ตอนที่ 82
บทที่ 82 อาหารหม้อใหญ่
minibunny · 7,446 ตัวอักษร
เดินไปหยุดอยู่ใต้ต้นการบูรที่กำลังเจริญงอกงาม หลิวหยางก้มลงใช้มือโกยดินตรงโคนต้นไม้ขึ้นมาให้พวกผู้บริหารดู
ผู้บริหารทุกท่านครับ นี่คือดินปลูกที่เราปรับปรุงเป็นพิเศษ ผสมทั้งดินร่วน ทรายแม่น้ำ และปุ๋ยอินทรีย์ มีคุณสมบัติระบายอากาศและกักเก็บความชื้นกับปุ๋ยได้ดีมาก ช่วยรับประกันอัตราการรอดตายของต้นกล้าได้มากกว่าเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์ นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมทุกคนถึงได้เห็นว่าต้นกล้าเหล่านี้ฟื้นตัวได้ดีมากในเวลาอันสั้นหลังจากที่ย้ายมาปลูกครับ
เถ้าแก่สวี่และคนอื่นๆ มองดูดินในมือของหลิวหยางอย่างละเอียด แล้วเงยหน้าขึ้นมองดูต้นไม้ที่เขียวชอุ่มรอบๆ ก่อนจะพากันพยักหน้ายอมรับ
ผ่านการตรวจสอบอย่างละเอียดถี่ถ้วนจนเรียกได้ว่าจับผิดมาตลอดทั้งช่วงเช้า ไม่ว่าจะเป็นฝีมือการก่อสร้างภูมิทัศน์ฮาร์ดสเคป ความเรียบและการต่อลายของการปูพื้นหิน การจัดการรอยต่อรายละเอียด หรือพันธุ์ไม้ ขนาด ความหนาแน่นในการปลูก และผลลัพธ์การเจริญเติบโตโดยรวมของพื้นที่สีเขียว ล้วนเป็นไปตามมาตรฐานการตรวจรับงานวิศวกรรมระดับพรีเมียมที่เครือบริษัทเหิงต้าเพิ่งกำหนดขึ้นใหม่ หรือเรียกได้ว่าเหนือกว่ามาตรฐานเสียด้วยซ้ำ
ใบหน้าของผู้บริหารทุกท่านล้วนเผยให้เห็นถึงความพึงพอใจ โดยเฉพาะเถ้าแก่สวี่ นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในแผนกโครงการ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาก็แทบจะไม่เคยจางหายไปเลย หลิวหยางเป็นทั้งลูกศิษย์และเป็นคนที่เขาเลือกมากับมือเพื่อรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน ยิ่งหลิวหยางทำได้ดีเท่าไหร่ ก็ยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าเถ้าแก่สวี่ตาแหลมคมมากเท่านั้น
แน่นอนว่างานตรวจรับก็ผ่านพ้นไปได้อย่างราบรื่น พอกลับมาถึงแผนกโครงการก็ใกล้จะเที่ยงแล้ว หลิวหยางพูดกับผู้บริหารทุกท่านว่า ประธานสวี่ ผู้บริหารทุกท่านครับ ใกล้จะถึงเวลาอาหารเที่ยงแล้ว โรงอาหารของแผนกโครงการได้เตรียมอาหารเที่ยงไว้ให้ง่ายๆ ถึงแม้จะเทียบไม่ได้กับร้านอาหารข้างนอก แต่วัตถุดิบทั้งหมดก็เพิ่งส่งมาเมื่อเช้านี้ สะอาดถูกหลักอนามัย พ่อครัวก็เป็นพ่อครัวของแผนกโครงการเราเอง ฝีมือพอใช้ได้ ถ้าผู้บริหารทุกท่านไม่รังเกียจ จะทานกันที่นี่แบบง่ายๆ ก่อนดีไหมครับ
เถ้าแก่สวี่อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เขาโบกมืออย่างใจกว้าง ได้สิ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม ฉันเองก็ไม่ได้กินข้าวในโรงอาหารโครงการมานานแล้วเหมือนกัน วันนี้จะขอลองชิมอาหารของพวกเธอหน่อยว่าเป็นยังไง จะได้สัมผัสชีวิตของพนักงานแนวหน้าด้วย
พูดจบ คณะผู้บริหารก็เดินตามการนำทางของหลิวหยาง มุ่งหน้าไปยังโรงอาหารในโซนบ้านพักของแผนกโครงการ
โรงอาหารแห่งนี้ถูกพ่อครัวและผู้ช่วยทำความสะอาดครั้งใหญ่ไปเมื่อคืน โต๊ะสำหรับตักอาหารและโต๊ะกินข้าวที่ทำจากสเตนเลสถูกเช็ดจนเงาวับแทบจะส่องหน้าได้ ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของอาหาร
หลิวหยางจัดให้เถ้าแก่สวี่ ประธานหลัว ประธานหยาง ประธานถาน และผู้บริหารระดับรองประธานเครือบริษัทขึ้นไปนั่งโต๊ะเดียวกัน จากนั้นเขาก็รู้ตัวดีเตรียมจะเนียนไปนั่งโต๊ะข้างๆ กับประธานหลิน
แต่ก้นยังไม่ทันจะแตะเก้าอี้ ก็ได้ยินเสียงเถ้าแก่สวี่ตะโกนมาจากโต๊ะหลักว่า หลิวหยาง เธอจะหนีไปไหน วันนี้เธอเป็นพระเอกของงานนะ มานี่ มานั่งข้างฉัน
หลิวหยางรู้ดีว่าสถานการณ์แบบนี้ขืนปฏิเสธไปจะดูไม่ดี จึงจำใจเดินเข้าไปท่ามกลางสายตาอมยิ้มของผู้บริหารระดับสูงทุกคน แล้วนั่งลงที่เก้าอี้ว่างทางฝั่งขวามือของเถ้าแก่สวี่
ไม่นานพนักงานโรงอาหารก็ยกชาข้าวบาร์เลย์อุ่นๆ เหยือกใหญ่มาเสิร์ฟให้ทุกโต๊ะ หลิวหยางอาสารับหน้าที่เป็นพนักงานเสิร์ฟ รินชาให้เถ้าแก่สวี่ก่อนหนึ่งแก้ว แล้วก็รินให้ประธานหลัว ประธานหยาง ประธานถาน และผู้บริหารคนอื่นๆ ตามลำดับ พลางพูดไปยิ้มไปว่า ผู้บริหารทุกท่านเดินมาทั้งช่วงเช้าคงจะเหนื่อยแล้ว ดื่มชาข้าวบาร์เลย์สูตรเฉพาะของแผนกโครงการเราแก้กระหายและเรียกน้ำย่อยกันก่อนนะครับ
บรรดาผู้บริหารรับแก้วชาไปพร้อมรอยยิ้มและพากันจิบชา จากนั้นก็ถึงคิวของไฮไลต์เด็ด พ่อครัวโรงอาหารยกอาหารหม้อใหญ่ควันฉุยที่ใส่มาในกะละมังสเตนเลสขนาดเท่ากะละมังล้างหน้ามาเสิร์ฟ กะละมังแรกคือหมูสามชั้นตุ๋นมันฝรั่ง สีแดงเข้มมันวาว แค่เห็นก็น้ำลายสอแล้ว
อีกกะละมังคือผักกาดขาวเต้าหู้วุ้นเส้นตุ๋นหมูสไลซ์ แล้วก็ยังมีมะเขือเทศผัดไข่อีกหนึ่งกะละมัง บวกกับผัดผักตามฤดูกาล และซุปสาหร่ายไข่ถังใหญ่ อาหารหลักคือข้าวสวยตงเป่ยและหมั่นโถวแป้งขาวลูกโต
ภาพตรงหน้านี้ทำเอาผู้บริหารเครือบริษัทถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนจะพากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
หลิวหยางรีบอธิบาย ประธานสวี่ ผู้บริหารทุกท่านครับ อย่ามองว่าหน้าตาดูบ้านๆ นะครับ แต่รับรองว่ารสชาติอร่อยเด็ดแน่นอน
นี่เป็นสิ่งที่เขาจงใจจัดเตรียมไว้ เขารู้จักผู้บริหารเหล่านี้ดี อาหารหูฉลามรังนกสำหรับพวกเขามันไม่ใช่ของแปลกใหม่อีกต่อไป กลับเป็นอาหารหม้อใหญ่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของวิถีชีวิตชาวบ้านและความทรงจำร่วมกันแบบนี้ต่างหากที่จะสามารถกระตุ้นความอยากอาหารและความรู้สึกร่วมของพวกเขาได้มากกว่า
แล้วก็เป็นไปตามคาด เถ้าแก่สวี่ใช้ตะเกียบกลางคีบหมูสามชั้นตุ๋นชิ้นโตเข้าปากเป็นคนแรก เคี้ยวไปสองสามทีก็เอ่ยปากชม อืม ไม่เลวเลย รสชาตินี้ทำเอาฉันนึกถึงสมัยก่อนตอนที่เพิ่งเริ่มทำงานแล้วได้กินข้าวหม้อใหญ่ที่โรงงานเหล็กเลย อร่อยจริงๆ
พอมีเขานำร่อง ผู้บริหารคนอื่นๆ ก็เริ่มลงมือคีบอาหาร ประธานหยางกัดหมั่นโถวกินคู่กับผักตุ๋นพลางพยักหน้าหงึกหงัก แม้แต่ประธานถานที่เคร่งขรึมมาตลอดก็ยังอดไม่ได้ที่จะคีบวุ้นเส้นเข้าปากเพิ่มอีกหลายคำ
มองดูผู้บริหารแต่ละคนกินกันจนเหงื่อตกหน้าผาก ปากมันแผล็บ หลิวหยางก็รู้ว่าเป้าหมายของเขาสำเร็จแล้ว อาหารโรงอาหารที่ดูเหมือนจะเรียบง่ายมื้อนี้ ให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่างานเลี้ยงหรูหราตั้งไม่รู้กี่เท่า
หลังกินข้าวเสร็จ ผู้บริหารก็นั่งพักผ่อนสักครู่ก่อนจะเตรียมตัวขึ้นรถกลับไปที่เครือบริษัท หลิวหยางเดินไปส่งเถ้าแก่สวี่และคนอื่นๆ ที่ลานจอดรถ
อาศัยจังหวะนี้ หลิวหยางขยับเข้าไปใกล้เถ้าแก่สวี่แล้วถาม ประธานสวี่ครับ ช่วงก่อนผมได้ยินมาว่าครึ่งปีหลังบริษัทเราเตรียมจะส่งทีมงานระดับหัวกะทิไปบุกเบิกตลาดตามเมืองชั้นหนึ่งและชั้นสองทั่วประเทศเหรอครับ
เถ้าแก่สวี่ยังคงก้าวเดินต่อไป เขาหันหน้ามามองหลิวหยางแวบหนึ่ง โอ๊ะ หูไวตาไวดีนี่ ทำไมล่ะ อยู่เครือบริษัทจนเบื่อแล้ว อยากจะลงไปลุยงานข้างนอกบ้างเหรอ
หลิวหยางหัวเราะ ไม่ใช่แบบนั้นหรอกครับ แพลตฟอร์มของเครือบริษัทใหญ่โตขนาดนี้จะเบื่อได้ยังไงล่ะครับ สาเหตุหลักก็คือผมรู้สึกว่าใช้โอกาสตอนที่ยังหนุ่มลงไปบุกเบิกตลาด มันน่าจะได้ฝึกฝนตัวเองมากกว่า แล้วก็จะได้ดึงเอาความสามารถพิเศษของตัวเองมาใช้ได้อย่างเต็มที่ เพื่อทุ่มเทกำลังให้กับกลยุทธ์การขยายธุรกิจไปทั่วประเทศของบริษัทไงครับ
เถ้าแก่สวี่คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบ มีแผนการนี้อยู่จริงๆ เครือบริษัทเพิ่งจะรับสมัครบุคลากรระดับสูงมากลุ่มหนึ่ง ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงการฝึกอบรมระบบที่สำนักงานใหญ่ อย่างน้อยก็ต้องรอจนถึงปลายเดือนกรกฎาคมถึงจะเริ่มเดินทางได้ ถ้าเธออยากจะไปจริงๆ มันก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอกนะ แต่มีเงื่อนไขอยู่ข้อหนึ่ง
ประธานสวี่ว่ามาเลยครับ
เธอจะต้องส่งมอบโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนให้ฉันอย่างหมดจดงดงาม ห้ามทิ้งปัญหาหรือจุดบกพร่องใดๆ ไว้เด็ดขาด นี่คือภารกิจที่สำคัญที่สุดของเธอในตอนนี้
หลิวหยางยืดอกให้คำมั่น ประธานสวี่วางใจได้เลยครับ ก่อนจะย้ายไปที่อื่น ผมจะต้องจัดการปิดงานโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนและส่งมอบอย่างหมดจดแน่นอน จะไม่ทำให้เครือบริษัทและคุณต้องเสียหน้าเด็ดขาด
เถ้าแก่สวี่มองดูท่าทางหนักแน่นของหลิวหยางแล้วก็หัวเราะ ตกลง ส่วนจะให้ไปที่ไหนนั้น รอให้ส่งมอบโครงการเรียบร้อยก่อนแล้วค่อยคุยกันอีกที ตั้งใจทำงานให้ดีล่ะ
ครับ ขอบคุณครับประธานสวี่
หลังจากส่งคณะผู้บริหารของเครือบริษัทกลับไป มองดูรถโตโยต้าโคสเตอร์หายลับไปสุดปลายถนน หลิวหยางยืนอยู่กับที่รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก พอกลับมาถึงห้องทำงาน เขาก็รีบเรียกหวังเฟยเข้ามาทันที
ผู้จัดการหวัง การตรวจรับงานภูมิทัศน์สวนส่วนกลางถือว่าผ่านไปได้อย่างราบรื่นแล้ว ลำดับต่อไปที่สำคัญที่สุดก็คือการส่งมอบ ติดต่อบริษัททำความสะอาดเตรียมความพร้อมไว้หรือยัง
หวังเฟยรีบตอบ ผู้จัดการหลิว ตกลงกันเรียบร้อยแล้วครับ พรุ่งนี้เช้าจะเข้าพื้นที่เลยครับ
ดี หลังจากบริษัททำความสะอาดเข้าพื้นที่แล้ว คุณจัดให้พนักงานบริหารของแผนกโครงการทุกคน ทั้งฝ่ายวิศวกรรม ฝ่ายความปลอดภัย ฝ่ายเอกสาร ลงพื้นที่หน้างานให้หมด แบ่งโซนกันรับผิดชอบ ทำการตรวจสอบแบบหนึ่งยูนิตหนึ่งการตรวจรับ ทั้งประตูหน้าต่าง ผนัง พื้น ต้องตรวจสอบให้ละเอียดถี่ถ้วน ถ้าเจอปัญหาก็ให้จดบันทึกไว้ทันที และกำหนดเส้นตายในการแก้ไข
จากนั้นหลิวหยางก็ย้ำเป็นพิเศษ กำชับกับทางบริษัททำความสะอาดด้วยนะ ว่าในระหว่างขั้นตอนการทำความสะอาด จะต้องระมัดระวังปกป้องงานที่สร้างเสร็จแล้วอย่างถูกวิธีด้วย โดยเฉพาะประตู หน้าต่าง กระจก อุปกรณ์ฮาร์ดแวร์ต่างๆ ถ้าหากว่าพวกเขาทำงานผิดพลาดจนทำให้งานก่อสร้างที่เสร็จแล้วเกิดความเสียหายหรือสกปรกเลอะเทอะ พวกเขาจะต้องรับผิดชอบความเสียหายทั้งหมดเต็มจำนวน
เป้าหมายของเราก็คือ พยายามทำให้การแก้ไขข้อบกพร่องและงานทำความสะอาดทั้งหมดเสร็จสิ้นภายในกลางเดือนกรกฎาคม เพื่อให้ได้มาตรฐานพร้อมส่งมอบ
ได้ครับผู้จัดการหลิว คุณวางใจได้เลย รอพรุ่งนี้หน่วยงานเข้าพื้นที่ปุ๊บ ผมจะรีบจัดการตามความต้องการของคุณทันทีครับ
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น