องที่ผู้จัดการโครงการจะมีใบประกอบวิชาชีพมากมายหรือไม่ หลิวหยางกลับไม่ได้ให้ความสำคัญมากนัก ในวงการก่อสร้างมักจะมีปรากฏการณ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปก็คือ คนที่มีใบประกอบวิชาชีพอาจจะไม่ได้เป็นผู้จัดการโครงการ ส่วนคนที่เป็นผู้จัดการโครงการก็อาจจะไม่มีใบประกอบวิชาชีพ

การเก่งแต่ทฤษฎีกับการลงสนามจริงคุมทีมลูกน้องมันเป็นคนละเรื่องกัน แน่นอนว่าถ้ามีทั้งผลงานที่โดดเด่นเป็นที่ประจักษ์และมีใบประกอบวิชาชีพที่มีน้ำหนักอยู่ในมือด้วย นั่นก็ย่อมเป็นเรื่องที่สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น และจัดอยู่ในกลุ่มที่ต้องพิจารณาเป็นพิเศษ

ใกล้จะเที่ยง กระบวนการทั้งหมดก็เสร็จสิ้นลงในที่สุด หลิวหยางเห็นว่าขั้นตอนต่อไปหลักๆ คือการเจรจาซองราคาภายในของศูนย์ประกวดราคา ซึ่งชั่วคราวนี้ยังไม่เกี่ยวกับเขา เขาจึงเก็บข้าวของเตรียมตัวกลับ

หวังเฟย ผู้ช่วยผู้จัดการแผนกวิศวกรรมจากทางโครงการ ได้ขับรถมารอเขาอยู่ข้างล่างแล้ว เพื่อเตรียมรับเขาไปประจำที่ไซต์งาน เดิมทีหลิวหยางจะเดินทางไปเองก็ได้ แต่หวังเฟยอาสาขอเป็นคนมารับเอง หลิวหยางจึงไม่อยากหักหน้า

คราวก่อนตอนที่หลิวหยางนำทีมมาตรวจสอบ ทั้งสองคนเคยมีปากเสียงกันมาแล้ว ตอนนี้หลิวหยางพลิกโฉมกลายมาเป็นเจ้านายสายตรงของเขา หวังเฟยจึงเห็นได้ชัดว่าต้องการใช้โอกาสนี้ในการประสานรอยร้าวและแสดงจุดยืน

หลิวหยางเองก็เปิดใจกว้างกับเรื่องนี้ ถึงแม้จะบอกว่าเปลี่ยนเจ้านายเปลี่ยนลูกน้อง แต่ในใจเขารู้ดีว่าตัวเองมาเป็นผู้รับผิดชอบโครงการนี้แค่ในช่วงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น รอจนภูมิทัศน์สวนส่วนกลางสร้างเสร็จเป็นรูปเป็นร่างแล้ว โอกาสสูงมากที่เขาจะถูกดึงตัวกลับไปที่เครือบริษัท

แทนที่จะเปลี่ยนตัวขุนพลกลางศึก สู้เก็บเขาไว้ใช้งานดีกว่า อย่างน้อยเขาก็รู้ตื้นลึกหนาบางของโครงการเป็นอย่างดี ใช้คนคุ้นเคยดีกว่าใช้คนแปลกหน้า ซึ่งจะเอื้อต่อการผลักดันงานให้เดินหน้าไปได้อย่างรวดเร็วมากกว่า

เขาเพิ่งจะเดินออกจากห้องประชุม ก็ถูกประธานหลินที่อยู่ด้านหลังเรียกเอาไว้

ผู้จัดการหลิว นี่คุณจะไปที่โครงการเลยเหรอครับ ประธานหลินรีบเดินตามมาและถามขึ้น

ใช่ครับประธานหลิน ที่โครงการยังมีงานกองโตรออยู่ครับ หลิวหยางพยักหน้า

ประธานหลินอธิบาย ผู้จัดการหลิว คุณก็เห็นแล้วว่าเพิ่งจะเปิดซองเทคนิคและสัมภาษณ์เสร็จ ตอนบ่ายพวกเรายังต้องรีบเจรจาต่อรองราคากับหน่วยงานที่เข้ารอบเหล่านี้อีก วันนี้ เกรงว่าคงจะยากที่จะฟันธงได้ว่าใครชนะประมูล ต่อให้เคาะได้ ก็คาดว่าน่าจะดึกมากแล้ว คุณดูสิว่าเรื่องเวลาการเข้าพื้นที่

หลิวหยางฟังปุ๊บก็เข้าใจความหมายของประธานหลินทันที วันนี้ถ้าศูนย์ประกวดราคาสามารถเคาะชื่อหน่วยงานที่ชนะการประมูลได้ก็ถือว่ามีประสิทธิภาพการทำงานสูงมากแล้ว การจะให้ผู้รับเหมาเข้าพื้นที่วันนี้เลยนั้น เป็นไปไม่ได้อย่างสิ้นเชิง

เขาเองก็เข้าใจกระบวนการและความยากลำบากของแผนกประกวดราคาดี หากตอนนี้เขาดึงดันจะบังคับให้อีกฝ่ายต้องสรุปผลและแจ้งให้ผู้รับเหมาเข้าพื้นที่ให้ได้ภายในวันนี้ ไม่เพียงแต่มันจะไม่เป็นความจริงเท่านั้น แต่มันยังอาจจะทำให้ผิดใจกันด้วย ถ้าเกิดเรื่องไปถึงหูประธานถานหรือแม้แต่เถ้าแก่สวี่เข้า ต่างฝ่ายต่างก็คงจะมองหน้ากันไม่ติด

เอาอย่างนี้ครับประธานหลิน ผมเข้าใจพวกคุณครับ วันนี้ขอแค่เคาะชื่อหน่วยงานที่ชนะประมูลให้ได้ก็พอ เคาะเสร็จแล้วรบกวนทางคุณรีบแจ้งให้ทางโครงการของเราทราบเป็นอันดับแรกเลยนะครับ จะได้พยายามให้หน่วยงานที่ชนะประมูลเข้าพื้นที่ได้ในวันพรุ่งนี้ครับ

ประธานหลินเห็นหลิวหยางพูดคุยง่ายขนาดนี้ ก็รีบรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ ผู้จัดการหลิววางใจได้เลยครับ วันนี้ผมจะเคาะผู้รับเหมาให้พวกคุณให้ได้แน่นอนครับ