บทที่ 83 โครงการดึงดูดผู้มีพรสวรรค์เกาะฮ่องกง

เช้าวันที่สิบหก อุณหภูมิในเมืองเย่ว์พุ่งสูงถึงสามสิบสององศา ไซต์งานก่อสร้างของโครงการจินปี้ซื่อจี้ฮวาหยวนทั้งโครงการร้อนอบอ้าวราวกับรังถึงขนาดยักษ์ ตอนที่หลิวหยางเดินออกมาจากตึกที่เพิ่งตรวจรับงานเสร็จ เขารู้สึกเหมือนเพิ่งไปอบซาวน่ามา เสื้อเชิ้ตด้านหลังเปียกชุ่มไปเป็นแถบกว้าง เส้นผมใต้หมวกนิรภัยก็เปียกชุ่มลู่ติดหน้าผาก

อากาศบ้าบออะไรเนี่ย หลิวหยางบ่นพึมพำเสียงเบา

สิ่งที่แตกต่างจากภูมิทัศน์สวนส่วนกลางก่อนหน้านี้ก็คือ การทำความสะอาดครั้งใหญ่และการตรวจสอบก่อนส่งมอบนั้นเป็นงานละเอียดที่ต้องทำไปทีละตึก ทีละห้อง วันนี้หลิวหยางขลุกอยู่ที่ตึกหมายเลขหนึ่งตั้งแต่แปดโมงครึ่ง เริ่มตรวจสอบไล่ลงมาทีละชั้นตั้งแต่ชั้นบนสุด

ไม่ว่าจะเป็นขอบยางกันซึมของหน้าต่างอยู่ในสภาพสมบูรณ์หรือไม่ กระจกมีรอยขีดข่วนหรือเปล่า ผนังมีรอยร้าวหรือกลวงไหม ทุกรายละเอียดจะปล่อยผ่านไม่ได้เลย เมื่อพบปัญหาก็ต้องถ่ายรูปบันทึกไว้ทันที ระบุหมายเลขห้องและตำแหน่งที่ชัดเจน เพื่อแจ้งให้หน่วยงานที่รับผิดชอบดำเนินการแก้ไขภายในเวลาที่กำหนด

ตลอดทั้งช่วงเช้า พวกเขาสามคนเพิ่งจะตรวจสอบตึกหมายเลขหนึ่งเสร็จไปแค่ตึกเดียว หลิวหยางลองคำนวณดูเล่นๆ ว่าถ้าให้นับก้าวเดิน วันนี้เขาคงเดินไปไม่ต่ำกว่าสามหมื่นก้าวแล้ว

พอกลับมาถึงโซนบ้านพักพนักงานของแผนกโครงการ โรงอาหารก็เริ่มเปิดให้กินข้าวแล้ว หลิวหยางฝืนกินข้าวไปได้ไม่กี่คำ พอกลับมาถึงห้องทำงานก็ปาเข้าไปเที่ยงตรงแล้ว

หลิวหยางเปิดคอมพิวเตอร์และล็อกอินเข้าคิวคิวตามความเคยชิน เพิ่งจะล็อกอินเข้าได้ ข่าวป๊อปอัปข่าวหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของเขา เพนกวินเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงอย่างเป็นทางการในวันนี้ หลิวหยางคลิกเข้าไปดูตามสัญชาตญาณ

เนื้อหาข่าวไม่ยาวนัก วันที่สิบหกมิถุนายนปีสองพันสี่ เสียงฆ้องดังขึ้นที่จัตุรัสการค้าเซ็นทรัลแห่งเกาะฮ่องกง หุ้นรหัสศูนย์ศูนย์เจ็ดศูนย์ศูนย์ได้เข้าจดทะเบียนอย่างเป็นทางการ เพนกวินโฮลดิ้งเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกงด้วยราคาเสนอขายหุ้นละสามจุดเจ็ดดอลลาร์ฮ่องกง ในการซื้อขายวันนั้น ราคาหุ้นเทนเซ็นต์ทำผลงานได้อย่างมั่นคง และปิดตลาดที่สี่จุดหนึ่งห้าดอลลาร์ฮ่องกง ปรับตัวเพิ่มขึ้นสิบสองจุดหนึ่งหกเปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับราคาเสนอขาย ส่งผลให้มูลค่าตลาดพุ่งสูงถึงประมาณหกพันสองร้อยล้านดอลลาร์ฮ่องกง

เมื่อมองดูข้อความสั้นๆ บนหน้าจอ และภาพประกอบที่พี่หม่าน้อยในวัยหนุ่มกำลังเฉลิมฉลองอยู่ในห้องโถงซื้อขายของตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง หลิวหยางก็รู้สึกทั้งอิจฉาและจนปัญญา

นั่นมันเพนกวินเลยนะ ยักษ์ใหญ่แห่งวงการอินเทอร์เน็ตในอนาคต สัตว์ประหลาดที่มูลค่าตลาดเคยเฉียดล้านล้านดอลลาร์สหรัฐเชียวนะ ต่อให้หลิวหยางจะไม่รู้ความเคลื่อนไหวของราคาหุ้นแบบเป๊ะๆ แต่เขาก็รู้ว่าจากจุดเริ่มต้นที่หกพันสองร้อยล้านดอลลาร์ฮ่องกงนี้ ในอีกสิบกว่าปีข้างหน้า มูลค่าตลาดของเพนกวินจะพองตัวขึ้นมากกว่าหนึ่งพันเท่า นี่มันเป็นตำนานการสร้างความมั่งคั่งที่น่ากลัวขนาดไหนกันล่ะ ใครเห็นแล้วจะไม่ตาลุกวาวบ้าง

แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองตาปริบๆ ในยุคนี้การที่คนในจีนแผ่นดินใหญ่จะซื้อหุ้นฮ่องกงได้นั้นมันยากลำบากเหลือแสน ทั้งข้อจำกัดทางนโยบายต่างๆ การควบคุมเงินตราต่างประเทศ และเงื่อนไขในการเปิดบัญชี ล้วนเป็นอุปสรรคทั้งสิ้น อย่าว่าแต่ตอนนี้เขาไม่มีเงินเลย ต่อให้มีเงินก็ใช่ว่าจะหาช่องทางซื้อได้ง่ายๆ

แต่หลิวหยางก็ปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว อิจฉาก็ส่วนอิจฉา แต่พอร์ตการลงทุนของเขาเองก็ใช่ว่าจะขี้เหร่ ช่วงก่อนวิกฤตเศรษฐกิจ อัตราการเติบโตของหุ้นเหมาไถนั้นกินขาดหุ้นเพนกวินที่เพิ่งเข้าตลาดได้อย่างแน่นอน

ไม่ใช่อะไรหรอก ก็แค่ธรรมเนียมปฏิบัติอันดีงามของเหมาไถที่มีการแจกหุ้นฟรีทุกปี แค่นี้เพนกวินในตอนนี้ก็เทียบไม่ติดแล้ว ถึงแม้ในอนาคตเพนกวินจะพุ่งแรงมาก แต่ในช่วงแรกๆ ก็ยังไม่เท่าไหร่ ถึงขั้นเคยร่วงต่ำกว่าราคาเสนอขายด้วยซ้ำ พอคิดแบบนี้ หลิวหยางก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาเยอะ

อย่างไรก็ตาม ข่าวการเข้าตลาดหลักทรัพย์ของเทนเซ็นต์ ก็ยังไปกระตุกต่อมความคิดอีกเรื่องหนึ่งของเขาเข้าจนได้ นั่นก็คือ เกาะฮ่องกง

ถ้าเกิดในอนาคตเหิงต้าไปจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง จะสามารถใช้โครงการดึงดูดผู้มีพรสวรรค์อะไรสักอย่าง เพื่อขอสถานะพลเมืองฮ่องกงได้ไหมนะ

หลิวหยางเริ่มค้นหาข้อมูลในไป่ตู้ แล้วก็พบว่ามีโครงการดึงดูดผู้มีพรสวรรค์เกาะฮ่องกงอยู่จริงๆ ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อบุคลากรวิชาชีพในจีนแผ่นดินใหญ่โดยเฉพาะ ขอเพียงแค่สามารถนำหนังสือรับรองการตกลงจ้างงานจากหน่วยงานในฮ่องกงมายื่นได้ ก็สามารถขอวีซ่าทำงานระยะเวลาสองปีได้ และถ้ารอจนครบเจ็ดปีก็จะได้รับสถานะผู้พำนักถาวร แถมยังสามารถรักษาสถานะทะเบียนบ้านในแผ่นดินใหญ่ไว้ได้อีกด้วย

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลย ต่อไปนอกจากจะสะดวกในการลงทุนและการเดินทางออกนอกประเทศแล้ว ในอนาคตถ้าลูกไปสอบแข่งขันร่วมสำหรับนักเรียนชาวจีนโพ้นทะเล เกณฑ์ในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำในแผ่นดินใหญ่ก็จะต่ำลงมากด้วย

แค่ไม่รู้ว่า ตอนนี้เหิงต้ามีบริษัทสาขาที่ฮ่องกงหรือเปล่า เขาพึมพำไปพลางพิมพ์ค้นหาในไป่ตู้ไปพลาง

ผลการค้นหาอันดับแรกคือคำว่า บริษัทเครือเหิงต้าจำกัดสาขาเกาะฮ่องกง หลิวหยางคลิกเข้าไปอ่านดูคร่าวๆ

บริษัทเครือเหิงต้าจำกัดสาขาเกาะฮ่องกง ก่อตั้งขึ้นในปีหนึ่งพันเก้าร้อยเก้าสิบหก เป็นแพลตฟอร์มเชิงกลยุทธ์ที่สำคัญในต่างประเทศของเครือบริษัทอสังหาริมทรัพย์เหิงต้า รับผิดชอบงานด้านการจัดหาเงินทุนระหว่างประเทศ การลงทุนในต่างประเทศ และการโปรโมทแบรนด์เป็นหลัก

มีอยู่จริงๆ ด้วย เถ้าแก่สวี่เริ่มวางรากฐานที่ฮ่องกงตั้งแต่ปีเก้าหกแล้ว เดินเกมได้ล้ำหน้าจริงๆ

ในเมื่อมีบริษัทสาขาที่ฮ่องกงอยู่แล้ว เรื่องนี้ก็จัดการได้ง่ายขึ้นเยอะ พอคิดได้แบบนี้ หลิวหยางก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความส่งหาเถ้าแก่สวี่

สวัสดีครับอาจารย์ ผมหลิวหยางนะครับ ทางบริษัทสามารถช่วยยื่นเรื่องขอเข้าร่วมโครงการดึงดูดผู้มีพรสวรรค์เกาะฮ่องกงให้ได้ไหมครับ ผมอยากจะขอทราบรายละเอียดล่วงหน้าสักหน่อย ขอบคุณครับอาจารย์

หลังจากส่งข้อความไปแล้ว หลิวหยางก็รอการตอบกลับจากเถ้าแก่สวี่ สิบนาทีผ่านไป ยี่สิบนาทีผ่านไป ข้อความจากเถ้าแก่สวี่ยังไม่มา แต่กลับมีเสียงแจ้งเตือนข้อความคิวคิวดังขึ้น เป็นกลุ่มสามทหารเสือแห่งเหิงต้าที่กำลังกะพริบอยู่

หลิวหย่งจั๋ว หงจวินสุดยอดไปเลย ประธานเหลียงของพวกนายนี่ใจป้ำจริงๆ พอผ่านโปรปุ๊บก็เลื่อนขั้นให้เป็นผู้ช่วยผู้จัดการเลย เมื่อไหร่จะเลี้ยงล่ะ

หวังหงจวิน ได้หมดเลย พวกนายกำหนดเวลามาเลย

หลิวหยาง เกิดอะไรขึ้น หงจวินได้เลื่อนขั้นเหรอ

หลิวหย่งจั๋ว โอ้โห ท่านผู้จัดการหลิว คนยุ่งตัวเป็นเกลียวในที่สุดก็โผล่หัวมาแล้วเหรอ จะเอาเวลาที่ไหนมาใส่ใจความเคลื่อนไหวของลูกน้องอย่างพวกเราล่ะ

หลิวหยางถูกคำพูดประชดประชันของไอ้อ้วนทำเอาหัวเราะออกมา ก่อนจะพิมพ์ด่ากลับไป

หลิวหยาง เจ้าอ้วน แกอย่ามาทำเป็นพูดจาประชดประชันฉันนะ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะ ว่าประธานสือที่เพิ่งย้ายมาใหม่ของศูนย์ทรัพยากรบุคคลพวกนาย ก็เตรียมจะเลื่อนขั้นให้แกเหมือนกันใช่ไหม ถ้าเกิดประธานสือไม่ใช่ผู้ชายล่ะก็ ฉันคงสงสัยไปแล้วว่าพวกแกสองคนแอบกินกันเอง

พอส่งประโยคนี้ออกไป ในกลุ่มก็เงียบไปหลายวินาที จากนั้นเจ้าอ้วนก็เหมือนถูกเหยียบหาง กระโดดเหยงๆ พิมพ์ตอบกลับมาทันที

หลิวหย่งจั๋ว ใคร ใครเป็นคนเอาไปปล่อยข่าวลือข้างนอกเนี่ย เรื่องมันเพิ่งจะเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง จะได้เลื่อนขั้นหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย พวกแกอย่ามาพูดซี้ซั้วนะ เกิดสุดท้ายไม่ได้เลื่อนขั้นขึ้นมา ฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะ

หลิวหยางดูจากปฏิกิริยาของเจ้าอ้วน ก็รู้ว่าตัวเองเดาถูกไปแปดเก้าส่วนแล้ว ถึงแม้ชาตินี้เจ้าอ้วนจะไม่ได้ไต่เต้าได้เร็วเหมือนในชาติก่อน แต่ความสามารถของเขานั้นเป็นที่ประจักษ์ชัด คาดว่าประธานสือเองก็คงจะเล็งเห็นจุดนี้ของเขาเหมือนกัน

หลิวหยาง ไม่เป็นไร ฉันเชื่อมั่นในวิชาเลียแข้งเลียขาของแก อ๊ะ ไม่สิ หมายถึงความสามารถในการสื่อสารประสานงานแล้วก็ความเป็นมืออาชีพของแกต่างหาก

หลิวหย่งจั๋ว หึๆ ถ้าพูดถึงวิชาเลีย แกนั่นแหละปรมาจารย์ของฉัน คนโปรดของประธานสวี่ ผู้น้อยอย่างฉันคงตามไม่ทันหรอก

หวังหงจวิน พอเลยๆ พวกนายสองคนก็ผีเน่ากับโลงผุพอกันนั่นแหละ เลิกเถียงกันได้แล้ว เข้าเรื่องดีกว่า เรื่องเลี้ยงข้าวเอาเป็นคืนนี้เลยแล้วกัน ปลายเดือนที่โครงการงานเยอะ ขืนเลื่อนออกไปอีกกลัวจะไม่มีเวลาน่ะสิ

หลิวหย่งจั๋ว ฉันยังไงก็ได้ ต้องดูเวลาของท่านผู้จัดการหลิวของเราแล้วล่ะ

หลิวหยางลองนึกดู คืนนี้ก็ไม่ได้มีธุระด่วนอะไร จึงตอบกลับไป ฉันไม่มีปัญหา เจอกันที่เดิม

หวังหงจวิน งั้นตกลงตามนี้นะ ที่เดิม หกโมงครึ่ง เจ้าอ้วน นายอยู่ใกล้ นายไปจองโต๊ะก่อนเลยนะ

หลิวหย่งจั๋ว รับทราบ