บทที่ 73 แอบผิดหวัง

เงินสองแสนหยวนนี้เป็นเงินรางวัลจากเครือบริษัท รวมกับเงินรางวัลห้าหมื่นหยวนจากรัฐบาลเมืองซานยาที่ได้มาก่อนหน้านี้ และอีกหนึ่งหมื่นหยวนจากมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเจียงเฉิง ยอดเงินในบัญชีตอนนี้มีทั้งหมดสองแสนหกหมื่นหยวน

เงินที่เหลือจากการไปซานยาอีกเก้าร้อยกว่าหยวน เมื่อคืนหลิวหยางกดออกมาจนหมดแล้ว เลี้ยงข้าวกับพาเจ้าอ้วนและหงจวินไปอาบน้ำหมดไปห้าร้อยหยวน ตอนนี้เหลือเงินสดติดตัวอยู่สี่ร้อยกว่าหยวนเอาไว้เป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน

พอกลับมาที่โต๊ะทำงาน หลิวหยางก็ล็อกอินเข้าโปรแกรมซื้อขายหุ้นเพื่อดูความเคลื่อนไหวของหุ้นเหมาไถในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา มันปรับตัวขึ้นติดต่อกันมาหกวันแล้ว ตอนนี้ราคาหุ้นแกว่งตัวอยู่ที่ประมาณสามสิบห้าหยวนต่อหุ้น นี่มันจังหวะเตรียมพุ่งทะยานชัดๆ

หลิวหยางจัดการกดซื้อหุ้นจำนวนเจ็ดพันสี่ร้อยหุ้นในราคาหุ้นละสามสิบห้าหยวน การซื้อขายเสร็จสิ้นในพริบตา รวมค่าธรรมเนียมแล้วใช้เงินไปทั้งหมดสองแสนห้าหมื่นเก้าพันแปดร้อยหยวน ยอดเงินคงเหลือในบัญชีลดฮวบเหลือเพียงสองร้อยหยวนสามสิบเฟินในชั่วพริบตา

หลังจากทำรายการเสร็จสิ้น หลิวหยางก็ตรวจสอบสถานะพอร์ตการลงทุนของตัวเอง

ถือครองหุ้นเหมาไถ สองหมื่นหนึ่งพันเจ็ดร้อยสามสิบหุ้น

ต้นทุนเฉลี่ย ยี่สิบเจ็ดจุดแปดห้าหยวนต่อหุ้น

ราคาตลาดปัจจุบัน สามสิบห้าหยวนต่อหุ้น

กำไรทางบัญชีต่อหุ้น เจ็ดจุดหนึ่งห้าหยวน

กำไรทางบัญชีโดยรวม หนึ่งแสนห้าหมื่นห้าพันสามร้อยหกสิบเก้าหยวนห้าสิบเฟิน

สัดส่วนกำไร ยี่สิบห้าจุดหกเจ็ดเปอร์เซ็นต์

มูลค่ารวมของพอร์ต เจ็ดแสนหกหมื่นห้าร้อยห้าสิบหยวน

เมื่อมองดูตัวเลขบนหน้าจอ หลิวหยางก็รู้สึกใจเต้นแรง ถึงแม้ในชาติก่อนเขาจะมีทรัพย์สินมากกว่านี้ แต่นั่นก็เป็นสินทรัพย์ถาวรที่จมอยู่กับอสังหาริมทรัพย์ ความรู้สึกมันต่างกันโดยสิ้นเชิง เงินต้นไม่ถึงหกแสนหนึ่งหมื่นหยวน ใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งปีสั้นๆ ก็กลายเป็นเจ็ดแสนหกหมื่นหยวน ได้กำไรมาแสนห้าหมื่นกว่าหยวน ตอนนี้ในหัวเขามีเพียงความคิดเดียวคือ ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้เขาได้กลับมาเกิดใหม่ วันหลังต้องไปจุดธูปไหว้พระให้เยอะๆ ซะแล้ว

อันที่จริง สำหรับคนที่ได้กลับมาเกิดใหม่ ความเร็วในการสะสมความมั่งคั่งระดับนี้น่าจะทำให้รู้สึกอนาถใจอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับจุดจบในชาติก่อนที่ต้องสูญเสียทั้งครอบครัวและทรัพย์สินแล้ว ตัวเขาในตอนนี้ก็เหมือนได้ขึ้นสวรรค์ เขามีหน้าที่การงานที่ดีและมีอนาคตที่สดใส มีแฟนสาวหน้าตาดี มีแก๊งเพื่อนก๊วนกินดื่มเที่ยวที่ไปไหนไปกัน

เขาพอใจมากแล้ว เงินที่ได้มาเร็วเกินไปก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดี อีกอย่างเขาเองก็ไม่ได้เก่งกาจไปซะทุกเรื่อง ทำได้แค่หาเงินในขอบเขตความรู้ที่ตัวเองมีเท่านั้น

เช้าวันเสาร์ หลิวหยางพกบัตรประชาชนกับใบรับรองจบการศึกษาไปที่จุดรับสมัครสอบผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ครั้งนี้เขาลงสมัครแค่สองวิชาคือ วิชาบัญชี และ วิชาการสอบบัญชี สาเหตุหลักก็คือ วิชาการจัดการต้นทุนทางการเงิน นั้นส่วนใหญ่เป็นข้อสอบคำนวณที่ต้องท่องจำสูตรชวนปวดหัวมากมาย หลิวหยางจึงตัดสินใจยอมแพ้อย่างเด็ดขาด เก็บไว้ปีหน้าค่อยทุ่มเทเวลาอ่านอย่างเอาเป็นเอาตายทีเดียว

ค่าสมัครสอบสองวิชารวมกันเป็นเงินหนึ่งร้อยยี่สิบหยวน ตอนที่หลิวหยางหยิบบัตรธนาคารยื่นให้ เขาสัมผัสได้ถึงสายตาแปลกๆ ของเจ้าหน้าที่รับเงินอย่างชัดเจน ราวกับจะบอกว่า แค่เงินร้อยกว่าหยวนยังจะต้องรูดบัตรอีกเหรอ

หลิวหยางเองก็รู้สึกกระอักกระอ่วนใจ สาเหตุหลักเป็นเพราะเขามีเงินสดติดตัวเหลืออยู่แค่สี่ร้อยกว่าหยวน เงินจำนวนนี้ยังต้องกันไว้เป็นค่าเปิดห้องพักในช่วงสุดสัปดาห์ โชคดีที่ตั้งแต่สัปดาห์หน้าเป็นต้นไปเขาต้องไปประจำที่โครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวน เรื่องกินข้าวก็ไม่ต้องควักกระเป๋าจ่ายเองแล้ว คงประหยัดค่าใช้จ่ายไปได้เยอะ

สมัครสอบเสร็จ หลิวหยางก็นั่งรถเมล์ไปหาหวงหว่านอิงที่มหาวิทยาลัยซุนยัดเซ็น อะไรควรประหยัดก็ต้องประหยัด อะไรควรจ่ายก็ต้องจ่าย

หลิวหยางยืนสูบบุหรี่อยู่ใต้ต้นการบูรหน้าตึกหอพักหญิงของมหาวิทยาลัยซุนยัดเซ็น พลางโทรศัพท์หาหวงหว่านอิง

หว่านอิง ผมมาถึงแล้วนะ อยู่หน้าตึกหอพักคุณเนี่ย

อืม รอฉันแป๊บนึงนะ น้ำเสียงของหวงหว่านอิงฟังดูแปลกไปจากปกติหรือเปล่านะ แต่หลิวหยางก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

หลังจากวางสาย เขาก็ยืนพิงต้นไม้สูบบุหรี่ต่อ สายตาก็อดไม่ได้ที่จะกวาดมองเหล่านักศึกษาหญิงที่เดินผ่านไปมาหน้าตึกหอพัก สมกับเป็นมหาวิทยาลัยชื่อดัง หน้าตาและบุคลิกโดยเฉลี่ยดูดีทีเดียว

รอได้ไม่นาน ก็เห็นหวงหว่านอิงสะพายกระเป๋าเป้วิ่งเหยาะๆ ออกมาจากตึกหอพัก หลิวหยางนึกว่าเธอต้องการอ้อมกอดแห่งความรัก จึงกางแขนออกตามสัญชาตญาณเตรียมพร้อมรับตัวเธอ

ทว่าหวงหว่านอิงวิ่งเข้ามา กลับไม่แม้แต่จะมองท่อนแขนที่กางรออยู่ของเขา เธอยื่นมือมาหยิกหมับเข้าที่ด้านในแขนของเขาอย่างแรง

โอ๊ย หลิวหยางเจ็บจนต้องสูดปากตั้งท่าจะดุเธอสักสองสามประโยคว่า เป็นบ้าอะไรเนี่ย แต่พอก้มหน้าลงกลับเห็นขอบตาของหวงหว่านอิงแดงก่ำ มีน้ำตาคลอเบ้าอยู่ด้วย

ทำเอาหลิวหยางตกใจไม่น้อย ในใจก็กระตุกวาบทันที เชี่ยเอ๊ย หรือว่าเรื่องแอบไปอาบน้ำเมื่อคืนความแตกแล้ว เจ้าอ้วนหรือหงจวินหลุดปากพูดออกไปล่ะเนี่ย สมองของเขาประมวลผลคัดแยกผู้ต้องสงสัยอย่างรวดเร็ว พยายามคิดว่าเป็นขั้นตอนไหนที่มีข้อผิดพลาด

ขณะที่เขากำลังกระวนกระวายใจอยู่นั้น หวงหว่านอิงก็เปิดปากพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น หลิวหยาง โทษคุณคนเดียวเลย จนป่านนี้ ญาติฉันยังไม่มาเลย

ตอนแรกหลิวหยางยังตั้งตัวไม่ติด ญาติคุณไม่มาแล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ ผมไม่ได้รู้จักญาติคุณซะหน่อย พูดยังไม่ทันจบ ก็เห็นหวงหว่านอิงส่งสายตาอาฆาตมาให้ ในเสี้ยววินาทีนั้น หลิวหยางถึงได้บางอ้อ

คุณก็บอกมาตรงๆ ว่าวันนั้นของเดือนก็สิ้นเรื่อง ไม่น่าจะใช่นะ นี่มันก็เพิ่งจะผ่านไปไม่นานเอง ไม่น่าจะมาตรงเวลาเป๊ะขนาดนั้นมั้ง คุณจำวันผิดหรือเปล่า

ผิดกับผีสิ หวงหว่านอิงทั้งร้อนใจทั้งโกรธ หลิวหยาง นี่คุณคิดจะไม่รับผิดชอบใช่ไหม พอคิดว่าตัวเองยังเรียนอยู่ น้ำตาของเธอก็ร่วงเผาะลงมาอย่างกลั้นไม่อยู่

สถานการณ์แบบนี้ ในชาติก่อนหลิวหยางก็ไม่เคยเจอมาก่อนเหมือนกัน เลยทำตัวไม่ถูกไปชั่วขณะ เมื่อมองดูหวงหว่านอิงร้องไห้อย่างหนัก หลิวหยางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า หว่านอิง คุณอย่าเพิ่งร้องไห้สิ เอาอย่างนี้ ตอนนี้เราไปซื้อที่ตรวจครรภ์ที่ร้านขายยามาตรวจดู จะจริงหรือหลอก ตรวจปุ๊บก็รู้ปั๊บ ดีกว่ามานั่งเดานั่งคิดฟุ้งซ่านอยู่ตรงนี้นะ

งั้น งั้นคุณไปซื้อนะ

ได้ ผมไปซื้อก็ผมไปซื้อ หลิวหยางรับปากทันที ในชาติก่อนเขาพยายามมีลูกกับผู้หญิงคนนั้นมาหลายปี ซื้อที่ตรวจครรภ์มาใช้ไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ แต่ก็ไม่เคยเห็นมันขึ้นสองขีดเลยสักครั้ง ครั้งนี้กลับแอบมีความรู้สึกคาดหวังลึกๆ ซ่อนอยู่

ที่ร้านขายยา หลิวหยางต้องทนสายตาแปลกๆ ของพนักงานร้าน กัดฟันซื้อที่ตรวจครรภ์มา และเพื่อความสะดวกในการตรวจ เขาจึงไปเปิดห้องพักแบบชั่วคราวใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัย

พอเข้าไปในห้อง หลิวหยางก็อธิบายวิธีใช้อย่างคล่องแคล่วให้หวงหว่านอิงฟัง หวงหว่านอิงมองดูท่าทางที่เชี่ยวชาญของเขา แล้วก็หรี่ตาถาม หลิวหยาง ทำไมคุณถึงดูคุ้นเคยกับของพวกนี้จังเลย ใช้คล่องเชียวนะ

หลิวหยางใจเต้นตึกตัก แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉย ตอนที่ซื้อเมื่อกี้ผมตั้งใจถามคุณน้าที่ร้านยามาน่ะ เขาอธิบายละเอียดมาก เขารีบยัดที่ตรวจครรภ์ใส่มือหวงหว่านอิง คุณรีบเข้าไปตรวจเถอะ ทำตามคู่มืออย่างเคร่งครัดนะ ผมออกไปรอก่อนล่ะ

ไม่รอให้หวงหว่านอิงซักไซ้ต่อ เขาก็รีบก้าวเท้าเดินออกจากห้องน้ำไป กลัวว่าถ้าอยู่นานกว่านี้เดี๋ยวจะเผยพิรุธออกมาอีก

หลิวหยางนั่งอยู่บนเตียง ดูซีรีส์เรื่อง แดจังกึม ที่กำลังฮิตไปทั่วประเทศในช่วงนี้อย่างใจลอย เนื้อเรื่องกำลังดำเนินมาถึงจุดเข้มข้น จู่ๆ ก็มีเสียงกรี๊ดร้องดังมาจากในห้องน้ำ

หลิวหยางตกใจจนเด้งตัวลุกจากเตียงพุ่งตัวไปที่ห้องน้ำทันที เกือบจะสะดุดล้มด้วยซ้ำ เขาคิดว่าหวงหว่านอิงตรวจเจอสองขีดแล้วตกใจจนสติแตก

เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น เขาผลักประตูห้องน้ำเข้าไปแล้วถามด้วยความตื่นตระหนก

คาดไม่ถึงว่า พอหวงหว่านอิงเห็นเขา ก็ชูที่ตรวจครรภ์ขึ้นมาแล้วพูดด้วยความดีใจว่า หลิวหยาง คุณดูสิ ไม่ขึ้นสองขีด ขึ้นแค่ขีดเดียวเอง ฮ่าๆๆ ฉันไม่ได้ท้อง

มองดูหวงหว่านอิงที่ดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น เดิมทีนี่ควรจะเป็นเรื่องที่น่ายินดี ทว่าในใจหลิวหยางกลับรู้สึกโหวงๆ และแอบผิดหวังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกนี้มาเร็วเคลมเร็วเสียจนตัวเขาเองก็ยังสับสน